Masakra w École polytechnique de Montréal
Tablica znajdująca się przed wejściem do budynku politechniki w Montrealu, upamiętniająca ofiary masakry. | |
Państwo | |
---|---|
Prowincja | |
Miejsce |
École polytechnique de Montréal |
Data |
6 grudnia 1989 |
Godzina |
17:10 – 17:30 |
Liczba zabitych |
15 osób (w tym sprawca) |
Liczba rannych |
14 osób |
Typ ataku |
strzelanina |
Sprawca | |
Motyw | |
Położenie na mapie Montrealu | |
Położenie na mapie Kanady | |
Położenie na mapie Quebecu | |
Masakra w École polytechnique de Montréal, zwana także Masakrą w Montrealu – zbiorowe morderstwo dokonane 6 grudnia 1989 roku w Montrealu, Quebecu w Kanadzie motywowane mizoginią – uzbrojony w broń palną i nóż myśliwski 25-letni Marc Lépine wkroczył do budynku uczelni. Po wejściu do pierwszej sali rozdzielił kobiety i mężczyzn, najpierw każąc wyjść mężczyznom, po czym zaczął strzelać do kobiet. Następnie przeszedł przez kilka innych pomieszczeń, gdzie celował i strzelał do kobiet, łącznie trafiając 28 osób: 24 kobiety i 4 mężczyzn. 14 kobiet zmarło w wyniku odniesionych ran, a Lépine popełnił samobójstwo.
Podczas masakry Marc Lépine mówił, że „walczy z feminizmem”, a w liście samobójczym[potrzebny przypis] napisał, że feminizm zrujnował mu życie; list zawierał także wykaz nazwisk 19 kobiet, które zamachowiec uważał za feministki i najwidoczniej zamierzał zabić[1].
Przebieg
[edytuj | edytuj kod]O godzinie 16:00 po południu 6 grudnia 1989 roku 25-letni Marc Lépine wszedł do budynku politechniki w Montrealu, uzbrojony karabin typu Ruger Mini-14 i nóż myśliwski.
Po wejściu napastnik przebywał kilka chwil w biurze na drugim piętrze budynku politechniki. Kilka osób przechodzących obok zapytało się go czy może mu w jakiś sposób pomóc, gdyż sprawca chodził w biurze i jego okolicach wokół bez celu i co jakiś czas znowu usiadał na krześle w biurze – Marc nie odezwał się jednak do nikogo. O godz. 17:10 wyszedł z biura i skierował się do jednej z klas gdzie akurat trwała prezentacja ze strony studentów; Marc kazał odejść po krótkiej rozmowie i pod groźbą wystrzału z karabinu mężczyznom na jedną stronę sali, a później wyjść z niej, a kobietom ustawić się na środku tej sali, przy jednym z kątów pod ścianą w klasie[2].
Następnie oddał strzały w studentki w tej klasie, zabijając i raniąc wiele kobiet w sali, po czym chodził po budynku i oddawał strzały na korytarzu do innych kobiet i w drzwi od klas, które zaczęły być barykadowane przez studentów i wykładowców po tym gdy usłyszeli pierwsze strzały.
Lépine poszedł następnie na szkolną stołówkę gdzie zabił kilka kolejnych kobiet i ranił następne kobiety.
Po wyjściu ze stołówki sprawca udał się do klasy gdzie inni studenci także mieli prezentację, tak jak w pierwszej sali gdzie rozpoczęła się strzelanina – napastnik otworzył kopniakiem drzwi i postrzelił studentkę prezentującą coś i stojącą na podwyższeniu, po czym zastrzelił kilka kolejnych kobiet w sali i ranił inne osoby[3], w tym kilku mężczyzn; następnie zadźgał nożem postrzeloną wcześniej studentkę w tej sali, krzyknął O, cholera!, po czym popełnił samobójstwo[4].
