Peter Walker
Biografía | ||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nacemento | 7 de outubro de 1912 Leeds, Reino Unido | |||||||||||||||||||
Morte | 1 de marzo de 1984 Worcestershire, Reino Unido (pt) | |||||||||||||||||||
Datos persoais | ||||||||||||||||||||
País de nacionalidade | Reino Unido Canadá | |||||||||||||||||||
Actividade | ||||||||||||||||||||
Ocupación | piloto de Fórmula Un , piloto de automobilismo | |||||||||||||||||||
Lingua | Lingua inglesa | |||||||||||||||||||
Deporte | automobilismo | |||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
Participou en | ||||||||||||||||||||
24 Horas de Le Mans |
A Galipedia ten un portal sobre: Fórmula 1 |
Peter Douglas Conyers Walker, nado en Huby (Yorkshire) o 7 de outubro de 1912 e finado en Newtown (Worcestershire) o 1 de marzo de 1984, foi un piloto de automobilismo inglés. Demostrou ser un piloto forte na maioría das disciplinas, pero gostaba máis dos automóbiles deportivos, gañando a carreira das 24 Horas de Le Mans de 1951 e as Nove Horas de Goodwood en 1955. Retirouse efectivamente despois dun accidente en 1956 que o deixou con graves lesións.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Comezou a súa carreira en 1935, logo de unirse a Peter Whitehead. Gozou do éxito tanto en carreiras de circuíto como en subidas cun ERA antes da segunda guerra mundial, con vitorias en Brooklands e Donington Park. Ao longo deste período, competiu cos ERA de Whitehead. O seu estilo agresivo e os derrapes convertérono en favorito da multitude e logrou algo de notoriedade. Despois de rematar a guerra, regresou ao deporte.[1][2][3][4][5]
Aínda que xa era competitivo antes da guerra, a experiencia e o estilo agresivo de Walker axudárono a facerse aínda máis exitoso. De feito, foi un dos poucos pilotos que puideron sacar rendemento do ERA tipo E. En 1948, foi capaz de acadar algunhas impresionantes actuacións tanto en subidas como en carreiras de Grand Prix. Unha destas carreiras foi o Gran Premio do Reino Unido, no RAF Silverstone. Con todo, a carreira non fora planificada. Inscribiuse na carreira cun ERA tipo E, pero o fabricante non conseguiu entregar o chasis no tempo, entón Walker usou o seu ERA tipo B máis antigo. Durante a carreira, sobreviviu ás retiradas masivas para terminar no 11º lugar, a 12 voltas do gañador, Luigi Villoresi.[4]
Piloto de Grand Prix
[editar | editar a fonte]No campionato mundial de pilotos de Fórmula 1, Walker estivo presente na primeira carreira, o Gran Premio do Reino Unido de 1950 en Silverstone. De feito, foi un dos primeiros en entrar no evento, no seu propio ERA tipo E. Logo de clasificarse décimo, compartiu a condución con Tony Rolt, entrou en boxes despois de só dúas voltas para cederlle o coche. Desafortunadamente, a demostración de ritmo na cualificación non foi igualada pola súa resistencia, Rolt retirouse co coche na quinta volta por problemas na caixa de cambios. A tempada inaugural da Fórmula Un de Walker acabou alí, xa que non disputou outro Gran Premio nesa tempada.[2][4]
Un mes máis tarde, da súa vitoria no Circuíto de Sarthe, terminou sétimo no Gran Premio do Reino Unido de 1951 nun BRM Type 15 V16 de 1.5 litros sobrealimentado, co seu compañeiro de equipo Reg Parnell no quinto posto. Ambas pernas dos pilotos quedaron tan queimadas pola calor dos motores e os sistemas de escape que incluso camiñar lles resultaba doloroso. Gregor Grant informou: "Parnell e Walker salvaron o día para o automobilismo británico. O seu heroísmo mantendo a súa tarefa mentres sofrían graves queimaduras permitirá aos deseñadores de BRM avanzar e modificar os coches para facelos completamente aptos para a carreira." Desafortunadamente, Walker non correu con BRM de novo.[2][3][5]
Despois de catro anos, regresou á Fórmula Un, correndo dúas veces. A primeira a bordo do Maserati 250F de Stirling Moss, onde se retirou do Grote Prijs van Nederland, con problemas mecánicos. Para a seguinte carreira da tempada, o Gran Premio do Reino Unido de 1955, en Aintree, compartiu un Connaught Type B oficial con Rolt. No que pasou a ser o seu último Gran Premio, o coche retirouse por un fallo no acelerador logo de só 19 das 90 voltas.[6][7]
Sports Car Ace
[editar | editar a fonte]As actuacións de Walker nas subidas chamaron a atención de Lofty England, o xestor do equipo de carreiras de Jaguar, que o recompensou coa condución dun Jaguar XK120 na primeira carreira deste coche recentemente presentado en Silverstone en 1949. Walker rematou en segundo lugar, pero gañou no mesmo evento 12 meses máis tarde, nun XK120 preparada con materiais de aleaxe.[5]
Despois do éxito do XK120, desenvolveron unha versión para carreiras de resistencia, o XK120C ou C-Type e precisaron dun piloto. Contactaron con Walker e con el, Jaguar embarcouse no seu primeiro programa de carreiras destinado a gañar as 24 Horas de Le Mans dunha vez. No primeiro intento, só seis semanas logo de completarse, Walker conseguiu a vitoria pola que é máis lembrado, cando el e o seu copiloto, Whitehead, gañaron a carreira de 1951. Os tres inscritos, enchían os tres primeiros postos despois de catro horas. Con todo, logo de tan só 50 voltas, só quedaba Walker na carreira. A vitoria proporcionoulle á marca de Coventry moita publicidade e recoñecemento.[2][3][4][8]
Aínda convalecente das súas queimaduras do Gran Premio do Reino Unido, Walker referiuse a elas como pouco máis que "un pouco de molestia", chegou a Dundrod para competir cun C-Type no RAC Tourist Trophy. Jaguar ocupou os tres lugares no podio. Walker terminou segundo por detrás de Moss.[5]
"Era rápido no coche e fácil de levarse ben con el, un rapaz normal, por iso sempre o preferín como co-piloto."
