Halvor Egner Granerud
Halvor Egner Granerud (2023) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub |
Asker Skiklubb | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
175 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ |
5 grudnia 2015 w Lillehammer (dyskwalifikacja) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ |
30 grudnia 2016 w Oberstdorfie (28. miejsce) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ |
29 listopada 2020 w Ruce (1. miejsce) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze zwycięstwo w PŚ |
29 listopada 2020 w Ruce | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Rekord życiowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Inne nagrody | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Halvor Egner Granerud (ur. 29 maja 1996 w Oslo[1]) – norweski skoczek narciarski, reprezentant klubu Asker Skiklubb. Srebrny medalista mistrzostw świata z 2021 i 2023 w drużynie mieszanej oraz z 2023 w męskiej. Indywidualny srebrny medalista mistrzostw świata w lotach z 2020, drużynowy złoty medalista z 2020 i brązowy z 2022. Zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2020/2021 i 2022/2023. Zwycięzca 71. Turnieju Czterech Skoczni (2022/2023) oraz Raw Air 2023. Zwycięzca Letniego Grand Prix 2021. Mistrz świata juniorów w drużynie z Ałmaty 2015 i srebrny medalista z Râșnowa 2016. Medalista mistrzostw kraju. Prawnuk pisarza Thorbjørna Egnera[2].
Przebieg kariery
[edytuj | edytuj kod]Lata 2013–2016
[edytuj | edytuj kod]13 lipca 2013 zadebiutował w zawodach FIS Cup. W konkursie w Villach zajął 30. miejsce. 20 lutego 2014 w Seefeld po raz pierwszy wystartował w Pucharze Kontynentalnym. W debiucie zajął 34. miejsce, a następnego dnia był 52[3].
13 września 2014 w Klingenthal zdobył punkty Letniego Pucharu Kontynentalnego, zajmując 16. miejsce. Pierwsze punkty w zimowej części cyklu wywalczył w grudniu 2014 w Renie, zajmując 13. i 23. pozycję. W trakcie sezonu 2014/2015 dwukrotnie odniósł zwycięstwo w cyklu: w lutym w Lahti oraz w marcu w Titisee-Neustadt. Podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2015 w Ałmaty zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. Indywidualnie zajął 20. miejsce[4].
We wrześniu 2015 zwyciężył w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego w Oslo. 5 grudnia 2015 w Lillehammer zadebiutował w konkursie Pucharu Świata. Został w nim zdyskwalifikowany za nieprzepisowy kombinezon. W kolejnych tygodniach trzykrotnie stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego i został powołany na konkursy Turnieju Czterech Skoczni, w których jednak zajmował miejsca poza trzydziestką. 24 lutego 2016 zdobył srebrny medal w drużynie męskiej na mistrzostwach świata juniorów. Indywidualnie zajął 17., a w drużynie mieszanej 4. pozycję. W marcu 2016 dwukrotnie zajął 3. miejsce w Pucharze Kontynentalnym w Vikersund[5].
Lata 2016–2020
[edytuj | edytuj kod]W sierpniu 2016 dwukrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce Letniego Grand Prix, w najlepszym występie zajmując 7. miejsce w Einsiedeln. 30 grudnia 2016 w Oberstdorfie zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata, zajmując 28. miejsce. W dalszej części sezonu punkty cyklu zdobywał w lutym i marcu, a najwyżej sklasyfikowany był na 16. pozycji, 16 lutego 2017 w Pjongczangu. Oprócz tego dwukrotnie zwyciężył w Pucharze Kontynentalnym[6].
W Letnim Grand Prix 2017 najwyżej klasyfikowany był, dwukrotnie, na 5. miejscu. W zimowej części sezonu 2017/2018 regularnie startował w Pucharze Świata, najczęściej zajmując miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. W najlepszym występie – 16 grudnia 2017 w Engelbergu – zajął 5. pozycję, w styczniu 2018 był zaś 9. w Zakopanem. W lutym 2020 był również 3. i 1. w konkursach Pucharu Kontynentalnego w Iron Mountain[7]. W klasyfikacji generalnej Puchar Świata 2017/2018 zakończył na 20. miejscu z 280 punktami[8].
W lipcu 2018 zajął 3. miejsce w konkursie Letniego Grand Prix w Wiśle. W Pucharze Świata 2018/2019 najlepsze wyniki osiągał w środkowej części sezonu. Ośmiokrotnie kończył konkursy indywidualne w pierwszej dziesiątce, a najwyżej klasyfikowany był na 4. pozycji, w zawodach w Sapporo 27 stycznia 2019[9]. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na 15. lokacie z 422 punktami[8]. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019, gdzie zajął 33. miejsce indywidualnie na skoczni dużej oraz 5. w drużynie męskiej[9].
W Letnim Grand Prix 2019 zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. W zimowej części sezonu 2019/2020 punkty Pucharu Świata zdobył tylko raz, w lutym 2020 zajmując 23. pozycję w Râșnovie. Startował głównie w Pucharze Kontynentalnym, w którym najwyżej klasyfikowany był na 9. miejscu[10].
Sezon 2020/2021
[edytuj | edytuj kod]Sezon zimowy 2020/2021 rozpoczął od 4. miejsca w zawodach Pucharu Świata w Wiśle. Wynik ten powtórzył w pierwszym konkursie w Ruce, a 29 listopada 2020 w drugich zawodach w Ruce odniósł zwycięstwo, tym samym po raz pierwszy w karierze stając na podium zawodów indywidualnych Pucharu Świata. Zwyciężył również w dwóch kolejnych konkursach tego cyklu, rozgrywanych w Niżnym Tagile[11]. Po pierwszym z nich objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej[12]. Wystartował następnie na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020. Indywidualnie zdobył na nich srebrny medal ze zwycięzcą, Karlem Geigerem, przegrywając o 0,5 punktu. W zawodach drużynowych, w których wystąpił wraz z Danielem-André Tande, Johannem André Forfangiem i Robertem Johanssonem, zdobył natomiast złoto[11].
W ramach 69. Turnieju Czterech Skoczni zajął 2. miejsce w Garmisch-Partenkirchen, a w pozostałych konkursach był 4., 15. i 12. W kolejnych styczniowych zawodach Pucharu Świata zajął między innymi 2. i 1. pozycję w Titisee-Neustadt, a w Willingen dwukrotnie zwyciężył. W lutym 2021 był pierwszy w obu konkursach w Klingenthal oraz drugim w Zakopanem[11]. W zawodach w Râșnovie odniósłby zwycięstwo, ale został zdyskwalifikowany w drugiej serii za nieregulaminowy kombinezon[13].
Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021 indywidualnie zajął 4. pozycję na skoczni normalnej, a w drużynie mieszanej, wraz z Silje Opseth, Robertem Johanssonem i Maren Lundby, zdobył srebrny medal[11]. Przed zawodami na dużej skoczni u Graneruda zdiagnozowano COVID-19. W efekcie nie wziął udziału w dalszej części mistrzostw[14]. Do startów powrócił w kończących sezon Pucharu Świata zawodach w Planicy. W trzech konkursach indywidualnych najwyżej sklasyfikowany był na 16. lokacie[11]. W klasyfikacji generalnej sezonu 2020/2021 Pucharu Świata zdobył ostatecznie 1572 punkty i odniósł zwycięstwo z 382 punktami przewagi nad drugim Markusem Eisenbichlerem[8].
Sezon 2021/2022
[edytuj | edytuj kod]W ramach Letniego Grand Prix 2021 Granerud zwyciężył w Szczuczyńsku (dwukrotnie) oraz w Czajkowskim, a w Klingenthal zajął drugie miejsce[15]. Pozwoliło mu to zwyciężyć w całym cyklu[16].
Sezon 2021/2022 Pucharu Świata rozpoczął od 3. i 1. miejsca w Niżnym Tagile. W kolejnych zawodach, rozgrywanych w Ruce i Wiśle, nie zdobył punktów. Na podium powrócił w Klingenthal, gdzie zajął 2. pozycję. Dalsze konkursy cyklu kończył najczęściej w pierwszej dziesiątce. Na 70. Turnieju Czterech Skoczni był 2. w Oberstdorfie, a w Bischofshofen zajął 3. i 2. miejsce[15]. Turniej ukończył na 3. pozycji w klasyfikacji generalnej[8]. W styczniowych konkursach Pucharu Świata stanął na podium jeszcze w kolejnych zawodach w Bischofshofen, a także w Willingen, w obu przypadkach zajmując 2. miejsce. Wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. Indywidualnie na skoczni normalnej zajął 30. lokatę po dyskwalifikacji w drugiej serii, a na skoczni dużej był 8., zaś w drużynie męskiej zajął 4. pozycję[15].
W lutym 2022 w zawodach Pucharu Świata w Lahti zajął 2. miejsce oraz zwyciężył. W marcowych zawodach cyklu najwyżej sklasyfikowany był na 4. pozycji. Na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022 wystąpił w konkursie drużynowym, w którym wraz z Johannem André Forfangiem, Danielem-André Tande i Mariusem Lindvikiem zdobył brązowy medal[15]. Sezon 2021/2022 Pucharu Świata ukończył na 4. pozycji w klasyfikacji generalnej z 1227 punktami[8].
Sezon 2022/2023
[edytuj | edytuj kod]Sezon 2022/2023 Pucharu Świata rozpoczął od 2. miejsca w Wiśle. W listopadowych zawodach cyklu na podium stanął jeszcze w drugim konkursie w Ruce, w którym zwyciężył. W grudniu zajmował w PŚ miejsca w pierwszej dziesiątce. W ramach 71. Turnieju Czterech Skoczni zajął 1. pozycję w Oberstdorfie, Garmisch-Partenkirchen i Bischofshofen, a także 2. w Innsbrucku[17], dzięki czemu odniósł zwycięstwo w całym turnieju[8]. W kolejnych styczniowych zawodach Pucharu Świata zwyciężył w Zakopanem, był 3. i dwukrotnie 2. w Sapporo, a następnie dwukrotnie zwyciężył w Bad Mitterndorf[17]. Po pierwszej wygranej na Kulm objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej, wyprzedzając Dawida Kubackiego[18].
W lutym 2023 dwukrotnie zwyciężył w zawodach Pucharu Świata w Willingen[17]. Następnie w Lake Placid w pierwszym konkursie zajął 7. miejsce, kończąc tym samym na 12 serię miejsc na podium cyklu[19], zaś dzień później odniósł kolejne zwycięstwo. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023. Indywidualnie zajął 11. lokatę na skoczni normalnej oraz 7. na dużej. Zdobył natomiast srebrne medale w drużynie mieszanej (w której wystąpił wraz z Anną Odine Strøm, Johannem André Forfangiem oraz Theą Minyan Bjørseth) oraz w drużynie męskiej (startując wraz z Forfangiem, Kristofferem Eriksenem Sundalem i Mariusem Lindvikiem)[17].
Wszystkie konkursy Raw Air 2023 ukończył w pierwszej dziesiątce, wygrywając w pierwszych zawodach w Lillehammer, a w Vikersund zajmując 1. i 2. miejsce[17]. Pozwoliło mu to zwyciężyć w całym turnieju[8]. W kończących sezon Pucharu Świata zawodach w Lahti i Planicy zajmował pozycje poza podium[17]. 2128 punktów zgromadzonych w trakcie jego trwania umożliwiło Granerudowi zdobycie drugiej w karierze Kryształowej Kuli. Drugiego w klasyfikacji generalnej Stefana Krafta wyprzedził o 338 punktów. Zajął również 2. miejsce w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2022/2023 z 450 punktami[8].
Sezon 2023/2024
[edytuj | edytuj kod]W sezonie 2023/2024 Pucharu Świata osiągał gorsze wyniki niż w trzech poprzednich. Najczęściej zawody kończył w drugiej dziesiątce. W pierwszej części sezonu najwyżej sklasyfikowany był na 4. lokacie, 17 grudnia 2023 w Engelbergu[20]. Na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2024 nie został dopuszczony do startu w pierwszej serii konkursu indywidualnego ze względu na nieregulaminowy kombinezon, a w zawodach drużynowych nie wystąpił[21]. Po mistrzostwach wycofał się czasowo ze startów w Pucharze Świata[22]. Powrócił pod koniec lutego i do końca sezonu uzyskiwał wyniki podobne, jak przed przerwą. Najwyżej sklasyfikowany był na 4. miejscu, w konkursie Raw Air 2024 w Vikersund[20]. W klasyfikacji generalnej Puchar Świata ukończył na 24. pozycji z 409 punktami[8].
Mistrzostwa Norwegii
[edytuj | edytuj kod]Zdobywał medale mistrzostw Norwegii. Indywidualnie był pierwszy zimą 2023[23] i latem 2023[24], a także drugi zimą 2019[25], dwukrotnie latem 2020[26][27] i latem 2021 na skoczni normalnej[28] oraz trzeci latem 2016[29] i 2017[30]. W drużynie męskiej, reprezentując okręg Akershus, zdobył złoto zimą 2015[31] oraz latem 2016[32], 2020[33], 2022[34] i 2023[35], srebro zimą[36] i latem 2019[37] oraz latem 2021[38], a także brąz w 2014[39]. W drużynie mieszanej zajął 3. miejsce latem 2020[33], 2021[38], 2022[34] i 2023[24].
