dźeće
dźeće
dźeće (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]substantiw, n
[wobdźěłać]kazus | singular | dual | plural | ||
---|---|---|---|---|---|
nominatiw | dźeće | dźeći | dźeća | ||
genitiw | dźeća | dźećow | dźećow | ||
datiw | dźeću | dźećomaj | dźećam | ||
akuzatiw | dźeće | dźeći | dźeća | ||
instrumental | pod dźećom | pod dźećomaj | dźećemi | ||
lokatiw | dźeću | na dźećomaj | na dźećach |
Ortografija
Dźělenje słowow:
dźe-će
Semantika
Rěčne wobroty:
Přełožki
[wobdźěłać]
|