Na carreira de 1953, compartiu o seu C-Type oficial con Stirling Moss, a parella liderou nas primeiras etapas ata que apareceron problemas no motor. Moss entrou en boxes na volta 20 e os mecánicos puxéronse a traballar. O problema só se solucionou despois dunha segunda parada, cando os mecánicos cambiaron un filtro de combustible tupido. Moss e Walker terminarían segundos, a catro voltas dos seus compañeiros de equipo gañadores, Rolt e Duncan Hamilton. Este sería o máis próximo que chegaría a estar dunha segunda vitoria en Le Mans.[5][9]
Walker volveuse a emparellar con Moss para as Nove Horas de Goodwood e lideraron comodamente durante as primeiras oito horas, ata que o coche se retirou. O seguinte foi o RAC Tourist Trophy, onde Walker rompería o récord de volta, pero novamente tivo problemas mecánicos e Moss logrou levar o coche a meta en terceiro lugar.[5]
Aínda que permaneceu con Jaguar para 1954, a tempada non foi tan exitosa, a pesar de colaborar con Moss para Le Mans nun Jaguar D-Type, se retiraron na 12ª hora con problemas de freos. Ao final da tempada, England pediu a Walker que estivese dispoñible para as probas previas á tempada, antes da tempada de 1955. Walker non respondeu e uniuse a Aston Martin. Isto non foi un bo movemento, xa que o hat-trick de vitorias de Jaguar en Le Mans estaba a piques de comezar. Un consolo para Walker, foi a súa vitoria nas Nove Horas de Goodwood, unha carreira na que compartiu un Aston Martin DB3S con Dennis Poore.[5]
"Peter era un tipo encantador e creo que se puidera correr a tempada completa en lugar de catro ou cinco veces ao ano, podería ser moi bo. Moitas veces, nos circuítos máis rápidos eran tan ou máis rápido que Moss."
Retirouse en gran parte das carreira logo de chocar cun DB3S en Le Mans en 1956. Cometeu un erro na 16ª hora da carreira, mentres corría forte. Sufriu o que, basicamente, se convertería no accidente que puxo fin a súa carreira. O coche patinou sobre a pista mollada preto da ponte de Dunlop, golpeou contra o muro e finalmente deslizouse boca a abaixo pola pista.[1][2][3][10][11]
Walker fixo unha proba e competiu novamente en 1957. Na primavera, probou por Rob Walker Racing Team, no seu Connaught Type B en Goodwood, e posteriormente pilotou o coche nunha única carreira, o Gran Premio de Siracusa na seguinte tempada. Clasificouse en oitavo lugar a pesar de trompear e calar o coche máis tarde.[12][13]
Retirada
[editar | editar a fonte]Despois da súa retirada do deporte, Walker adicouse a cría de coellos e chinchilas con Lady Ripley por un tempo e ata deseñou un tipo de paso canadense para o gando, pero ambas empresas non chegaron a nada.
