Łeonid Krawczuk
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Prezydent Ukrainy | |
Okres |
od 24 sierpnia 1991 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik |
Władimir Iwaszko |
Następca | |
Leonid Makarowicz Krawczuk (ukr. Леонід Макарович Кравчук) (ur. 10 stycznia 1934 w Żytyniu Wielkim, jego dziadek służył w wojsku polskim w stopniu kaprala) – ukraiński polityk, prezydent Ukrainy w latach 1991-1994.
Ukończył studia na Uniwersytecie Kijowskim, uzyskał następnie stopień kandydata nauk ekonomicznych.
Od 1958 był członkiem radzieckiej partii komunistycznej. Pracował w partyjnych wydziałach propagandy, początkowo w okręgu Czerniowce (lata 60.), później przy Komitecie Centralnym Komunistycznej Partii Ukrainy. W latach 1988-1990 był szefem departamentu propagandy i II sekretarzem KC, 1989 zastępcą członka, a w 1990 członkiem Biura Politycznego KC partii ukraińskiej. Od lipca 1990 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Najwyższej Ukrainy (formalnej głowy republiki radzieckiej). Wsparł działania niepodległościowe i po ogłoszeniu powstania niezależnego państwa ukraińskiego został w grudniu 1991 już w pierwszej turze wybrany na pierwszego prezydenta, wygrywając z działaczem opozycyjnego Ruchu, Wiaczesławem Czornowiłem.
W lipcu 1994 przegrał walkę o drugą kadencję z ówczesnym premierem, Leonidem Kuczmą. Od 1994 do 2006 zasiadał w Radzie Najwyższej. Podjął bliską współpracę ze swoim następcą, w 1998 wstąpił do oligarchicznej Zjednoczonej Partii Socjaldemokratycznej, stając się jednym z jej liderów. Zaliczany do tzw. klanu kijowskiego, wraz z byłym szefem administracji prezydenckiej Wiktorem Medwedczukiem.