Johann Conrad Gessner
Nome orixinal | (de) Conrad Gessner |
---|---|
Biografía | |
Nacemento | 26 de marzo de 1516 Zürich (Antiga Confederación Suíza) |
Morte | 13 de decembro de 1565 Zürich (Antiga Confederación Suíza) |
Causa da morte | peste |
Lugar de sepultura | Grossmünster (en) |
Catedrático filosofía da natureza | |
1557 – 1565 | |
Catedrático Grego antigo | |
1537 – 1540 | |
Datos persoais | |
Outros nomes | Philiatrus Evonymus Konrad Bolovesus Conrad Bolovesus Conrado Boloveso Conradus Bolovesus Fridemontanus Jacob Carronus Philiatros Euonymus Philiater Evonymus Conradus Bolovesus Philiatrus Euonymus Jacobus Carronus Philiater Euonymus Jakob Carronus |
País de nacionalidade | Suíza |
Educación | Universidade de Estrasburgo Universidade de Bourges (pt) Facultade de Medicina de Montpellier |
Actividade | |
Campo de traballo | Botánica |
Ocupación | lingüista , biólogo , botánico , ornitólogo , apicultor , profesor universitario , médico , bibliógrafo , zoólogo , montañista , naturalista |
Período de actividade | 1531 (Gregoriano) |
Empregador | Universidade de Zürich Universidade de Lausana |
Lingua | Lingua latina |
Deporte | alpinismo |
Obra | |
Obras destacables
| |
Abreviación dun autor en botánica | Gesner |
Johann Conrad Gessner, nado o 26 de marzo de 1516 e finado o 13 de decembro de 1565, tamén coñecido como Konrad Gessner, Conrad von Gesner, Conrad Gesner e Conradus Gesnerus (non confundir con Johannes Gessner, 1709-1790), foi un naturalista e bibliógrafo suízo.
A súa Historia Animalium en catro volmes (1551-1558) considérase como o fundamento da zooloxía moderna.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Nado e educado en Zürich, foi o fillo dun peleteiro. Despois da morte do seu pai na batalla de Kappel de (1531), pasou apuros económicos. Con todo tiña bos amigos como o seu antigo mestre Oswald Myconius, e Heinrich Bullinger, e conseguiu continuar os seus estudos nas universidades de Estrasburgo e de Bourges (1532 -1533); en París, atopou un xeneroso patrón na persoa de Job Steiger de Berna.
En 1535, a inquietude relixiosa fíxoo volver a Zürich, onde casou. Os seus amigos animárono a que fose a estudar a Basilea (1536), de xeito que en 1537 obtivo o posto de profesor de grego na nova Academia de Lausana (naquel entón pertencente a Berna). Aquí púidose dedicar aos estudos científicos, especialmente na área da botánica.
En 1540-1541 visitou a famosa Universidade de Medicamento da Facultade de Medicina de Montpellier, obtivo o título de doutor en medicamentos (1541) en Basilea e estableceuse en Zürich para exercer, obtendo o posto de profesor de Física no Carolinum. Alí pasou o resto da súa vida salvo algunha viaxe a algún país estranxeiro e as súas travesías cada verán polo seu país para realizar estudos botánicos. Durante este tempo dedicouse a preparar libros de distintas materias. Morreu da peste, o ano en que foi ennobrecido.
Entre os seus contemporáneos foi recoñecido especialmente como botánico, aínda que os seus manuscritos sobre esta materia non foron publicados até bastante despois da súa morte (en Núremberg, 1751 - 1771, 2 vols. folio), publicando el mesmo unicamente Enchiridion historiae plantarum (iszli) e o Catalogus plantarum (1542) en catro idiomas.
En 1545 publicou o seu destacable Bibliotheca universalis (ed. por J Simler, 1574), supostamente un catálogo en latín, grego e hebreo) de todos os escritores que viviran até a data cos títulos das súas obras. Unha segunda parte Pandectarium sive partitionum universalium Conradi Gesneri Ligurini libri XXI, apareceu en 1548; da que unicamente rematara 19 libros. Este adoita ser considerado pola crítica como o «primeiro sistema de clasificación bibliográfica». O último, unha enciclopedia sobre teoloxía, foi publicado en 1549, pero o penúltimo, destinado a incluír os seus traballos de medicamentos, nunca foi terminado.
O seu gran traballo zoolóxico, Historia animalium, aparecido en 4 vols. (cuadrúpedes, aves, peixes) folio, 1551 - 1558, en Zürich; un quinto (serpes) publicouse en 1587 (hai unha tradución ao alemán, titulada Thierbuch, dos catro primeiros volumes, Zürich, 1563): este traballo é o punto de partida da zooloxía moderna. Non contento con estas vastas obras, Gessner escribiu en 1555 o seu libro titulado Mithridates de differentis linguis, un reconto de 130 linguas coñecidas cunha pregaria en 22 linguas. En 1556 apareceu a súa edición dos traballos de Claudius Aelianus.
Para a xente non interesada en temas científicos, Gessner é máis coñecido polo seu amor ás montañas (por baixo da liña de neve) e polas súas múltiples excursións entre elas, realizadas parcialmente por intereses botánicos, pero tamén para gozar do exercicio e das belezas da natureza.
En 1541 engadiu ao seu Libellus de lacte et operibus lactariis unha carta dirixida ao seu amigo J. Vogel, de Glarus, sobre a marabilla de atoparse entre as montañas, do seu amor por elas e do seu firme propósito de escalar polo menos unha cada ano, non só para recoller flores senón tamén para exercitar o corpo. En 1555 Gessner publicou a súa narración Descriptio Montis Fracti sive Montis Pilati da súa excursión ao Gnepfstein (1.920 m), o máis baixo dos picos do Monte de Pilatos.
Honras
[editar | editar a fonte]Gessner estaba representado nos billetes de 50 Francos suízos emitidos entre 1978 e 1994.
- Familia de plantas Gesneriaceae
Abreviatura
[editar | editar a fonte]A abreviatura Gesner emprégase para indicar a Johan Conrad Gessner (Conrad Gesner) como autoridade na descrición e clasificación científica dos vexetais.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Linné, Sp. Pl. 2: 612. 1 de maio de 1753 (IK)
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Commons ten máis contidos multimedia sobre: Conrad Gessner |
Notas
[editar | editar a fonte]- As biografías foron escritas por J Hanhari (Winterthur, 1824) e J Simler (Zürich, 1566).
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Conrad Gesner's Thierbuch, Vogelbuch, Fischbuch, Schlangenbuch, De Scorpione - Reproducións de libros.
- Urs B. Leu: Konrad Gessner en Historical Dictionary of Switzerland (en alemán), (en francés), (en italiano)
- Copia virtual do libro de Gesner Historia Animalium