Indywidualnie
[edytuj | edytuj kod]2022 |
– | 30. miejsce (K-95), 8. miejsce (K-125) |
Drużynowo
[edytuj | edytuj kod]2022 |
– | 4. miejsce[a] |
Starty Halvora Egnera Graneruda na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo
[edytuj | edytuj kod]Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
30. | 6 lutego | 2022 | Snow Ruyi | K-95 | HS-106 | indywid. | 97,5 m | DSQ | 127,4 pkt | 147,6 pkt | Ryōyū Kobayashi | |
8. | 12 lutego | 2022 | Snow Ruyi | K-125 | HS-140 | indywid. | 135,0 m | 135,5 m | 271,4 pkt | 24,7 pkt | Marius Lindvik | |
4. | 14 lutego | 2022 | Snow Ruyi | K-125 | HS-140 | druż.[a] | 138,0 m | 118,5 m | 922,1 pkt (236,8 pkt) | 20,6 pkt | Austria |
Indywidualnie
[edytuj | edytuj kod]2019 |
– | 33. miejsce (K-120) |
2021 |
– | 4. miejsce (K-95) |
2023 |
– | 11. miejsce (K-95), 7. miejsce (K-125) |
Drużynowo
[edytuj | edytuj kod]2019 |
– | 5. miejsce (K-120)[b] |
2021 |
– | srebrny medal (drużyna mieszana/K-95)[c] |
2023 |
– | srebrny medal (drużyna mieszana/K-95)[d], srebrny medal (K-125)[e] |
Starty H. E. Graneruda na mistrzostwach świata – szczegółowo
[edytuj | edytuj kod]Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
33. | 23 lutego | 2019 | Bergisel | K-120 | HS-130 | indywid. | 116,5 m | – | 103,0 pkt | 176,4 pkt | Markus Eisenbichler | |
5. | 24 lutego | 2019 | Bergisel | K-120 | HS-130 | druż.[b] | 117,5 m | 121,5 m | 900,2 pkt (223,4 pkt) | 87,3 pkt | Niemcy | |
4. | 27 lutego | 2021 | Schattenbergschanze | K-95 | HS-106 | indywid. | 99,0 m | 103,0 m | 259,7 pkt | 9,1 pkt | Piotr Żyła | |
2. |
28 lutego | 2021 | Schattenbergschanze | K-95 | HS-106 | druż. mix.[c] | 94,0 m | 102,0 m | 995,6 pkt (251,2 pkt) | 5,2 pkt | Niemcy | |
11. | 25 lutego | 2023 | Srednja skakalnica | K-95 | HS-102 | indywid. | 96,5 m | 97,5 m | 251,6 pkt | 10,2 pkt | Piotr Żyła | |
2. |
26 lutego | 2023 | Srednja skakalnica | K-95 | HS-102 | druż. mix.[d] | 99,0 m | 97,5 m | 1004,5 pkt (255,7 pkt) | 12,7 pkt | Niemcy | |
7. | 3 marca | 2023 | Bloudkova velikanka | K-125 | HS-138 | indywid. | 131,0 m | 130,0 m | 269,2 pkt | 18,3 pkt | Timi Zajc | |
2. |
4 marca | 2023 | Bloudkova velikanka | K-125 | HS-138 | druż.[e] | 136,5 m | 135,5 m | 1166,0 pkt (304,1 pkt) | 12,9 pkt | Słowenia |
Indywidualnie
[edytuj | edytuj kod]2020 |
– | srebrny medal |
2024 |
– | dyskwalifikacja |
Drużynowo
[edytuj | edytuj kod]2020 |
– | złoty medal[f] |
2022 |
– | brązowy medal[g] |
Starty Halvora Egnera Graneruda na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo
[edytuj | edytuj kod]Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Skok 3 | Skok 4 | Nota | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
2. |
11–12 grudnia | 2020 | Letalnica | K-200 | HS-240 | indywid. | 221,0 m | 229,5 m | 239,0 m | 243,0 m | 876,7 pkt | 0,5 pkt | Karl Geiger | |
1. |
13 grudnia | 2020 | Letalnica | K-200 | HS-240 | druż.[f] | 235,0 m | 234,5 m | 1727,7 pkt (488,4 pkt) | – | ||||
3. |
13 marca | 2022 | Vikersundbakken | K-200 | HS-240 | druż.[g] | 219,0 m | 222,0 m | 1559,6 pkt (399,5 pkt) | 151,9 pkt | Słowenia | |||
— | 26–27 stycznia | 2024 | Kulm | K-200 | HS-235 | indywid. | DSQ | – | – | –[h] | DSQ | Stefan Kraft |
Indywidualnie
[edytuj | edytuj kod]2015 |
– | 20. miejsce |
2016 |
– | 17. miejsce |
Drużynowo
[edytuj | edytuj kod]2015 |
– | złoty medal[i] |
2016 |
– | srebrny medal[j], 4. miejsce (drużyna mieszana)[k] |
Starty H.E. Graneruda na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
[edytuj | edytuj kod]Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
20. | 5 lutego | 2015 | Gornyj Gigant | K-95 | HS-106 | indywid. | 96,5 m | 96,0 m | 240,3 pkt | 29,6 pkt | Johann André Forfang | |
1. |
7 lutego | 2015 | Gornyj Gigant | K-95 | HS-106 | druż.[i] | 97,5 m | 100,0 m | 893,3 pkt (213,2 pkt) | – | ||
17. | 23 lutego | 2016 | Trambulina Valea Cărbunării | K-90 | HS-100 | indywid. | 90,5 m | 87,5 m | 217,2 pkt | 31,8 pkt | David Siegel | |
4. | 24 lutego | 2016 | Trambulina Valea Cărbunării | K-90 | HS-100 | druż. miesz[k]. | 86,5 m | 99,5 m | 828,2 pkt (224,9 pkt) | 54,6 pkt | Słowenia | |
2. |
24 lutego | 2016 | Trambulina Valea Cărbunării | K-90 | HS-100 | druż.[j] | 99,5 m | 92,0 m | 838,4 pkt (237,8 pkt) | 28,3 pkt | Niemcy |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Miejsce[8] |
---|---|
2016/2017 | 42. |
2017/2018 | 20. |
2018/2019 | 15. |
2019/2020 | 61. |
2020/2021 | 1. |
2021/2022 | 4. |
2022/2023 | 1. |
2023/2024 | 24. |
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Przypisy |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 29 listopada | 2020 | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 137,0 m | 142,0 m | 282,0 pkt | – | |
2. | 5 grudnia | 2020 | Aist | K-120 | HS-134 | 132,5 m | 132,0 m | 270,0 pkt | – | |
3. | 6 grudnia | 2020 | Aist | K-120 | HS-134 | 135,5 m | 124,5 m | 241,5 pkt | – | |
4. | 19 grudnia | 2020 | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | HS-140 | 133,5 m | 138,0 m | 311,4 pkt | – | |
5. | 20 grudnia | 2020 | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | HS-140 | 141,5 m | 135,5 m | 305,4 pkt | – | |
6. | 10 stycznia | 2021 | Hochfirstschanze | K-125 | HS-142 | 140,0 m | 138,0 m | 299,4 pkt | – | |
