Przejdź do zawartości

Teatr Marcellusa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Teatr Marcellusa
Ilustracja
Zachowana ściana teatru
Państwo

 Włochy

Miejscowość

Rzym

Typ budynku

teatr

Ukończenie budowy

1311 p.n.e.

Położenie na mapie Rzymu
Mapa konturowa Rzymu, w centrum znajduje się punkt z opisem „Teatr Marcellusa”
Położenie na mapie Włoch
Mapa konturowa Włoch, w centrum znajduje się punkt z opisem „Teatr Marcellusa”
Położenie na mapie Lacjum
Mapa konturowa Lacjum, w centrum znajduje się punkt z opisem „Teatr Marcellusa”
Ziemia41°53′31″N 12°28′48″E/41,891944 12,480000

Teatr Marcellusa[1] (łac. Theatrum Marcelli; wł. Teatro di Marcello) – starożytny teatr rzymski, wzniesiony w I wieku p.n.e. w południowej części Pola Marsowego w Rzymie.

Miejsce pod ten obiekt zostało wyznaczone już przez Juliusza Cezara, jego zabójstwo w 44 p.n.e. spowodowało jednak przerwanie prac[2]. Wznowił je Oktawian August, dedykując budowlę swojemu przedwcześnie zmarłemu w 23 p.n.e. siostrzeńcowi Markowi Klaudiuszowi Marcellusowi[2][3]. W 17 p.n.e. teatr był areną uroczystości związanych z ludi saeculares, oficjalne zakończenie budowy miało jednak miejsce dopiero w 13-11 p.n.e.[2] Wolnostojąca kamienna konstrukcja mogła pomieścić szacunkowo około 13 tysięcy widzów[3]. Fasada widowni składała się z trzech kondygnacji z rzędami arkad w porządkach (kolejno): toskańskim, jońskim i korynckim[3].

Teatr został zniszczony pod koniec starożytności; pochodzące z VIII wieku Itinerarium z Einsiedeln wspomina go już jako ruinę[3]. W XII wieku pozostałości budowli włączono w obręb wzniesionej w tym miejscu twierdzy, będącej kolejno własnością rodów Fabii, Pierleoni, a następnie Savelli[3]. Do czasów współczesnych z teatru zachował się jedynie dwukondygnacyjny fragment ściany widowni, wkomponowany w gmach Pałacu Savellich wzniesionego w latach 1523-1527 według projektu Baldassare Peruzziego[3]. Od średniowiecza pomiędzy starożytnymi arkadami znajdowały się stragany okolicznych handlarzy. Zlikwidowano je w latach 20. XX wieku, podczas przeprowadzania kompleksowych prac restauratorskich połączonych z obniżeniem gruntu, a mających na celu wyeksponowanie resztek teatru[2][3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Polski egzonim wprowadzony na 123. posiedzeniu KSNG.
  2. a b c d Amanda Claridge: Rome. Oxford: Oxford University Press, 1998, s. 243-245, seria: Oxford Archaeological Guides. ISBN 0-19-288003-9.
  3. a b c d e f g Encyclopedia of the History of Classical Archaeology. Edited by Nancy Thomson de Grummond. London: Routledge, 1996, s. 1093-1095. ISBN 1-884964-80-X.