Leon Waterman
Leon Waterman | ||||
---|---|---|---|---|
Persoonsinformatie | ||||
Nationaliteit | ||||
Geboortedatum | 7 januari 1912 | |||
Geboorteplaats | Rotterdam | |||
Overlijdensdatum | 1 september 1988 | |||
Overlijdensplaats | Londen | |||
Beroep | architect | |||
Werken | ||||
Archieflocatie | Het Nieuwe Instituut | |||
RKD-profiel | ||||
|
Leon Hijman Paul (Lé) Waterman (Rotterdam, 7 januari 1912 – Londen, 1 september 1988) was een Nederlands architect.
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]De ouders van Waterman waren Nathaniel Waterman (1883-1961), bacterioloog, en Mina Rippe (1882-1970), laborante.[1]
Waterman volgde eerst een opleiding cello aan het Rotterdams Conservatorium, maar werkte toen al in de bouwwereld als architect.[2] In 1938 behaalde Waterman zijn diploma Voortgezet Hoger Bouwkunstonderricht.[3] In 1946 startte hij een zelfstandig architectenbureau.[2]
Werk
[bewerken | brontekst bewerken]Waterman was werkzaam als architect in zijn eigen bureau tussen 1946 en 1982.[4] Zijn ontwerpstijl is te vatten onder de nieuwe zakelijkheid.[5] Veel van zijn werk was nauw verbonden met de Joodse gemeenschap in Amsterdam.[5]
Hij ontwierp onder andere woningen, een paviljoen voor patïënten met hemofilie in Huizen, hij ontwierp verbouwingen van de Centraal Israëlitische Ziekenverpleging in Amsterdam, het Sinaï Centrum te Amersfoort, verpleeghuis Bornholm in Hoofddorp en een joods kinderhuis aan de President Kennedylaan in Amsterdam. Daarnaast ontwierp hij in 1962 het monument voor de Holocaust in de Hollandse Schouwburg aan de Plantage Middenlaan.[5] Op de locatie van de voormalige zaal werd een binnenhof gemaakt, met daarin een obelisk op een voetstuk in de vorm van een davidster.[6]
Ook ontwierp hij het gebouw voor het conservatorium in Den Haag. Hij kreeg deze opdracht vanwege zijn grote kennis van muziek.[2]
Een aantal overige gebouwen:
- 1935 - Valeriusstraat 55, Amsterdam, met gevelerkers[7]
- 1946 - Langeweg 42, Venray. Woningwetwoningen, inmiddels gemeentelijk monument[8]
- 1953 - Verbouwingsplannen voor het Arsenaal[3]
- 1949 - Fizeaustraat 5-25, samen met Alexander Bodon[2]
- 1964 - Hemofiliekliniek te Bussum (Van Creveldkliniek)
- 1964 - Synagoge Liberaal Joodse Gemeente, Graafschapstraat/J. Soetendorpstraat 8 (Rivierenbuurt) (afgebroken). Dit was een complex in blokvorm en had twee gewapend betonnen pylonen met daaraan de Stenen Tafelen.[9]
- 1965 - Joods Kindertehuis aan de De Mirandalaan 46 (afgebroken)[10]
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]Bronnen
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ Database Joods Biografisch Woordenboek. Gearchiveerd op 10 januari 2015.
- ↑ a b c d Nederlands Architectuur Instituut
- ↑ a b Academie voor Bouwkunst Amsterdam 1908-2008. Gearchiveerd op 9 september 2023.
- ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
- ↑ a b c Het Parool
- ↑ Iamsterdam
- ↑ Amsterdamse Binnenstad. Gearchiveerd op 16 augustus 2022.
- ↑ Limburgs erfgoed
- ↑ Monumenten in Nederland. Gearchiveerd op 22 september 2022.
- ↑ Joods Amsterdam. Gearchiveerd op 4 februari 2023.