scenografia
scenografia (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ˌsʦ̑ɛ̃nɔˈɡrafʲja], AS: [scẽnografʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) plastyczna oprawa widowiska teatralnego, filmu itp., np. dekoracje, rekwizyty, kostiumy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik scenografia scenografie dopełniacz scenografii scenografii celownik scenografii scenografiom biernik scenografię scenografie narzędnik scenografią scenografiami miejscownik scenografii scenografiach wołacz scenografio scenografie
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. scenograf m, scenografka ż
- przym. scenograficzny
- przysł. scenograficznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) escenografía ż
- interlingua: (1.1) scenographia
- nowogrecki: (1.1) σκηνογραφία ż
- rosyjski: (1.1) обстановка
- włoski: (1.1) scenografia ż
- źródła:
scenografia (język włoski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: /ʃʃe.no.gra.'fi.a/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) scenografia
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. scenografa ż, scenografo m
- przym. scenografico
- przysł. scenograficamente
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. scaenographĭa < gr. σκηνογραφία
- uwagi:
- źródła: