Peter Gethin
Biografía | |
---|---|
Nacemento | 21 de febreiro de 1940 Ewell, Reino Unido (en) |
Morte | 5 de decembro de 2011 Haslemere, Reino Unido (pt) |
Causa da morte | cancro de cerebro |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Reino Unido |
Actividade | |
Ocupación | piloto de Fórmula Un |
Lingua | Lingua inglesa |
Deporte | automobilismo |
Peter Kenneth Gethin (nado en Ewell, Surrey, Reino Unido o 21 de febreiro de 1940 e finado o 5 de decembro de 2011[1]) foi un piloto británico de Inglaterra.
Andaina
[editar | editar a fonte]Descrición
[editar | editar a fonte]Gethin participou no Campionato Mundial en 31 grandes premios de Fórmula 1, debutando o 21 de xuño de 1970. Gañou o Gran Premio de Italia de 1971 coa velocidade media máis rápida da historia da Fórmula Un (ata que o récord foi roto por Michael Schumacher na mesma carreira en 2003), pero este foi o seu único podio. Houbo só 0´01 segundos entre el e o segundo clasificado, Ronnie Peterson, tamén un récord). De feito, non liderou unha volta enteira, pasou do cuarto ao primeiro lugar na última volta. Tamén participou en numerosos carreiras de Fórmula 1 fóra de campionato.
En 1974 Gethin gañou as Tasman Series, a serie de Fórmula 5000 celebrada en Australia e Nova Zelandia. Gethin pilotou un Chevron B24 Chevrolet.
Piloto de McLaren
[editar | editar a fonte]Gethin debutou na F1 con McLaren no Gran Premio dos Países Baixos de 1970, en substitución do fundador do equipo, Bruce McLaren, que morrera no Circuíto de Goodwood a principios de mes. Uniuse a un equipo de tres coches, que tamén incluía a Andrea de Adamich e Dan Gurney. Clasificouse en Zandvoort, quedando 11º 2´110 segundos detrás do tempo do pole Jochen Rindt con Lotus. Tiña nove décimas de segundo por diante do seu máis ilustre compañeiro de equipo, Gurney. Involucrouse nunha boa pelexa a principios da carreira con Henri Pescarolo de Matra, pero pronto puido máis que o francés, pero aínda estaba 10º, tivo un accidente na volta 19.
Gethin perdeuse os grandes premios de Francia e Reino Unido, onde pilotou o coche o ex lendario campión do mundo de McLaren de 1967 Denny Hulme, regresou para o Gran Premio de Alemaña. Cualificou 17º, unha décima de segundo por detrás de Hulme. Foi unha carreira decepciónante, xa que Gethin retirouse logo de só 3 voltas cun fallo do acelerador.
O Gran Premio de Austria en Österreichring foi o seguinte, e foi outra sesión de cualificación decepciónante para Gethin, quedou 21º e derrotado polos seus compañeiros Hulme e de Adamich. Como outros pilotos foron retirándose da carreira, Gethin subiu constantemente ata o fin, foi a primeira vez que rematou un gran premio chegou a meta décimo.
Gethin volveu en Monza para o Gran Premio de Italia, cunha mellora do rendemento, xa que clasifcou 17º o máis cerca que estivera do tempo da pole, 2´050 segundos detrás do Ferrari de Jacky Ickx. Empezou ben na carreira e subiu rapidamente ata o 13º posto logo dos bos adiantamentos a seu compañeiro de equipo Adamich e ao March de Ronnie Peterson. Pero, tanto Gethin como Adamich pronto sufriron problemas técnicos, e caeron ao final da pista, onde se quedaría ata o final da carreira. Debido ao gran desgaste da carreira, de Adamich foi oitavo ao final e Gethin noveno, aínda que o inglés rematou con 8 voltas perdidas e polo tanto, non clasificou.
No Gran Premio do Canadá en Mont-Tremblant viu o rexurdemento de Gethin, que cualificou 11º a só 1´7 segundos por detrás do tempo da pole de Jackie Stewart. Xogou ben coa estratexia da carreira, e non tivo que facer ningún movemento na pista, salvo un contra Pescarolo. Estivo detrás de Hulme por un tempo, pero o neozelandés retirouse con problemas de rodas. Isto deixou a Gethin libre para lograr a sexta posición e os seus primeiros puntos en F1.
Coa esperanza de continuar en forma, chegaron a Watkins Glen para o GP dos Estados Unidos. Pero, o ritmo de Gethin no Canadá non se repetiu, clasificou 21º na grella, 3´05 segundos por detrás da pole de Ickx. Rematou 14º e último, 8 voltas por detrás do gañador Emerson Fittipaldi no Lotus.
A tempada concluíu có Gran Premio de México no Autódromo Hermanos Rodríguez de Cidade de México e Gethin estaba de novo en forma, fixo a mellor cualificación da tempada, décimo, máis de medio segundo por diante de Hulme. Con todo, os problemas de fiabilidade do McLaren apareceron unha vez máis, e abandonou cun fallo de motor na volta 28.
