director
Del latin director (« menaire, guida »)
/diɾec'tu/
di | rec | tor (3)
Declinason | |
---|---|
Singular | Plural |
director | directores |
director masculin
- Òme que dirigís un establiment, un servici, etc.
Declinason | ||
---|---|---|
Dialècte : lengadocian | ||
Singular | Plural | |
Masculin | director | directors |
[diɾec'tu] | [diɾec'tɾit͡s] | |
Femenin | directritz | directrises |
[diɾec'tu(r)s] |
director masculin
- que dirigís.
Cas | Singular | Plural |
---|---|---|
Nominatiu | director | directores |
Vocatiu | director | directores |
Accusatiu | directorem | directores |
Genitiu | directoris | directorum |
Datiu | directori | directoribus |
Ablatiu | directore | directoribus |
Desverbal de directum, supin de dirigo (« instituir, establir, metre en plaça, fixar »), amb lo sufixe d’agent -tor.
di | rec | tor (4)
director masculin
- Òme que dirigís, guida.
Del latin director (« menaire, guida »)
Oriental: /di.ɾəkˈto/ Occidental: nord-occidental /di.ɾekˈto/, valencià /di.ɾekˈtoɾ/ Espanha (Barcelona) : escotar « director »
director masculin
- director.
Del latin director (« menaire, guida »)
/di.ɾekˈtoɾ/ escotar « director »
director masculin
- director.