François Doubin
Data i miejsce urodzenia |
23 kwietnia 1933 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
18 czerwca 2019 |
Zawód, zajęcie |
polityk, urzędnik państwowy, menedżer |
Alma Mater | |
Stanowisko |
przewodniczący Lewicowej Partii Radykalnej (1985–1988), minister delegowany (1988–1992) |
Partia | |
Odznaczenia | |
François Doubin (ur. 23 kwietnia 1933 w Paryżu, zm. 18 czerwca 2019 w Saint-Ouen-de-Sécherouvre[1]) – francuski polityk, urzędnik państwowy i menedżer, w latach 1985–1988 przewodniczący Lewicowej Partii Radykalnej, w latach 1988–1992 minister delegowany.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Kształcił się w zakresie literatury w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu. Absolwent École nationale d’administration z 1963. Od 1957 do 1959 pracował w gabinecie ministra Félixa Houphouët-Boigny’ego, od 1963 do 1965 był urzędnikiem cywilnym w ministerstwie ekonomii i przemysłu. W latach 1965–1985 pracował w koncernach motoryzacyjnych: początkowo w Saviem, a od 1968 w Renault, gdzie kolejno zajmował stanowiska dyrektora działów dużego eksportu, rozwoju, silników, projektów specjalnych, komunikacji, a ostatecznie dyrektora generalnego[2][3].
Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Lewicowej Partii Radykalnej: od 1978 do 1985 był jej sekretarzem krajowym, następnie do 1988 przewodniczącym. W 1984 został radnym Soligny-la-Trappe, a także kandydował do Parlamentu Europejskiego (w ramach wspólnej listy z ekologami Brice’a Lalonde’a oraz UCR). W latach 1988–1992 zasiadał w rządach Michela Rocarda i Edith Cresson jako minister delegowany (wiceminister) ds. handlu, rzemiosła i konsumpcji przy ministrze przemysłu i planowania przestrzennego. Był odpowiedzialny za wprowadzenie prawa reformującego kontrakty franczyzy[4][5]. Od 1989 do 2001 pozostawał merem Argentan, a od 1998 do 2004 zasiadał w radzie Dolnej Normandii. W latach 1992–1996 był dyrektorem generalnym rządowej agencji promocji handlu zagranicznego CFCE, działał także jako doradca ministra handlu zagranicznego i wiceprezes zrzeszenia rzemieślników i rękodzielników[1][3].
Oficer Legii Honorowej (2001).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b François Doubin, ancien maire d’Argentan et ancien ministre, est décédé. ouest-france.fr, 18 czerwca 2019. [dostęp 2020-03-18]. (fr.).
- ↑ François Doubin, ancien ministre radical de Mitterrand est décédé. parismatch.com, 19 czerwca 2019. [dostęp 2020-03-18]. (fr.).
- ↑ a b François Doubin. whoswho.fr. [dostęp 2020-03-18]. (fr.).
- ↑ Gérard Gerard: Commerce : François Doubin récompensé par le Prix Jean-Paul Clément de l’Iref. officieldelafranchise.fr, 8 października 2012. [dostęp 2020-03-18]. (fr.).
- ↑ Fiche pratique : La Loi Doubin. toute-la-franchise.com, 26 listopada 2015. [dostęp 2020-03-18]. (fr.).
- Absolwenci École nationale d’administration w Paryżu
- Absolwenci Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu
- Francuscy menedżerowie
- Francuscy samorządowcy
- Francuscy urzędnicy
- Ludzie urodzeni w Paryżu
- Ludzie związani z Argentan (Orne)
- Oficerowie Legii Honorowej
- Politycy Lewicowej Partii Radykalnej
- Urodzeni w 1933
- Zmarli w 2019