HMS J3
HMAS J2 bliźniaczy okręt do HMS J3 około 1920 roku | |
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Historia | |
Stocznia | |
Położenie stępki |
2 marca 1915 jako J7 |
Wodowanie |
4 grudnia 1915 |
Zamówiony dla | |
Wycofanie ze służby |
12 lipca 1922 |
Los okrętu |
sprzedany styczeń 1926 i pozostawiony na cmentarzysku |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność |
1210 ton (wynurzony), |
Długość |
83,7 m |
Szerokość |
7,04 m |
Zanurzenie |
4,9 m |
Zanurzenie maksymalne |
91 m |
Napęd | |
trzy silniki diesla po 900 KM, dwa silniki elektryczne po 600 KM | |
Prędkość |
19,5 węzła na powierzchni |
Zasięg |
4000 Mm przy 12 węzłach a powierzchni |
Uzbrojenie | |
działo 102 mm | |
Wyrzutnie torpedowe |
sześć wt 450 mm (18") |
Załoga |
45 |
HMS J3 – brytyjski okręt podwodny typu J. Zbudowany w latach 1915–1916 w stoczni Pembroke Dockyard w Pembroke Dock. Okręt został wodowany 4 grudnia 1915 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy na początku roku 1916.
W 1916 roku okręt dowodzony przez Lt Cdr Henry’ego J. Hearna został przydzielony do Jedenastej Flotylli Okrętów Podwodnych (11th Submarine Flotilla) stacjonującej w Portsmouth[1] Jego zadaniem, podobnie jak pozostałych okrętów typu J, było patrolowanie Morza Północnego w poszukiwaniu i zwalczaniu niemieckich U-Bootów.
W listopadzie 1918 roku J3 ciągle pozostawał w 11. Flotylli[2].
25 marca 1919 roku w Portsmouth wraz z pięcioma innymi okrętami tego typu został przekazany Royal Australian Navy, dowódcą został Lt Claud B. Barry. 9 kwietnia okręty te wraz ze statkiem-bazą HMAS „Platypus” oraz eskortującym krążownikiem lekkim HMAS „Sydney” rozpoczęły podróż do Australii. Poprzez Gibraltar, Maltę 30 kwietnia 1919 roku konwój dotarł do Port Said. 7 maja osiągnięto Kolombo. Podczas rejsu dwa okręty uległy awariom (HMS J3 i HMS J5). 2 czerwca J3 po naprawach wraz z HMAS „Platypus” dołączył do oczekujących w Singapurze HMS J1, J2, J4 i J7. 15 lipca 1919 roku J3 dotarł do Sydney, gdzie został wyremontowany w Garden Island Dockyard i skierowany do bazy okrętów podwodnych w Geelong[3]. Jednostka stacjonowała w Geelong do 1922 roku. 12 lipca 1922 roku wszystkie okręty typu J należące do Royal Australian Navy zostały przeniesione do rezerwy, do zatoki Western Port w Phillip Island.
Jednostka została sprzedana firmie Hill z Melbourne, a w styczniu 1926 roku kadłub okrętu został zatopiony na cmentarzysku w Swan Island (Victoria), u wejścia do zatoki Port Phillip[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Disposition of RN submarines, 1916. [w:] „Naval Staff Monographs, 1916” i „Nominal List of Officers Serving in Submarines, revised to 1 Sept 1916” [on-line]. 31 października 1999. [dostęp 2013-03-16]. (ang.).
- ↑ Royal Navy Submarine Disposition, November 1918. [dostęp 2013-03-16]. (ang.).
- ↑ HMAS J2. Royal Australian Navy. [dostęp 2013-03-10]. (ang.).
- ↑ J.J. Colledge, Ben Warlow: Ships of the Royal Navy, The Complete Record of all Fighting Ships of the Royal Navy from the 15th Century to the Present. Casemate / Greenhill, 2010, s. 1. ISBN 978-1935149071. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Innes McCartney: British Submarines of World War I. Oxford: Osprey Publishing Ltd., 2008, s. 18. ISBN 978-1-84603-334-6. (ang.).
- J.J. Colledge, Ben Warlow: Ships of the Royal Navy, The Complete Record of all Fighting Ships of the Royal Navy from the 15th Century to the Present. Londyn: Chatham Publishing Ltd., 2006, s. 177. ISBN 1-86176-281-X. (ang.).
- HMAS J3 - Navy Serving Australia with Pride
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Submarines Association, Barrow-in-Furness Branch: HMS J3. [dostęp 2013-03-08]. (ang.).
- J Class Overseas Submarine. [dostęp 2015-12-20]. (ang.).