A tempada terminou con Gethin 23º no campionato do mundo, con só 1 punto gañado no Canadá.
Gethin quedou con McLaren para a tempada 1971, nun equipo agora reducido a dous coches, con Gethin e Hulme un ano máis. A primeira sesión de cualificación en Kyalami foi mal para o inglés, que terminou a sesión 11º medio segundo por detrás do seu compañeiro de equipo e 1´8 segundos por detrás do poleman Jackie Stewart, pilotando para Tyrrell. Nunha carreira onde Hulme non obtivo a vitoria por problemas de suspensión a catro voltas para o final, Gethin retirouse a 7 voltas debido a unha fuga de combustible.
O Circuíto de Montjuïc foi o escenario do Gran Premio español, que era o seguinte no calendario. Gethin clasificou sétimo, a 0´9 segundos por detrás do Ferrari de Jacky Ickx na pole e a máis de tres décimas por diante de Hulme. El rapidamente caeu detrás de Hulme e o segundo Ferrari de Mario Andretti, e cando as cousas se enderezaron era décimo, detrás do Tyrrel de François Cevert e tamén do Lotus de Emerson Fittipaldi. Con todo, as retiradas de Andretti e Fittipaldi deixárono oitavo, que é onde terminou a carreira.
Na primeira aparición de Gethin en Mónaco, que foi o seguinte reto, non impresionou na clasificación, clasificou 14º, 1´6 segundos por detrás de Hulme e a case catro segundos do tempo da pole de Stewart. Caeu un lugar máis na primeira volta, gañou gradualmente lugares, debido ás retiradas dos demais e un bo adiantamento sobre John Surtees. Chegou a marchar 11º antes de bater cas barreiras na volta 23.
Morte
[editar | editar a fonte]Gethin morreu á idade de 71 anos, en decembro de 2011 tras unha longa enfermidade.[1]
Resultados Completos na Fórmula Un
[editar | editar a fonte](Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | Pos. | Puntos |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1970 | Bruce McLaren Motor Racing | McLaren M14A | Ford V8 | RSA | ESP | MON | BEL | NED Ret |
FRA | RU | ALE Ret |
AUT 10 |
ITA NC |
CAN 6 |
USA 14 |
MEX Ret |
23º | 1 | ||
1971 | Bruce McLaren Motor Racing | McLaren M14A | Ford V8 | RSA Ret |
ESP 8 |
MON Ret |
9º | 9 | ||||||||||||
McLaren M19A | Ford V8 | NED NC |
FRA 9 |
RU Ret |
ALE Ret |
|||||||||||||||
Yardley Team BRM | BRM P160 | BRM V12 | AUT 10 |
ITA 1 |
CAN 14 |
USA 9 |
||||||||||||||
1972 | Marlboro BRM | BRM P160B | BRM V12 | ARX Ret |
RSA NC |
MON Ret |
BEL Ret |
FRA NTS |
RU Ret |
ALE | 21º | 1 | ||||||||
BRM P180 | BRM V12 | ESP Ret |
||||||||||||||||||
BRM P160C | BRM V12 | AUT 13 |
ITA 6 |
CAN Ret |
USA Ret |
|||||||||||||||
1973 | Marlboro BRM | BRM P160E | BRM V12 | ARX | BRA | RSA | ESP | BEL | MON | SWE | FRA | RU | NED | ALE | AUT | ITA | CAN Ret |
USA | NC | 0 |
1974 | Embassy Racing with Graham Hill | Lola T370 | Ford V8 | ARX | BRA | RSA | ESP | BEL | MON | SWE | NED | FRA | RU Ret |
ALE | AUT | ITA | CAN | USA | NC | 0 |
Carreiras no de campionato
[editar | editar a fonte]Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1969 | Church Farm Racing Team | McLaren M14A | Chevrolet V8 | ROC | INT | MAD 2 |
OUL | ||||
1970 | Team Surtees Bruce McLaren Motor Racing |
McLaren M7A McLaren M10B |
Ford Cosworth DFV 3.0 V8 Chevrolet V8 |
ROC 6 |
INT 16 |
OUL | |||||
1971 | Bruce McLaren Motor Racing Yardley Team BRM BRM |
McLaren M14A BRM P160 |
Ford Cosworth DFV 3.0 V8 BRM V12 |
ARX | ROC Ret |
QUE 8 |
SPR 2 |
INT 2 |
RIN Ret |
OUL Ret |
VIC 1 |
1972 | BRM | BRM P160 BRM P160B |
BRM V12 | ROC 4 |
BRA Ret |
INT 6 |
OUL Ret |
REP Ret |
VIC 5 |
||
1973 | Chevron Racing Cars | Chevron B24 | Chevrolet V8 | ROC 1 |
INT | ||||||
1974 | Chevron Racing Cars | Chevron B28 | Chevrolet V8 | PRE | ROC 10 |
INT 7 |
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ 1,0 1,1 "Peter Gethin, winner of the 1971 Italian Grand Prix, dies aged 71". autosport.com (Haymarket Publications). 2011-12-05. Consultado o 2011-12-05.
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Peter Gethin |