عبد الله بن عمیر کلبی
عبد الله بن عمیر کلبی | |
---|---|
تاریخ پیدائش |
|
وفات | 10 اکتوبر 680 |
رہائش | کوفا |
عملی زندگی | |
پیشہ | وپاری |
عسکری خدمات | |
لڑائیاں تے جنگاں | کربلا دی لڑائی |
ترمیم |
عبد اللہ ابن عمیر ابو وہب الکلبی امام حسین دے کربلا وچ ساتھی سن تے انہاں دے نال کربلا دی لڑائی وچ شہید ہوئے آپ کربلا توں گزردے ہوئے امام توں ملے تے فیر انہاں دے نال ہی ٹھہر گئے، آپ قبیلہ بنو کلب نال تعلق رکھدے سن جو اودوں بوہتے عیسائی سی آپ وی پہلے عیسائی سن امام نال ملاقات دے بعد اپنی بیوی تے ماں دے نال اسلام قبول کيتا۔ [۳] آپ دی بیوی، ام وہب، کربلا دی شہید سواݨیاں وچوں نيں۔[۴][۵][۶]
زندگی
[سودھو]آپ کوفہ چ بئرالجعده نیڑے رہندے تے قبیلہ هَمدان وجوں سن آپ دی بیوی قبیلہ بنی نمرین دی سی .[۷]
مڈھلا جیون تے قبول اسلام
[سودھو]ابو وہب پیدائشی طور اُتے مسیحی سن فیر اسلام قبول کيتا۔ آپ کوفہ دے جانے پہچانے تاجر سن ۔[۴][۵][۶] آپ کوفہ نال شادی کر کے لوٹ رہے سن ۔ آپ دے نال آپ دی ماں تے بیوی سی جدوں آپ دا کربلا توں گزر ہويا تاں دیکھیا امام حسین دشمناں دے نرغے وچ گھرے ہوئے نيں تے آپ دے نال آپ دے خاندان والے تے کچھ ساتھی نيں۔ ایہ دیکھ کے آپ نے امام دا ساتھ دینے دا فیصلہ کيتا۔ حالانکہ آپ دتی نويں نويں شادی ہوئی سی تے آپ دی عمر اودوں 17 سال سی
ابو وہب حسین ابن علی دی شخصیت توں اس قدر متاثر ہوئے انہاں امام دا کربلا وچ نال دینے دا فیصلہ کیہ ایہ جاننے دے باوجود کربلا وچ امام دا نال دینے دے کیہ نتائج ہوݨ گے۔ ابو وہب لمبے تے چوڑے شاناں والے قوی انسان سن ۔ اوہ لوکاں دے درمیان وچ بہت باعزت سن تے اپنی جرات و بہادری تے سپاہ گری دے لئی جانے جاندے سن ۔ [۸]
نسب
[سودھو]عبد اللہ بن عمير بن عباس بن عبد قيس بن عليم بن جناب الكلبي العليمي، أبو وهب۔
قافلہ حسینی وچ شمولیت
[سودھو]عبد اللہ بن عمير الكلبي (ابو وہب) طائفة بني عليم توں سن تے شہر كوفہ دے باسی سن ۔جدوں آپ نے جيش كوفہ نوں حسين ابن فاطمة بنت رسول اللہ نال جنگ دے لئی آمادہ دیکھیا، تاں نواسہ رسول اللہ دی حمایت وچ جانے دا فیصلہ کيتا۔ آپ نے اپنی زوجہ ام وہب بنت عبد اللہ توں اپنے فیصلے دے بارے وچ گل کیتی، اس نے اپنے شوہر دے فیصلے دی حمایت دی تے اس توں کہیا: «یہ کِنّی صائب تے عقلمندانہ رائے اے، مینوں وی اپنے نال لے جائیۓ۔»وہ کوفہ توں رات گئے نکلے تے محرم دے اٹھويں دن کربلا پہنچے تے امام حسین دے قافلے وچ شامل ہوگئے۔[۹]
کربلا چ آمد
[سودھو]آپ نے لشکر عمر سعد دیکھیا تے اوہناں دے حسین بن علی نال لڑن دے ارادے توں آگاہی ہوئی ، آپ نے امام دی مدد دا ارادہ کیتا تے بیوی نال اس بارے گل کیتی اوہ وی نال جان لئی تیار ہوگئی . اینہاں دوناں نے رات کوفہ چھڈیا تے 6ویں محرم دی رات کربلا چ پہنچ گئے .[۷]
روز عاشورا عمر سعد نے سبتوں پہلے خیمہ حسین بن علی ول تیر چلائے تے یسار آزاد کرده پدر ابن زیاد؛ سبتوں پہلے میدان چ آیا تے حریف طلب کیتا . عبدالله یسار نال مقابلہ کرن نکلیا تے اسنوں قتل کر دتا .
اس ویلے عبداللہ دی بیوی نے خیمے دی چوب چُکی تے عبداللہ لاگے آئی . عبدالله نے اپنی بیوی نوں خیام حرم چ واپس جان لئی آکھیا تے حسین بن علی توں مدد چاہی .