Walker morreu o 1 de marzo de 1984, despois de sufrir demencia e pneumonía. É lembrado polos seus pares como Moss, que o describe como un dos "grandes tipos" da súa vida.[1][5]
Rexistro de carreiras
[editar | editar a fonte]Mellores resultados
[editar | editar a fonte]Tempada | Series | Posición | Equipo | Coche |
---|---|---|---|---|
1936 | Nuffield Trophy[14] | 2º | Peter Whitehead | ERA B-Type |
Donington Grand Prix[15] | 3º | Peter Whitehead | ERA B-Type | |
1949 | Silverstone International[16] | 2º | Peter Walker | Jaguar XK120 |
Goodwood Trophy[17] | 2º | ERA E-Type | ||
1950 | Silverstone International [+2.0][18] | 1ºt | Peter Walker | Jaguar XK120 |
1951 | Les 24 Heures du Mans[19] | 1º | Peter Walker | Jaguar C-Type |
RAC Tourist Trophy[20] | 2º | Jaguar Cars | Jaguar C-Type | |
1952 | Hastings Trophy[21] | 2º | Cooper-ERA | |
1953 | Les 24 Heures du Mans[22] | 2º | Jaguar Cars Ltd. | Jaguar C-Type |
BMCLCC Trophy[23] | 2º | Cooper-ERA | ||
RAC Tourist Trophy[24] | 3º | Jaguar Cars Ltd. | Jaguar C-Type | |
1954 | Silverstone International[25] | 3º | Ecurie Ecosse | Jaguar C-Type |
1955 | Snetterton International[26] | 1º | Connaught Engineering | Connaught B Type |
Goodwood Nine-Hours[27] | 1º | Aston Martin | Aston Martin DB3S |
Resultados completos na Fórmula Un
[editar | editar a fonte](Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | Pos. | Puntos |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1950 | Peter Walker | ERA E-Type | ERA 6 en liña | GBR Ret* |
MON | 500 | SUI | BEL | FRA | ITA | NC | 0 | |
1951 | BRM Ltd. | BRM P15 | BRM V16 | SUI | 500 | BEL | FRA | GBR 7 |
ALE | ITA | ESP | NC | 0 |
1955 | Stirling Moss | Maserati 250F | Maserati 6 en liña | ARX | MON | 500 | BEL | NED Ret |
NC | 0 | |||
Rob Walker Racing Team | Connaught Type B | Alta 4 en liña | GBR Ret* |
ITA | |||||||||
Fonte:[28]
|
- * Indica unidade compartida con Tony Rolt.
Resultados completos nas 24 Horas de Le Mans
[editar | editar a fonte]Ano | Equipo | Co-Pilotos | Coche | Clase | Voltas | Pos. | Clase Pos. |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1951 | Jaguar C-Type | S5.0 | 267 | 1º | 1º | ||
1952 | Jaguar C-Type | S5.0 | Ret (Motor) | ||||
1953 | Jaguar C-Type | S5.0 | 300 | 2º | 2º | ||
1954 | Jaguar D-Type | S5.0 | 92 | Ret (Freos) | |||
1955 | Aston Martin DB3S | S3.0 | 105 | Ret (Motor) | |||
1956 | Aston Martin DB3S | S3.0 | 175 | Ret (Accidente) |
Resultados completos nas 12 Horas de Reims
[editar | editar a fonte]Ano | Equipo | Co-Pilotos | Coche | Clase | Voltas | Pos. | Clase Pos. |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1954 | Jaguar C-Type | Ret (Palier) |
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ 1,0 1,1 1,2 Brown, Allen. "Peter Walker". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 "Peter Walker". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 service, Grandprix.com - First & fastest: The original online F1 news. "Grandprix.com". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 "Peter Walker Formula 1". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 "Forgotten Hero". Motor Sport magazine archive. febreiro de 1996. p. 52. Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ service, Grandprix.com - First & fastest: The original online F1 news. "Grandprix.com". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ service, Grandprix.com - First & fastest: The original online F1 news. "Grandprix.com". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ "Jaguar XK120C C-Type". Supercars.net (en inglés). 1 de marzo de 2016. Consultado o 23 de abril de 2019.
- ↑ "Stirling Moss Race History: 1953 Le Mans - La Sarthe - stirlingmoss.com". Arquivado dende o orixinal o 24 de novembro de 2015. Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ "1956 24 Hours of Le Mans: Collins and Moss Come Close". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ "Archived copy". Arquivado dende o orixinal o 24 de novembro de 2015. Consultado o 2015-11-23.
- ↑ "1945 Robert Benoist Cup - ChicaneF1.com". Arquivado dende o orixinal o 17 de novembro de 2015. Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ http://www.motorsportmagazine.com/archive/article/march-1996/52/peter -walker
- ↑ http://www.formula2.net/V1936.10.htm
- ↑ service, Grandprix.com - First & fastest: The original online F1 news. "Grandprix.com". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ "Silverstone International 1949 - Race Results - Racing Sports Cars". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ "1949 Goodwood Trophy - ChicaneF1.com". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ "Silverstone International - Production Sports over 2000 cc 1950 - Race Results - Racing Sports Cars". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ "Le Mans 24 Hours 1951 - Race Results - Racing Sports Cars". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ "Tourist Trophy 1951 - Race Results - Racing Sports Cars". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ "1952 Formula Libre Races". www.dlg.speedfreaks.org. Consultado o 26 de maio de 2019.
- ↑ "Le Mans 24 Hours 1953 - Race Results - Racing Sports Cars". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ http://www.teamdan.com/archive/www2/53flibre.html[Ligazón morta]
- ↑ "Tourist Trophy 1953 - Race Results - Racing Sports Cars". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ "Silverstone International 1954 - Race Results - Racing Sports Cars". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ "Snetterton International [Formula Libre] 1955 - Racing Sports Cars". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ "9 h Goodwood 1955 - Racing Sports Cars". Consultado o 9 de novembro de 2016.
- ↑ Small, Steve (1994). The Guinness Complete Grand Prix Who's Who. Guinness. p. 391. ISBN 0851127029.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Peter Walker |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Small, Steve (1995): The Grand Prix Who's Who