svensk
svensk (język duński)
[edytuj]- wymowa:
- Dania: [ˈsvænˀsk]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) szwedzki
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1.1) svensk, svensk, svenske
- przykłady:
- (1.1) Hvad hedder den svenske konge? → Jak nazywa się szwedzki król?
- (2.1) Hændelsen fandt sted i Sverige, men jeg klarede mig fint trods mit lidt rustne svensk. → Incydent miał miejsce w Szwecji, ale dobrze sobie poradziłem pomimo mojego nieco zaniedbanego szwedzkiego.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) svensk statsborgerskab → obywatelstwo szwedzkie
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
svensk (język norweski (bokmål))
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) szwedzki
rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki
- odmiana:
- (1.1) svensk, svensk, svenske
- (2.1) en svensk, svensken lub nieodm. w rodzaju nijakim
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
svensk (język szwedzki)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1) en svensk, svensken, svenskar, svenskarna
- (2.1) svensk, svenskt, svenska
- przykłady:
- (1.1) Sveriges invånare kallas svensk. → Mieszkaniec Szwecji to Szwed.
- (2.1) Svensk flagga är gul och blå. → Szwedzka flaga jest żółta i niebieska.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) genomsnittssvensk • utlandssvensk
- (2.1) fornsvensk
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: przymiotniki określające kraje Europy i ich mieszkańcy w języku szwedzkim
- źródła: