FIM Wereldkampioenschap trial
Uiterlijk
Al in 1964 werden internationale kampioenschappen trial gehouden, onder de naam Challenge Henri Goutars. Alhoewel dit geen officieel erkend kampioenschap was, werd de winnaar gezien als de wereldkampioen. In 1968 werd de competitie officieel door de FIM omgedoopt naar het FIM Europe Championship. Buiten Europa was op dat moment nog steeds nauwelijks sprake van enige competitie, waardoor de Europees kampioen ook de de facto wereldkampioen was.
In 1975 werd het eerste officiële FIM Wereldkampioenschap trial gereden, met als winnaar de Brit Martin Lampkin.
FIM World Championship (Heren)
[bewerken | brontekst bewerken]WK | Wereldkampioen | 2e plaats | 3e plaats |
---|---|---|---|
1975 | |||
1976 | |||
1977 | |||
1978 | |||
1979 | |||
1980 | |||
1981 | |||
1982 | |||
1983 | |||
1984 | |||
1985 | |||
1986 | |||
1987 | |||
1988 | |||
1989 | |||
1990 | |||
1991 | |||
1992 | |||
1993 | |||
1994 | |||
1995 | |||
1996 | |||
1997 | |||
1998 | |||
1999 | |||
2000 | |||
2001 | |||
2002 | |||
2003 | |||
2004 | |||
2005 | |||
2006 | |||
2007 | |||
2008 | |||
2009 | |||
2010 | |||
2011 | |||
2012 | |||
2013 | |||
2014 | |||
2015 | |||
2016 | |||
2017[1] | |||
2018[2] |
FIM World Championship X-trial (Heren)
[bewerken | brontekst bewerken]WK | Wereldkampioen | 2e plaats | 3e plaats |
---|---|---|---|
1993 | |||
1994 | |||
1995 | |||
1996 | |||
1997 | |||
1998 | |||
1999 | |||
2000 | |||
2001 | |||
2002 | |||
2003 | |||
2004 | |||
2005 | |||
2006 | |||
2007 | |||
2008 | |||
2009 | |||
2010 | |||
2011 | |||
2012 | |||
2013 | |||
2014 | |||
2015 | |||
2016 | |||
2017 | |||
2018[3] |
Aantal kampioenschappen per rijder
[bewerken | brontekst bewerken]Overzicht van het aantal gewonnen kampioenschappen per rijder, bijgewerkt tot maart 2018:
Nr. | Rijder | Land | Gewonnen (Outdoor) | Gewonnen (Indoor) | Gewonnen (Total) |
---|---|---|---|---|---|
1 | Toni Bou | 12 | 12 | 24 | |
2 | Dougie Lampkin | 7 | 5 | 12 | |
3 | Jordi Tarrés | 7 | 0 | 7 | |
4 | Don Smith | 3 | 0 | 3 | |
4 | Yrjö Vesterinen | 3 | 0 | 3 | |
4 | Eddy Lejeune | 3 | 0 | 3 | |
4 | Thierry Michaud | 3 | 0 | 3 | |
8 | Adam Raga | 2 | 4 | 6 | |
9 | Gustav Franke | 2 | 0 | 2 | |
9 | Sammy Miller | 2 | 0 | 2 | |
9 | Mick Andrews | 2 | 0 | 2 | |
9 | Martin Lampkin | 2 | 0 | 2 | |
13 | Marc Colomer | 1 | 3 | 4 | |
14 | Tommi Ahvala | 1 | 1 | 2 | |
15 | Malcolm Rathmell | 1 | 0 | 1 | |
15 | Bernie Schreiber | 1 | 0 | 1 | |
15 | Ulf Karlson | 1 | 0 | 1 | |
15 | Gilles Burgat | 1 | 0 | 1 | |
15 | Takahisa Fujinami | 1 | 0 | 1 | |
20 | Albert Cabestany | 0 | 1 | 1 |
Kampioenschappen per land
[bewerken | brontekst bewerken]Overzicht van landen met de meeste titels, bijgewerkt tot september 2017:
Nr. | Land | Gewonnen (Outdoor) | Gewonnen (Indoor) | Gewonnen (Total) |
---|---|---|---|---|
1 | 22 | 19 | 41 | |
2 | 17 | 5 | 22 | |
3 | 4 | 1 | 5 | |
4 | 4 | 0 | 4 | |
5 | 3 | 0 | 3 | |
6 | 2 | 0 | 2 | |
7 | 1 | 0 | 1 | |
7 | 1 | 0 | 1 | |
7 | 1 | 0 | 1 |
FIM World Championship (Dames)
[bewerken | brontekst bewerken]WK | Wereldkampioen | 2e plaats | 3e plaats |
---|---|---|---|
2000 | |||
2001 | |||
2002 | |||
2003 | |||
2004 | |||
2005 | |||
2006 | |||
2007 | |||
2008 | |||
2009 | |||
2010 | |||
2011 | |||
2012 | |||
2013 | |||
2014 | |||
2015 | |||
2016 | |||
2017[4] |
FIM World Championship (junioren)
[bewerken | brontekst bewerken]WK | Wereldkampioen | 2e plaats | 3e plaats |
---|---|---|---|
2007 | |||
2008 | |||
2009 | |||
2010 | |||
2011 | |||
2012 | |||
2013 | |||
2014 | |||
2015 | |||
2016 |
Bronnen, noten en/of referenties
- ↑ FIM: Trial. Gearchiveerd op 25 februari 2021.
- ↑ FIM: Trial - Overall ranking. Gearchiveerd op 19 september 2020.
- ↑ X-Trial.com - Standings. Gearchiveerd op 29 maart 2023.
- ↑ FIM: Women's Trial World Cup. Gearchiveerd op 4 december 2020.