7. | 30 stycznia | 2021 | Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-147 | 147,5 m | 145,5 m | 285,5 pkt | – | |
8. | 31 stycznia | 2021 | Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-147 | 149,0 m | – | 154,3 pkt | – | |
9. | 6 lutego | 2021 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 140,5 m | 141,5 m | 284,2 pkt | – | |
10. | 7 lutego | 2021 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 136,0 m | 140,5 m | 288,5 pkt | – | |
11. | 14 lutego | 2021 | Wielka Krokiew | K-125 | HS-140 | 132,0 m | 133,0 m | 298,1 pkt | – | |
12. | 21 listopada | 2021 | Aist | K-120 | HS-134 | 134,5 m | 122,0 m | 235,3 pkt | – | |
13. | 27 lutego | 2022 | Salpausselkä | K-116 | HS-130 | 127,0 m | 128,5 m | 278,0 pkt | *ex aequo z Ryōyū Kobayashim | |
14. | 27 listopada | 2022 | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 139,0 m | 145,0 m | 304,5 pkt | *ex aequo ze Stefanem Kraftem | |
15. | 29 grudnia | 2022 | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | 142,5 m | 139,0 m | 312,4 pkt | * TCS 2022/2023 | |
16. | 1 stycznia | 2023 | Große Olympiaschanze | K-125 | HS-142 | 140,0 m | 142,0 m | 303,7 pkt | * TCS 2022/2023 | |
17. | 6 stycznia | 2023 | Paul-Ausserleitner-Schanze | K-125 | HS-142 | 139,5 m | 143,5 m | 314,4 pkt | * TCS 2022/2023 | |
18. | 15 stycznia | 2023 | Wielka Krokiew | K-125 | HS-140 | 129,0 m | 141,0 m | 287,7 pkt | – | |
19. | 28 stycznia | 2023 | Kulm | K-200 | HS-235 | 238,0 m | 231,0 m | 440,7 pkt | * Loty 2022/2023 | |
20. | 29 stycznia | 2023 | Kulm | K-200 | HS-235 | 234,5 m | 235,0 m | 455,5 pkt | * Loty 2022/2023 | |
21. | 4 lutego | 2023 | Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-147 | 149,5 m | 138,0 m | 296,6 pkt | – | |
22. | 5 lutego | 2023 | Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-147 | 147,5 m | 142,0 m | 273,0 pkt | – | |
23. | 12 lutego | 2023 | MacKenzie Intervale | K-115 | HS-128 | 125,0 m | 134,0 m | 287,6 pkt | – | |
24. | 14 marca | 2023 | Lysgårdsbakken | K-123 | HS-140 | 135,0 m | 139,5 m | 257,7 pkt | * RA 2023 | |
25. | 18 marca | 2023 | Vikersundbakken | K-200 | HS-240 | 235,5 m | 222,0 m | 424,9 pkt | * RA 2023, Loty 2022/2023 |
Miejsca na podium
[edytuj | edytuj kod]Sezon PŚ | 1. miejsce | 2. miejsce | 3. miejsce | Razem |
2015/2016 | – | – | – | – |
2016/2017 | – | – | – | – |
2017/2018 | – | – | – | – |
2018/2019 | – | – | – | – |
2019/2020 | – | – | – | – |
2020/2021 | 11 | 2 | – | 13 |
2021/2022 | 2 | 6 | 2 | 10 |
2022/2023 | 12 | 5 | 1 | 18 |
2023/2024 | – | – | – | – |
Suma | 25 | 13 | 3 | 41 |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 29 listopada | 2020 | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 137,0 m | 142,0 m | 282,0 pkt | 1. | – | ||
2. | 5 grudnia | 2020 | Aist | K-120 | HS-134 | 132,5 m | 132,0 m | 270,0 pkt | 1. | – | ||
3. | 6 grudnia | 2020 | Aist | K-120 | HS-134 | 135,5 m | 124,5 m | 241,5 pkt | 1. | – | ||
4. | 19 grudnia | 2020 | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | HS-140 | 133,5 m | 138,0 m | 311,4 pkt | 1. | – | ||
5. | 20 grudnia | 2020 | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | HS-140 | 141,5 m | 135,5 m | 305,4 pkt | 1. | – | ||
6. | 1 stycznia | 2021 | Große Olympiaschanze | K-125 | HS-142 | 137,0 m | 136,0 m | 274,9 pkt | 2. | 7,2 pkt | Dawid Kubacki | |
7. | 9 stycznia | 2021 | Hochfirstschanze | K-125 | HS-142 | 137,5 m | 138,5 m | 277,6 pkt | 2. | 4,0 pkt | Kamil Stoch | |
8. | 10 stycznia | 2021 | Hochfirstschanze | K-125 | HS-142 | 140,0 m | 138,0 m | 299,4 pkt | 1. | – | ||
9. | 30 stycznia | 2021 | Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-147 | 147,5 m | 145,5 m | 285,5 pkt | 1. | – | ||
10. | 31 stycznia | 2021 | Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-147 | 149,0 m | – | 154,3 pkt | 1. | – | ||
11. | 6 lutego | 2021 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 140,5 m | 141,5 m | 284,2 pkt | 1. | – | ||
12. | 7 lutego | 2021 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 136,0 m | 140,5 m | 288,5 pkt | 1. | – | ||
13. | 14 lutego | 2021 | Wielka Krokiew | K-125 | HS-140 | 132,0 m | 133,0 m | 298,1 pkt | 1. | – | ||
14. | 20 listopada | 2021 | Aist | K-120 | HS-134 | 133,0 m | 125,0 m | 239,7 pkt | 3. | 12,7 pkt | Karl Geiger | |
15. | 21 listopada | 2021 | Aist | K-120 | HS-134 | 134,5 m | 122,0 m | 235,3 pkt | 1. | – | ||
16. | 11 grudnia | 2021 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 136,0 m | 137,5 m | 262,0 pkt | 2. | 5,0 pkt | Stefan Kraft | |
17. | 29 grudnia | 2021 | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | 132,0 m | 133,0 m | 299,2 pkt | 2. | 2,8 pkt | Ryōyū Kobayashi | |
18. | 5 stycznia | 2022 | Skocznia im. Paula Ausserleitnera | K-125 | HS-142 | 135,5 m | 135,5 m | 282,4 pkt | 3. | 8,9 pkt | Ryōyū Kobayashi | |
19. | 6 stycznia | 2022 | Skocznia im. Paula Ausserleitnera | K-125 | HS-142 | 136,5 m | 136,0 m | 282,4 pkt | 2. | 4,4 pkt | Daniel Huber | |
20. | 8 stycznia | 2022 | Skocznia im. Paula Ausserleitnera | K-125 | HS-142 | 133,5 m | 136,0 m | 287,7 pkt | 2. | 4,0 pkt | Marius Lindvik | |
21. | 29 stycznia | 2022 | Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-147 | 143,0 m | – | 111,6 pkt | 2. | 4,0 pkt | Ryōyū Kobayashi | |
22. | 25 lutego | 2022 | Salpausselkä | K-116 | HS-130 | 127,5 m | 125,5 m | 268,2 pkt | 2. | 14,9 pkt | Stefan Kraft | |
23. | 27 lutego | 2022 | Salpausselkä | K-116 | HS-130 | 127,0 m | 128,5 m | 278,0 pkt | 1. | – | ||
24. | 5 listopada | 2022 | Skocznia im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 130,0 m | 133,5 m | 266,6 pkt | 2. | 5,6 pkt | Dawid Kubacki | |
25. | 27 listopada | 2022 | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 139,0 m | 145,0 m | 304,5 pkt | 1. | – | ||
26. | 29 grudnia | 2022 | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | 142,5 m | 139,0 m | 312,4 pkt | 1. | – | ||
27. | 1 stycznia | 2023 | Große Olympiaschanze | K-125 | HS-142 | 140,0 m | 142,0 m | 303,7 pkt | 1. | – | ||
28. | 4 stycznia | 2023 | Bergisel | K-120 | HS-128 | 123,0 m | 133,0 m | 261,7 pkt | 2. | 3,5 pkt | Dawid Kubacki | |
29. | 6 stycznia | 2023 | Paul-Ausserleitner-Schanze | K-125 | HS-142 | 139,5 m | 143,5 m | 314,4 pkt | 1. | – | ||
30. | 15 stycznia | 2023 | Wielka Krokiew | K-125 | HS-140 | 129,0 m | 141,0 m | 287,7 pkt | 1. | – | ||
31. | 20 stycznia | 2023 | Ōkurayama | K-123 | HS-137 | 130,5 m | 126,0 m | 262,6 pkt | 3. | 8,9 pkt | Ryōyū Kobayashi | |
32. | 21 stycznia | 2023 | Ōkurayama | K-123 | HS-137 | 129,5 m | 132,0 m | 277,9 pkt | 2. | 5,6 pkt | Stefan Kraft | |
33. | 22 stycznia | 2023 | Ōkurayama | K-123 | HS-137 | 140,0 m | 136,5 m | 268,9 pkt | 2. | 12,0 pkt | Ryōyū Kobayashi | |
34. | 28 stycznia | 2023 | Kulm | K-200 | HS-235 | 238,0 m | 231,0 m | 440,7 pkt | 1. | – | ||
35. | 29 stycznia | 2023 | Kulm | K-200 | HS-235 | 234,5 m | 235,0 m | 455,5 pkt | 1. | – | ||
36. | 4 lutego | 2023 | Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-147 | 149,5 m | 138,0 m | 296,6 pkt | 1. | – | ||
37. | 5 lutego | 2023 | Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-147 | 147,5 m | 142,0 m | 273,0 pkt | 1. | – | ||
38. | 12 lutego | 2023 | MacKenzie Intervale | K-115 | HS-128 | 125,0 m | 134,0 m | 287,6 pkt | 1. | – | ||
39. | 14 marca | 2023 | Lysgårdsbakken | K-123 | HS-140 | 135,0 m | 139,5 m | 257,7 pkt | 1. | – | ||
40. | 18 marca | 2023 | Vikersundbakken | K-200 | HS-240 | 235,5 m | 222,0 m | 424,9 pkt | 1. | – | ||
41. | 19 marca | 2023 | Vikersundbakken | K-200 | HS-240 | 234,0 m | 219,0 m | 489,8 pkt | 2. | 7,6 pkt | Stefan Kraft |
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata
[edytuj | edytuj kod]stan po zakończeniu sezonu 2023/2024
Sezon 2015/2016 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
- | dq | - | - | - | - | - | 46 | 36 | - | - | q | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | |||||||||||||||||||||
Sezon 2016/2017 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
36 | 32 | q | - | - | - | - | 28 | 47 | 34 | 37 | 50 | 47 | - | - | - | - | 45 | 26 | 23 | 16 | q | 22 | 21 | q | - | 50 | ||||||||||||||||||||||||
Sezon 2017/2018 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
24 | 22 | 33 | 18 | 37 | 5 | 19 | 23 | 16 | 21 | 32 | 25 | 9 | 17 | 19 | - | 12 | 12 | 14 | 11 | 28 | 20 | 280 | ||||||||||||||||||||||||||||
Sezon 2018/2019 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
q | 24 | 27 | 9 | 37 | 16 | 21 | q | 9 | dq | 7 | 25 | 13 | 5 | 7 | 4 | 8 | 15 | 33 | 5 | 14 | 14 | q | 47 | 32 | 28 | 36 | 28 | 422 | ||||||||||||||||||||||
Sezon 2019/2020 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 31 | 23 | - | - | q | q | 8 | |||||||||||||||||||||||
Sezon 2020/2021 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
4 | 4 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 4 | 2 | 15 | 12 | 2 | 1 | 23 | 4 | 1 | 1 | 1 | 1 | 7 | 1 | 29 | 37 | 18 | 16 | 1572 | |||||||||||||||||||||||||
Sezon 2021/2022 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
3 | 1 | q | q | 48 | 2 | 5 | 7 | 6 | 2 | 8 | 3 | 2 | 2 | 25 | 4 | 7 | 2 | 5 | 2 | 1 | 4 | 24 | 9 | 35 | 33 | 9 | 12 | 1227 | ||||||||||||||||||||||
Sezon 2022/2023 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
2 | 4 | 30 | 1 | 5 | 5 | 5 | 4 | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 3 | 2 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 7 | 1 | - | 4 | 7 | 1 | 6 | 1 | 2 | 46 | 4 | 13 | 2128 | ||||||||||||||||||
Sezon 2023/2024 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
16 | 10 | 15 | 17 | 16 | 13 | 4 | 11 | 48 | 31 | 16 | 7 | 42 | 18 | - | - | - | - | - | - | 16 | 14 | 19 | 23 | 27 | 38 | 7 | 33 | 4 | 12 | - | - | 409 | ||||||||||||||||||
Legenda | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30
dq – dyskwalifikacja q – dyskwalifikacja w kwalifikacjach q – zawodnik nie zakwalifikował się - – zawodnik nie wystartował |
Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata
[edytuj | edytuj kod]stan po zakończeniu sezonu 2023/2024
Sezon 2018/2019 |
|||||||||
- | - | 9 | 4 | - | - | - | |||
Sezon 2020/2021 |
|||||||||
4 | 3 | 1 | 1 | 5 | |||||
Sezon 2021/2022 |
|||||||||
6 | 3 | 5 | 2 | 4 | 3 | 2 | |||
Sezon 2022/2023 |
|||||||||
2 | 5 | 1 | 6 | - | 4 | 3 | |||
Sezon 2023/2024 |
|||||||||
4 | 5 | - | - | 1 | - | ||||
Legenda | |||||||||
1 2 3 4-8 poniżej 8 (Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12) |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Miejsce[8] |
---|---|
2016/2017 | 37. |
2017/2018 | 20. |
2018/2019 | 24. |
2020/2021 | 19. |
2021/2022 | 18. |
