Ucho wewnętrzne: Różnice pomiędzy wersjami
Wygląd
[wersja przejrzana] | [wersja przejrzana] |
Usunięta treść Dodana treść
m robot dodaje: ru:Внутреннее ухо |
Luckas-bot (dyskusja | edycje) m robot dodaje: uk:Внутрішнє вухо |
||
Linia 36: | Linia 36: | ||
[[sv:Inneröra]] |
[[sv:Inneröra]] |
||
[[te:లోపలి చెవి]] |
[[te:లోపలి చెవి]] |
||
[[uk:Внутрішнє вухо]] |
|||
[[zh:內耳]] |
[[zh:內耳]] |
Wersja z 00:17, 30 mar 2010
Ucho wewnętrzne (łac. auris interna) (błędnik łac. labirynthus – zwany tak z powodu skomplikowanej budowy anatomicznej) – wewnętrzna część ucha. Jest jednym z elementów (receptorem) zmysłu równowagi i zmysłu słuchu.
Budowa
Składa się z:
- Przedsionka wypełnionego płynem, prowadzi do niego okienko owalne. Jego funkcja to odbieranie drgań mechanicznych, wzbudzanie drgań cząsteczek mechanicznych.
- Ślimaka – zwinięty kanał zawierający właściwy narząd słuchu. Jego funkcja to odbieranie drgań cieczy wzbudzanie impulsów nerwowych, które nerwem słuchowym biegną do ośrodka słuchu.
- Kanałów półkolistych – błędnik błoniasty, wypełniony płynem i zawierający ziarenko węglanu wapnia – otolit. Jest to narząd równowagi. Jego funkcja to informowanie o położeniu ciała w przestrzeni.
Ucho wewnętrzne:
- ślimak
- trzy kanały półkoliste
Ruchy głowy powodują przemieszczanie sie płynu i substancji galaretowatej aparatu przedsionkowego, co wywołuje pobudzenie komórek zmysłowych. Powstają impulsy nerwowe przekazywane nerwem równowagi do mózgu gdzie są analizowane. Szablon:Hmed