Zabite w wyniku masakry
[edytuj | edytuj kod]- Geneviève Bergeron (ur. 1968)
- Hélène Colgan (ur. 1966)
- Nathalie Croteau (ur. 1966)
- Barbara Daigneault (ur. 1967)
- Anne-Marie Edward (ur. 1968)
- Maud Haviernick (ur. 1960)
- Maryse Laganière (ur. 1964)
- Maryse Leclair (ur. 1966)
- Anne-Marie Lemay (ur. 1967)
- Sonia Pelletier (ur. 1961)
- Michèle Richard (ur. 1968)
- Annie St-Arneault (ur. 1966)
- Annie Turcotte (ur. 1969)
- Barbara Klucznik-Widajewicz (ur. 1958)
Skutki masakry
[edytuj | edytuj kod]Osoby ranne i obserwujące wydarzenie doświadczyły różnorodnych fizycznych, psychologicznych, społecznych i finansowych konsekwencji, włączając w to zespół stresu pourazowego, ponadto zanotowano wzrost liczby samobójstw wśród osób studiujących, w listach samobójczych przynajmniej dwóch z nich cierpienie wywołane masakrą zostało określone jako przyczyna targnięcia się na życie[5]; po masakrze ogłoszono trzydniową żałobę narodową w całej Kanadzie i w Quebecu[4].
Sprawca
[edytuj | edytuj kod]Sprawcą masakry był 25-letni Marc Lépine będący Kanadyjczykiem pochodzenia francusko-algierskiego i pierwotnie nazywał się Gamil Rodrigue Gharbi, lecz w wieku 14 lat zmienił swoje imię i nazwisko na Marc Lépine[6]. Jego matka była pielęgniarką i z powodu pracy często zostawiała swoje dzieci na wychowanie tymczasowym opiekunom. Lépine miał urazy wobec kobiet i feministek i wściekał się kiedy słyszał o kobietach pracujących w zawodach uznawanych za tradycyjnie męskie typu policja czy wojsko[7]. Przed atakiem kilkukrotnie był zapisany na zajęcia na politechnice gdzie później dokonał masakry, ale za każdym razem ich nie kończył lub rzucał te kierunki[8].
List samobójczy
[edytuj | edytuj kod]Lépine pozostawił po sobie krótki list samobójczy, w którym wyraził wściekłość wobec feministek i obwiniał je o zrujnowanie mu życia. Określił się w nim także jako racjonalistę i czynił aluzje do historii[9]. Wyraził też podziw wobec terrorysty Denisa Lortiego, który w 1984 roku dokonał zamachu na parlament Quebecu, zabijając 3 osoby i raniąc 13 innych.
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]Od 1991 roku rocznica masakry to Narodowy Dzień Pamięci i Przeciwdziałania Przemocy Wobec Kobiet w Kanadzie. 6 grudnia flagi na budynkach rządowych są opuszczone do połowy masztu, pamięć ofiar czczona jest minutą ciszy, a do ubrań przypina się białą lub purpurową wstążkę – znak sprzeciwu wobec przemocy wymierzonej w kobiety.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Chun, Wendy Hui Kyong (1999). „Unbearable Witness: towards a Politics of Listening”. Journal of Feminist Cultural Studies 11 (1): 112–149.
- ↑ The Montreal Massacre | CBC Archives [online], cbc.ca [dostęp 2024-04-24] [zarchiwizowane z adresu 2011-06-04] .
- ↑ Montreal_Coroners_Report.doc [online], diarmani.com [dostęp 2024-04-24] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-03] .
- ↑ a b Montreal massacre: railing against feminists, a gunman kills 14 women on a Montreal campus, then shoots himself. | HighBeam Business: Arrive Prepared [online], highbeam.com [dostęp 2024-04-24] [zarchiwizowane z adresu 2013-06-23] .
- ↑ Conséquences à long terme d’un mass murder: le cas de Polytechnique, neuf ans plus tard. jidv.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-12)]. – fr., jidv.com [dostęp 2011-03-17].
- ↑ CTV.ca - Mother of Marc Lepine finally breaks her silence- CTV News, Shows and Sports - Canadian Television [online], ctv.ca [dostęp 2024-04-24] [zarchiwizowane z adresu 2007-03-18] .
- ↑ The Montreal Massacre: A Story of Membership Categorization Analysis - Peter Eglin, Stephen Hester - Google Książki [online], google.com [dostęp 2024-04-24] .
- ↑ December 6 : from the Montreal massacre to gun control : the inside story : Rathjen, Heidi : Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive [online] [dostęp 2024-04-24] (ang.).
- ↑ CityNews | Local News | Top Stories [online], citynews.ca [dostęp 2024-04-24] (ang.).