Lingua Hibernica
Lingua Hibernica Gaeilge
| ||
---|---|---|
IPA: | [ ˈgeːlʲɟə ] | |
Taxinomia: | ||
Locutores: | 1 800 000 | |
Sigla: | 1 ga, 2 gle, 3 gle | |
Status publicus | ||
Officialis | Hibernia | |
Privata | — | |
Litterae: | ||
Scriptura: | Latina | |
Procuratio: | — | |
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |
Lingua Hibernica[1] (Hibernice: Gaeilge) sive Lingua Gadelica Hibernica[2] lingua ex linguis Indoeuropaeis est et sub ramo Celtico subsummata. Cum lingua Gadelica Scotica et lingua Monensi linguas Goedelicas format.
Olim fuit lingua Hibernica patrius sermo omnium incolarum Hiberniae, sed paucissimi hodie utuntur ea. Ex saeculo XVI inrepsit gradatim lingua Anglica in locum eius. Solum in parvis regionibus occidentalibus terrae, Gaeltachtaí appellatis, loquuntur homines Hibernice quotidie volubiliterque.
Secundum formam civitatis Irlandiae est lingua Hibernica lingua prima ex officio reipublicae; lingua secunda ex officio lingua Anglica est. Usque ab Kalendis Ianuariis anno 2007° lingua Hibernica est vicesima tertia lingua ex officio in Unione Europaea.
Dialecti
Lingua Hibernica in tres dialectos divisa est. Dialectus Momoniae in meridie in Comitatu Kerrensi, Waterfordiensi Corcagiensique auditur, dialectus Connaciae in occidente in Comitatu Gallivensi Maigonensique, et dialectus Ultoniae in septemtrionibus in Comitatu Dungalensi. Lingua scripta exemplaris Caighdeán Oifigiúil vocatur et in characteribus omnium trium fundatur.
Notae
- ↑ Conradus Gesnerus, Mithridates: de differentiis linguarum (1555) textus f. 49r
- ↑
<ref>
tag with name "fons-nominis-desideratus" defined in <references>
is not used in prior text.Nexus externus
- Die araner mundart (descriptio phonologica dialecti Insularum Aran, anno 1899; Germanice)
Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes! |