Ucho wewnętrzne: Różnice pomiędzy wersjami
Wygląd
[wersja przejrzana] | [wersja przejrzana] |
Usunięta treść Dodana treść
Luckas-bot (dyskusja | edycje) m robot dodaje: uk:Внутрішнє вухо |
m robot dodaje: fa:گوش داخلی |
||
Linia 24: | Linia 24: | ||
[[en:Inner ear]] |
[[en:Inner ear]] |
||
[[es:Oído interno]] |
[[es:Oído interno]] |
||
[[fa:گوش داخلی]] |
|||
[[fr:Oreille interne]] |
[[fr:Oreille interne]] |
||
[[gl:Oído interno]] |
[[gl:Oído interno]] |
Wersja z 16:49, 5 lip 2010
Ucho wewnętrzne (łac. auris interna) (błędnik łac. labirynthus – zwany tak z powodu skomplikowanej budowy anatomicznej) – wewnętrzna część ucha. Jest jednym z elementów (receptorem) zmysłu równowagi i zmysłu słuchu.
Budowa
Składa się z:
- Przedsionka wypełnionego płynem, prowadzi do niego okienko owalne. Jego funkcja to odbieranie drgań mechanicznych, wzbudzanie drgań cząsteczek mechanicznych.
- Ślimaka – zwinięty kanał zawierający właściwy narząd słuchu. Jego funkcja to odbieranie drgań cieczy wzbudzanie impulsów nerwowych, które nerwem słuchowym biegną do ośrodka słuchu.
- Kanałów półkolistych – błędnik błoniasty, wypełniony płynem i zawierający ziarenko węglanu wapnia – otolit. Jest to narząd równowagi. Jego funkcja to informowanie o położeniu ciała w przestrzeni.
Ucho wewnętrzne:
- ślimak
- trzy kanały półkoliste
Ruchy głowy powodują przemieszczanie sie płynu i substancji galaretowatej aparatu przedsionkowego, co wywołuje pobudzenie komórek zmysłowych. Powstają impulsy nerwowe przekazywane nerwem równowagi do mózgu gdzie są analizowane. Szablon:Hmed