Кова Лима (општина)
Кова Лима Kovalima | ||
---|---|---|
Општина | ||
Планина во Кова Лима | ||
| ||
Мапа на Источен Тимор, истакнувајќи ја општината Кова Лима | ||
Држава | ||
Главен град | Суаи | |
Површина | ||
• Вкупна | 1.203 км2 (464 ми2) | |
Население | ||
• Вкупно | 65 301 | |
• Густина | 54/км2 (140/ми2) | |
Час. појас | UTC+9 (UTC+9) | |
ИЧР (2017) | 0.618 medium |
Кова Лима (португалски: Município Cova Lima, тетум: KovalimaAileu) е општина во Источен Тимор, во југозападниот дел на земјата. Населението брои 65 301 жители (Попис 2015 година) и површина од 1 230 км2. Главен град на општината е Суаи, кој се наоѓа на 136 км од Дили, главниот град на Источен Тимор.
Географија
[уреди | уреди извор]Кова Лима се граничи со Тиморското Море на југ, со општините Бобонару на север, Ајнару на исток и со индонезиската провинција Нуса Тенгага Тимур на запад.
Највисоката точка во општината е планината Фохо Таромар, која е висока над 1 744 метри и се наоѓа во близина на границата со Индонезија.
Население
[уреди | уреди извор]Населението во општината заклучно со 2015 година брои 65 301 жители; Густината на населението е 54 луѓе / км². Просечната возраст на населението е 18,6 години. Помеѓу 1990 и 2004 година, просечниот годишен раст на населението е 1,13%.
55% од населението зборува буначки јазик; 41% зборуваат тетумски јазик. Други локални јазици и дијалекти се исто така чести. 47,3% од населението зборува тетумски (вклучувајќи ги и оние за кои е втор и трет јазик); 42,9% зборуваат индонезиски и 9,9% зборуваат португалски. 54,3% од популацијата се неписмени (57,9% жени и 50,7% мажи). Само 10,2% од лицата над 18 години завршиле средно училиште (7,4% од жените и 13,1% од мажите).
Заклучно со 2004 година, 99,8% од населението се римокатолици; 0,1% - приврзаници на традиционалните анимистички верувања. 28 лица се муслимани, а 15 лица се протестанти.[1]
Животна средина
[уреди | уреди извор]Последните штандови на сандалово дрво, стоката по која беше познат Тимор со векови, постојат во Кова Лима. Во 2001 година беше проценето дека во општината останале околу 250 хектари шума од сандалово дрво, главно во канцеларијата за администрација во Тиломар. Помали области се наоѓаат и во Суаи, Фохорем, Фаталулик и Фатумејан. Комерцијалното сечење е забрането, но контролите се тешки за спроведување.
Поврзано
[уреди | уреди извор]Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ „Имиња на места во Источен Тимор“ (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-02-14.