2022/2023 | 2. |
2023/2024 | 14. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Miejsce[8] |
---|---|
2015/2016 | 55. |
2016/2017 | 32. |
2017/2018 | 24. |
2018/2019 | 35. |
2020/2021 | 4. |
2021/2022 | 3. |
2022/2023 | 1. |
2023/2024 | 27. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Miejsce[8] |
---|---|
2017 | 45. |
2018 | 22. |
2019 | 37. |
2020 | 64. |
2022 | 6. |
2023 | 1. |
2024 | 23. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Miejsce | Źr. |
---|---|---|
2018 | 19. | [40] |
2019 | 14. | [41] |
2021 | 1. | [42] |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Miejsce | Źr. |
---|---|---|
2018 | 21. | [43] |
2019 | 30. | [44] |
2021 | 10. | [45] |
2022 | 8. | [46] |
2023 | 4. | [47] |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Miejsce[16] |
---|---|
2016 | 22. |
2017 | 18. |
2018 | 20. |
2019 | 22. |
2021 | 1. |
2022 | 42. |
2023 | 41. |
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 5 września | 2021 | Burabaj | K-90 | HS-99 | 96,0 m | 94,0 m | 258,6 pkt | |
2. | 5 września | 2021 | Burabaj | K-90 | HS-99 | 93,5 m | 87,5 m | 221,4 pkt | |
3. | 11 września | 2021 | Snieżynka | K-125 | HS-140 | 133,0 m | 137,5 m | 253,9 pkt |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 22 lipca | 2018 | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 125,5 m | 129,0 m | 267,0 pkt | 3. | 13,6 pkt | Kamil Stoch | |
2. | 5 września | 2021 | Burabaj | K-90 | HS-99 | 96,0 m | 94,0 m | 258,6 pkt | 1. | – | ||
3. | 5 września | 2021 | Burabaj | K-90 | HS-99 | 93,5 m | 87,5 m | 221,4 pkt | 1. | – | ||
4. | 11 września | 2021 | Snieżynka | K-125 | HS-140 | 133,0 m | 137,5 m | 253,9 pkt | 1. | – | ||
5. | 2 października | 2021 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 129,0 m | 140,0 m | 259,7 pkt | 2. | 24,1 pkt | Ryōyū Kobayashi |
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP
[edytuj | edytuj kod]stan po zakończeniu LGP 2023
2015 | ||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
- | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 46 | 0 | |||||||||||||||
2016 | ||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||
dq | - | 18 | 7 | 10 | 12 | - | - | - | - | 97 | ||||||||||||||||
2017 | ||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||
- | 5 | 19 | 18 | 24 | 16 | 5 | - | - | 137 | |||||||||||||||||
2018 | ||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||
3 | - | - | 7 | - | - | - | - | - | 96 | |||||||||||||||||
2019 | ||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||
11 | - | 13 | 14 | - | - | 15 | 12 | 100 | ||||||||||||||||||
2021 | ||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||
- | - | - | 1 | 1 | 1 | - | 2 | 380 | ||||||||||||||||||
2022 | ||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||
- | - | - | - | - | 8 | 32 | ||||||||||||||||||||
2023 | ||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||
- | - | - | - | - | - | - | - | 4 | 50 | |||||||||||||||||
Legenda | ||||||||||||||||||||||||||
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 dq – dyskwalifikacja |
Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP
[edytuj | edytuj kod]stan po zakończeniu LGP 2023
2018 | |||||||||
3 | - | ||||||||
2019 | |||||||||
- | - | 3 | |||||||
2021 | |||||||||
1 | |||||||||
2023 | |||||||||
5 | |||||||||
Legenda | |||||||||
1 2 3 4-8 poniżej 8 - – brak startu |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Miejsce[48] |
---|---|
2014/2015 | 16. |
2015/2016 | 8. |
2016/2017 | 17. |
2017/2018 | 24. |
2019/2020 | 42. |
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 14 lutego | 2015 | Salpausselkä | K-116 | HS-130 | 123,5 m | 125,0 m | 267,4 pkt | |
2. | 1 marca | 2015 | Hochfirstschanze | K-125 | HS-142 | 125,5 m | 121,0 m | 221,0 pkt | |
3. | 27 grudnia | 2016 | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | HS-140 | 128,0 m | 142,5 m | 302,5 pkt | |
4. | 26 lutego | 2017 | Pine Mountain Jump | K-120 | HS-133 | 134,0 m | 131,5 m | 243,4 pkt | |
5. | 11 lutego | 2018 | Pine Mountain Jump | K-120 | HS-133 | 126,5 m | 143,0 m | 263,8 pkt |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 14 lutego | 2015 | Salpausselkä | K-116 | HS-130 | 123,5 m | 125,0 m | 267,4 pkt | 1. | – | ||
2. | 1 marca | 2015 | Hochfirstschanze | K-125 | HS-142 | 125,5 m | 121,0 m | 221,0 pkt | 1. | – | ||
3. | 11 grudnia | 2015 | Renabakkene | K-99 | HS-111 | 106,0 m | 102,5 m | 268,3 pkt | 2. | 9,4 pkt | Andrzej Stękała | |
4. | 12 grudnia | 2015 | Renabakkene | K-99 | HS-111 | 105,0 m | 108,0 m | 258,7 pkt | 2. | 11,0 pkt | Tilen Bartol | |
5. | 19 grudnia | 2015 | Ounasvaara | K-90 | HS-100 | 96,0 m | 97,0 m | 253,1 pkt | 3. | 13,1 pkt | Karl Geiger | |
6. | 4 marca | 2016 | Vikersundbakken | K-105 | HS-117 | 107,0 m | 113,5 m | 261,9 pkt | 3. | 1,3 pkt | Rok Justin | |
7. | 5 marca | 2016 | Vikersundbakken | K-105 | HS-117 | 115,5 m | 114,5 m | 263,4 pkt | 3. | 12,0 pkt | David Siegel | |
8. | 27 grudnia | 2016 | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | HS-140 | 128,0 m | 142,5 m | 302,5 pkt | 1. | – | ||
9. | 26 lutego | 2017 | Pine Mountain Jump | K-120 | HS-133 | 134,0 m | 131,5 m | 243,4 pkt | 1. | – | ||
10. | 10 lutego | 2018 | Pine Mountain Jump | K-120 | HS-133 | 134,0 m | 125,0 m | 268,7 pkt | 3. | 22,8 pkt | Marius Lindvik | |
11. | 11 lutego | 2018 | Pine Mountain Jump | K-120 | HS-133 | 126,5 m | 143,0 m | 263,8 pkt | 1. | – |
Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego
[edytuj | edytuj kod]stan po zakończeniu sezonu 2022/2023
Sezon 2013/2014 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
- | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 34 | 52 | - | - | - | - | - | 0 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Sezon 2014/2015 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
13 | 23 | 17 | - | - | 13 | 15 | - | - | - | 27 | 24 | - | - | - | 1 | 4 | 23 | 8 | 12 | 31 | 1 | - | - | - | - | 401 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Sezon 2015/2016 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
2 | 2 | 6 | 3 | 4 | - | - | - | - | 16 | 23 | 38 | 7 | 11 | - | - | 12 | 28 | - | - | - | - | - | 3 | 3 | - | - | 538 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Sezon 2016/2017 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
8 | 12 | 10 | 27 | 17 | 1 | 4 | - | - | - | - | - | - | - | 36 | 35 | - | - | - | - | - | - | 21 | 1 | 12 | 4 | - | - | - | - | 430 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Sezon 2017/2018 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 3 | 1 | 33 | 5 | 5 | 4 | - | - | - | - | - | 300 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Sezon 2019/2020 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
16 | 40 | 10 | 9 | 27 | 12 | - | - | 38 | 21 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 106 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Legenda | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30
dq – dyskwalifikacja - – zawodnik nie wystartował |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Miejsce[48] |
---|---|
2014 | 57. |
2015 | 18. |
2016 | 9. |
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 19 września | 2015 | Midtstubakken | K-95 | HS-106 | 101,5 m | 99,5 m | 250,8 pkt |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 19 września | 2015 | Midtstubakken | K-95 | HS-106 | 101,5 m | 99,5 m | 250,8 pkt | 1. | – | ||
2. | 10 września | 2016 | Lysgårdsbakken | K-123 | HS-138 | 129,5 m | 126,0 m | 270,7 pkt | 2. | 7,0 pkt | Joacim Ødegård Bjøreng | |
3. | 11 września | 2016 | Lysgårdsbakken | K-123 | HS-138 | 131,0 m | 139,0 m | 236,3 pkt | 3. | 22,9 pkt | Markus Eisenbichler |
Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego
[edytuj | edytuj kod]stan po zakończeniu LPK 2022
2014 | ||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
- | - | - | - | - | - | - | - | 16 | 30 | 28 | 25 | 25 | 18 | 44 | ||||||||||||
2015 | ||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||
- | - | 35 | 39 | - | - | - | - | 6 | 19 | 1 | 8 | 56 | 56 | 184 | ||||||||||||
2016 | ||||||||||||||||||||||||||
punkty | ||||||||||||||||||||||||||
- | - | - | - | - | - | 2 | 3 | 11 | 20 | 9 | 6 | 8 | 16 | 291 | ||||||||||||
Legenda | ||||||||||||||||||||||||||
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30
dq – dyskwalifikacja - − zawodnik nie wystartował |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Miejsce[49] |
---|---|
2013/2014 | 163. |
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu
[edytuj | edytuj kod]stan po zakończeniu sezonu 2022/2023
Sezon 2013/2014 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
30 | 26 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 29 | 14 | - | - | - | - | - | - | 26 | |||||||||||||||
Legenda | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30
dq – dyskwalifikacja - − zawodnik nie wystartował |
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Skład zespołu: Halvor Egner Granerud, Daniel-André Tande, Robert Johansson, Marius Lindvik
- ↑ a b Skład zespołu: Halvor Egner Granerud, Andreas Stjernen, Johann André Forfang i Robert Johansson
- ↑ a b Skład zespołu: Silje Opseth, Robert Johansson, Maren Lundby i Halvor Egner Granerud
- ↑ a b Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Johann André Forfang, Thea Minyan Bjørseth i Halvor Egner Granerud
- ↑ a b Skład zespołu: Johann André Forfang, Kristoffer Eriksen Sundal, Marius Lindvik i Halvor Egner Granerud
- ↑ a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Johann André Forfang, Robert Johansson i Halvor Egner Granerud
- ↑ a b Skład zespołu: Johann André Forfang, Daniel-André Tande, Halvor Egner Granerud i Marius Lindvik
- ↑ Seria konkursowa została odwołana.
- ↑ a b Skład zespołu: Joacim Ødegård Bjøreng, Halvor Egner Granerud, Phillip Sjøen, Johann André Forfang
- ↑ a b Skład zespołu: Marius Lindvik, Are Sumstad, Robin Pedersen, Halvor Egner Granerud
- ↑ a b Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Halvor Egner Granerud, Silje Opseth, Marius Lindvik
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wisla (POL) Men's HS134 Extended start list. fis-ski.com. [dostęp 2020-11-21]. (ang.).
- ↑ TCS: Halvor Egner Granerud, czyli norweski „artysta” na skoczni. eurosport.onet.pl, 2015-12-31. [dostęp 2015-12-31].
- ↑ GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2014. fis-ski.com. [dostęp 2019-09-25]. (ang.).
- ↑ GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2015. fis-ski.com. [dostęp 2019-09-25]. (ang.).
