Trevor Taylor
Biografía | |||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nacemento | 26 de decembro de 1936 Sheffield, Reino Unido | ||||||||||||||||||||||
Morte | 27 de setembro de 2010 Wickersley, Reino Unido (pt) | ||||||||||||||||||||||
Causa da morte | cancro | ||||||||||||||||||||||
Datos persoais | |||||||||||||||||||||||
País de nacionalidade | Reino Unido | ||||||||||||||||||||||
Actividade | |||||||||||||||||||||||
Ocupación | piloto de Fórmula Un , piloto de automobilismo | ||||||||||||||||||||||
Lingua | Lingua inglesa | ||||||||||||||||||||||
Deporte | automobilismo | ||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
Participou en | |||||||||||||||||||||||
24 Horas de Le Mans |
A Galipedia ten un portal sobre: Fórmula 1 |
Trevor Taylor nado en Sheffield o 26 de decembro de 1936 e finado o 27 de setembro de 2010 foi un piloto de carreiras británico de Inglaterra.
Inicios
[editar | editar a fonte]Trevor Taylor naceu en Sheffield, fillo do dono dun garaxe de Rotherham. Comezou a súa andaina nas carreiras nun Fórmula 3 de 500 cc, inicialmnte nun Staride e máis tarde nun Cooper-Norton. Dez vitorias en 1958 valéronlle o Campionato Británico de Fórmula 3. Logo dun ano 1959 frustrante co seu propio Cooper de Fórmula 2, recibiu unha invitación para correr co seu Lotus 18 como un segundo coche oficial en 1960. Acabou empatado no primeiro lugar no Campionato de Fórmula Júnior con Jim Clark, malia que competiu en dúas carreiras máis que contaban para o campionato que Clark.[1] Que xa pilotaba regularmente para Team Lotus na Fórmula 1. Taylor gañou de novo o título pola súa propia conta en 1961.[1] A finais de 1961, Taylor conseguiu unha unidade regular na Fórmula 1 co equipo Lotus e demostrou ser competitivo con Clark e Moss na serie Suráfrica en decembro de 1961.[Cómpre referencia]
Fórmula Un
[editar | editar a fonte]Taylor participou en 29 Grandes Premio s do Campionato Mundial de Fórmula Un, cualificando para 27 deles.[1] Fixo o seu debut o 18 de xullo de 1959, no Gran Premio británico disputado e se ano en Aintree, pilotando un Cooper T51 de 1,5 litros privado pero non cualificou.[1] En 1961, quedou décimo terceiro no Gran Premio dos Países Baixos de 1961, a súa única carreira do campionato do mundo nese ano. En 1962 foi segundo na carreira que abría o campionato do mundo de Fórmula Un, o Gran Premio dos Países Baixos de 1962,[1] finalmente o seu único podio no campionato do mundo. Liderouo cedo no Gran Premio de Bélxica de 1962 en Spa de Francorchamps e despois de que o seu líder de equipo Clark o pasara emprendeu un duelo con Willy Mairesse que pilotaba diante do seu público. Seguindo a estela de Taylor, Mairesse recortou a distancia con Taylor,[2] O Ferrari 156 tiña máis potencia costa arriba e chocaron, aínda que ningún dos dous sufriu lesións graves ambos tiveron a sorte de sobrevivir a un accidente a alta velocidade.
A finais de 1962, Taylor compartiu con Jim Clark o coche e a vitoria na carreira fóra de campionato do Gran Premio de México, logrou unha vitoria e un segundo lugar en dúas carreiras non de campionato en Suráfrica que confirmaron o seu posto no equipo Lotus en 1963. Con todo, logo dun puñado de finais no podio en eventos fóra de campionato, o seu mellor resultado no campionato do mundo foi o sexto lugar na carreira de abertura no Gran Premio de Mónaco de 1963, de cando en cando era competitivo, aínda que no rápido circuíto de Reims, no Gran Premio de Francia de 1963, marchaba en segundo lugar cando se retirou. Taylor admitiu que a súa confianza minouse a causa de dous accidentes serios en Spa e no Autódromo di Pergusa. O propietario do equipo, Colin Chapman, suxeriu que Taylor tomase un ano sabático despois do final da tempada 1963 e logo volvese a Lotus.[3][4][5] Taylor non estaba de acordo e intentou continuar como piloto de F1. Logo dunha tempada fracasada con British Racing Partnership en 1964, Taylor retirouse da competición de Fórmula Un.
Durante a súa carreira conseguiu un podio, e anotou un total de oito puntos de campionato. Tamén participou en numerosas carreiras de Fórmula Un non puntuables para o campionato do mundo durante este tempo e gañou tres, incluíndo unha compartida con Clark, en 1962 e 1963. A Taylor atribúeselle a invención da raia amarela que se estendeu polos coches de Lotus durante os anos sesenta.[6]
Despois de 1964 Taylor gozou de formas menores da competición, e probou un Cosworth de Fórmula 1 en 1969 que non chegou a participar en ningunha carreira. Nese ano comezou a F5000, Trevor Taylor foi un duro competidor no Guards Championship gañando carreiras da Fórmula 5000 nun Surtees TS5 nos Países Baixos, Dinamarca, Alemaña e Irlanda e terminou subcampión detrás de Peter Gethin na serie de Fórmula 5000 de 1969.
Taylor morreu á idade de 73 anos logo de contraer cancro.
Resultados Completos na Fórmula Un
[editar | editar a fonte](Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | Pos. | Puntos |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1959 | Ace Garage (Rotherham) | Cooper T51 | Climax 4 en liña | MON | 500 | NED | FRA | GBR NSC |
ALE | POR | ITA | USA | NC | 0 | |
1961 | Team Lotus | Lotus 18 | Climax 4 en liña | MON | NED 13 |
BEL | FRA | GBR | ALE | ITA | USA | NC | 0 | ||
1962 | Team Lotus | Lotus 24 | Climax V8 | NED 2 |
MON Ret |
BEL Ret |
GBR 8 |
ALE Ret |
10º | 6 | |||||
Lotus 25 | FRA 8 |
ITA Ret |
USA 12 |
RSA Ret |
|||||||||||
1963 | Team Lotus | Lotus 25 | Climax V8 | MON 6 |
BEL Ret |
NED 10 |
FRA 13 |
GBR Ret |
ALE 8 |
ITA | USA Ret |
MEX Ret |
RSA 8 |
17º | 1 |
1964 | British Racing Partnership | BRP 1 | BRM V8 | MON Ret |
NED | AUT Ret |
ITA NSC |
22º | 1 | ||||||
BRP 2 | BEL 7 |
FRA Ret |
USA 6 |
MEX Ret | |||||||||||
Lotus 24 | GBR Ret |
ALE | |||||||||||||
1966 | Aiden Jones / Paul Emery | Shannon | Climax V8 | MON | BEL | FRA | GBR Ret |
NED | ALE | ITA | USA | MEX | NC | 0 | |
Fonte:[7]
|
Resultados fora do campionato
[editar | editar a fonte](Clave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1959 | Ace Garage (Rotherham) | Cooper T51 F2 | Climax 4 en liña | GLV | AIN NC |
INT | OUL | SIL 9 |
||||||||||||||||
1961 | Team Lotus | Lotus 18 | Climax 4 en liña | LOM | GLV | PAU Ret |
BRX Ret |
VIE | AIN 19 |
SYR | NAP | LON | SIL 9 |
SOL 9 |
KAN | DAN | MOD | FLG | OUL Ret |
LEW | VAL | |||
Lotus 21 | RAN 2 |
NAT Ret |
RSA Ret | |||||||||||||||||||||
1962 | Team Lotus | Lotus 21 | Climax 4 en liña | CAP 1 |
BRX 10 |
LOM Ret |
LAV | GLV | ||||||||||||||||
Lotus 24 | Climax V8 | PAU 11 |
AIN 5 |
INT 10 |
NAP | MAL | CLP Ret |
RMS Ret |
SOL 3 |
KAN | MED | |||||||||||||
Lotus 25 | DAN 6 |
OUL Ret |
MEX 1‡ |
RAN 2 |
NAT 1 |
|||||||||||||||||||
1963 | Team Lotus | Lotus 25 | Climax V8 | LOM NCG |
GLV | PAU 2 |
IMO 9 |
SYR WD |
AIN 3 |
INT 3 |
ROM | SOL Ret |
KAN 2 |
MED Ret |
AUT | OUL Ret |
RAN 10 |
|||||||
1964 | British Racing Partnership | Lotus 24 | BRM V8 | DMT Ret |
NWT 3 |
SYR | ||||||||||||||||||
BRP 1 | AIN Ret |
INT Ret |
SOL | MED Ret |
RAN |
‡ Vitoria compartida con Jim Clark, que se fixo cargo do coche despois de ser descualificado por empuxar o coche na saída.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Steve Small. The Guinness Complete Grand Prix Who's Who. pp. 380–381. ISBN 0851127029.
- ↑ Tremayne, David (24 de novembro de 2010). "Trevor Taylor: Racing driver who overcame bad luck on the track to forge a successful career". independent.co.uk. Consultado o 10 de xaneiro de 2017.
- ↑ "Trevor Taylor obituary". theguardian.com. 1 de novembro de 2011. Consultado o 10 de xaneiro de 2017.
- ↑ "TrevorTaylor". Motor Sport magazine archive. December 2010. p. 28. Consultado o 10 de xaneiro de 2017.
- ↑ "Trevor Taylor Remembers". Motor Sport magazine archive. April 1981. p. 36. Consultado o 10 de xaneiro de 2017.
- ↑ Trevor Taylor dies aged 73 Autosport.com
- ↑ Small, Steve (1994). The Guinness Complete Grand Prix Who's Who. Guinness. p. 381. ISBN 0851127029.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Trevor Taylor |