- ↑ GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2016. fis-ski.com. [dostęp 2020-05-18]. (ang.).
- ↑ GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2020-05-18]. (ang.).
- ↑ GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2020-05-18]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-06-22]. (ang.).
- ↑ a b GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2020-05-18]. (ang.).
- ↑ GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2021-06-07]. (ang.).
- ↑ a b c d e GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2021-06-08]. (ang.).
- ↑ Adam Bucholz: PŚ w Niżnym Tagile: Triumf Graneruda, Zniszczoł szósty, wpadka Eisenbichlera!. skijumping.pl, 2020-12-05. [dostęp 2021-06-08].
- ↑ Adam Bucholz: PŚ w Rasnovie: Kobayashi wygrywa, Stoch drugi, dyskwalifikacja Graneruda!. skijumping.pl, 2021-02-19. [dostęp 2021-06-08].
- ↑ Dominik Formela: Halvor Egner Granerud zakażony koronawirusem!. skijumping.pl, 2021-03-03. [dostęp 2021-06-08].
- ↑ a b c d GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-25]. (ang.).
- ↑ a b GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-08]. (ang.).
- ↑ a b c d e f GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-07-20]. (ang.).
- ↑ Adam Bucholz: PŚ w Bad Mitterndorf: Granerud wygrywa i zostaje liderem cyklu, Żyła czwarty. skijumping.pl, 2023-01-28. [dostęp 2023-07-20].
- ↑ Adam Bucholz: PŚ w Lake Placid: Pierwsze od ponad 5 lat zwycięstwo Wellingera, Kubacki piąty. skijumping.pl, 2023-02-11. [dostęp 2023-07-20].
- ↑ a b GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2024-06-22]. (ang.).
- ↑ Kulm Bad Mitterndorf/Tauplitz (AUT) FIS Ski Flying World Championships. fis-ski.com. [dostęp 2024-06-22]. (ang.).
- ↑ Adrian Dworakowski: Dłuższa przerwa Graneruda. "Nie ma sensu walić głową w mur". skijumping.pl, 2024-01-28. [dostęp 2024-06-22].
- ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Norwegii w Renie: Pierwszy złoty medal Graneruda. skijumping.pl, 2023-01-08. [dostęp 2023-07-20].
- ↑ a b Adam Bucholz: Mistrzostwa Norwegii w Oslo: Złote medale dla Kvandal i Graneruda. skijumping.pl, 2023-10-28. [dostęp 2024-06-22].
- ↑ Dominik Formela: Markeng i Opseth mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2019-03-30. [dostęp 2019-09-25].
- ↑ Dominik Formela: Lindvik i Kvandal letnimi mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2020-10-16. [dostęp 2021-06-08].
- ↑ Dominik Formela: Tande i Opseth indywidualnymi mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2020-10-30. [dostęp 2021-06-08].
- ↑ Adam Bucholz: Westerheim i Opseth mistrzami Norwegii na Midtstubakken. skijumping.pl, 2021-10-30. [dostęp 2022-04-25].
- ↑ Dominik Formela: Tande i Lundby najlepsi w Norwegii. skijumping.pl, 2016-10-29. [dostęp 2018-08-10].
- ↑ Dominik Formela: Tande i Lundby letnimi mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2017-10-28. [dostęp 2018-08-10].
- ↑ Martyna Szydłowska: Akershus mistrzem Norwegii. Sorsell, Sklett i Ingvaldsen zakończyli karierę. skokinarciarskie.pl, 2015-03-29. [dostęp 2018-08-10].
- ↑ Dominik Formela: Akershus drużynowym mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2016-10-30. [dostęp 2018-08-10].
- ↑ a b Dominik Formela: Za nami konkursy drużynowe Mistrzostw Norwegii. skijumping.pl, 2020-10-31. [dostęp 2021-06-08].
- ↑ a b Adam Bucholz: Mistrzostwa Norwegii w Oslo: Zwycięstwo drużyny Lindvika i Graneruda, Tande ze złotem w mikście. skijumping.pl, 2022-10-30. [dostęp 2023-07-20].
- ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Norwegii w Oslo: Zespół Graneruda i Lindvika z drużynowym złotem. skijumping.pl, 2023-10-29. [dostęp 2024-06-22].
- ↑ NM Laghopp 2018. skiforbundet.no, 2019-03-30. [dostęp 2019-09-25]. (norw.).
- ↑ Dominik Formela: Lundby i Johansson letnimi mistrzami Norwegii, Oppland najlepszym okręgiem. skijumping.pl, 2019-10-26. [dostęp 2020-05-18].
- ↑ a b Dominik Formela: Skok Tandego na wagę złota. skijumping.pl, 2021-10-31. [dostęp 2022-04-25].
- ↑ Adrian Dworakowski: Zespół Bardala drużynowym Mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2014-03-30. [dostęp 2018-08-10].
- ↑ Season 2017/2018 - WILLINGEN 5 STANDINGS. fis-ski.com, 2018-02-04. [dostęp 2023-04-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-25)]. (ang.).
- ↑ Season 2018/2019 - WILLINGEN 5 STANDINGS. fis-ski.com, 2019-02-17. [dostęp 2023-04-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-30)]. (ang.).
- ↑ Season 2020/2021 - WILLINGEN 6. fis-ski.com, 2021-01-31. [dostęp 2023-04-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-05-20)]. (ang.).
- ↑ Season 2017/2018 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2018-03-25. [dostęp 2023-04-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-26)]. (ang.).
- ↑ Season 2018/2019 - PLANICA Seven. fis-ski.com, 2019-03-24. [dostęp 2023-04-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-30)]. (ang.).
- ↑ Season 2020/2021 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2021-03-28. [dostęp 2023-04-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-22)]. (ang.).
- ↑ Season 2021/2022 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2022-03-27. [dostęp 2023-04-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-28)]. (ang.).
- ↑ Season 2022/2023 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2023-04-02. [dostęp 2023-04-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-04-02)]. (ang.).
- ↑ a b GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-18]. (ang.).
- ↑ GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-18]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information. fis-ski.com. [dostęp 2019-09-25]. (ang.).
- GRANERUD Halvor Egner 1996.05.29 NOR. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2022-04-25].
- Norwescy skoczkowie narciarscy
- Norwescy olimpijczycy
- Uczestnicy Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2022
- Medaliści Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021
- Medaliści Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023
- Zdobywcy Pucharu Świata w skokach narciarskich
- Triumfatorzy Turnieju Czterech Skoczni
- Ludzie urodzeni w Oslo
- Urodzeni w 1996
- Zwycięzcy Raw Air