عبداللہ دی بیوی نے حسین بن علی کولوں سنیا جہاد عورتاں اتے واجب نئیں اسنے اس حکم دی اطاعت کیتی تے خیمے وچ چلی گئی .[۱۰]
وہب دا کربلا دی لڑائی وچ ڈوئل
[سودھو]اسلام قبول ،کرنے دے بعد امام نے ابو وہب نوں اپنی طرف توں یزیدی فوجاں دے نال جنگ دی اجازت دے دتی۔ کربلا دی جنگ دے پہلے حملے وچ زیاد دے غلام یاسر تے ابن زیاد دے غلام سلیم میدان وچ نکلے تے حسینی فوج توں مبارزت طلب کيتی۔ اس موقع اُتے حبیب ابن مظاہر تے بریر بن خضیر ہمدانی نے انہاں دا چیلنچ قبول کرنے دی خواہش ظاہر کیتی لیکن امام نے اجازت نئيں دتی۔ [۸]
جب ابو وہب نے اجازت منگی تاں امام نے دونے دا مقابلہ کرنے دی اجازت دے دتی۔[۸] ابو وہب نے میدان جنگ وچ قدم رکھیا تے دونے چیلنج کرنے والےآں نے انہاں نوں اپنی شناخت دسنے دا کہیا۔ انہاں نے اسنوں اپنے مقابل نا سمجھیا تے حبیب ابن مظاہر، زہیر ابن قین یا بریر بن خضیر ہمدانی نوں مقابلے دے لئی پکاریا۔ یاسر نزدیک کھڑا سی جسنوں ابو وہب نے کہیا "تو زانی دے بیٹے! میرے توں لڑنا نئيں چاہندا !?[۸] ایہ کہندے ہوئے اس نے یاسر اُتے حملہ کر دتا تے اس توں تلواربازی شروع کر دتی لیکن ايسے وقت سلیم نے اس اُتے تلوار توں حملہ کر دتا۔ اپنے آپ نوں حملے توں بچاندے ہوئے ابو وہب نے اپنے کھبے ہتھ دی انگلیاں گنوا داں تے جوابی وار وچ اس نے یاسر تے سلیم نوں قتل کر دتا۔ دوناں نوں مارنے دے بعد آپ رجز پڑھدے ہوئے واپس امام دے پاس آئے۔[۸]آپ دی بیوی ام وہب ایہ سب منظر دیکھ رہی سی آپ دے بہادرانہ حملے دیکھدے ہوئے اوہ آپ دے پاس آئیاں تے کہیا: میرے ماں باپ تسيں اُتے فدا، ایداں دے ہی اچھاں دی راکھی کردے رہو، جو محمد صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم دی اولاد اے۔[۸]
شہادت
[سودھو]ابو وہب نے جوابی حملے وچ حصہ لیا جدوں شمر نے امام حسین دی فوج دے میمنہ (سجے بازو فوج) اُتے حملہ کيتا۔ ابو وہب نے اس حملے وچ 31 یزیدی سپاہیاں نوں قتل کیتا، جنہاں وچ 19 سوار تے 12 پیادے سن ۔ ہانی بن ثابت حضرمی نے آپ دا دایاں ہتھ کٹ ڈالیا۔ [۱۱] اور بکر ابن حی نے بایاں کٹ ڈالیا۔[۱۲] ہتھوں توں محروم ہوݨ دے بعد آپ نوں پھڑ لیا گیا تے ايسے وقت شہید کر دتا گیا۔[۱۳] اس دے بعد آپ دا سر کٹ کر حسینی کیمپ دی طرف سُٹ دتا گیا، اسنوں آپ دی بیوی نے چُکیا، اس نے سر توں خون صاف کيتا تے فیر دشمن فوجاں دی طرف دوڑ لگیا دتی۔ امام حسین نے ایہ کہندے ہوئے انہاں نوں واپس بھیجیا، اللہ آپ اُتے رحم کرے، واپس جاواں، آپ نوں جہاد شرکت کرنے توں چھُٹ اے۔ آپ ایہ کہندے ہوئے واپس گئياں "اے اللہ مینوں مایوس نہ کرنا!" حسین ابن علی نے کہیا "اللہ توانوں کدی مایوس نہ کرے۔[۱۳][۱۴]
عبدالله عاشورا دے دن یزیدی فوج نال لڑدے ہوئے شہید ہوگئے. اسدی بیوی اسدے سرہانے رو رہی سی . شمر نے ایہ دیکھیا تے اپنے غلام نوں حکم دتا کہ اس عورت نوں قتل کر دے . غلام نے عورت دے سر اتے ضرب لا کے اسنوں قتل کر دتا .[۱۵]
.[۱۶][۱۷][۱۸]
مقتل
[سودھو]آپ 10 محرم یوم عاشورا ایہ رجز پڑھدے ہوئے دشمن اُتے حملہ آور ہوئے:۔[۱۹]
| ||
إن تنكـروني فـأنـا بن كـلب | حسبي بيتي فـي عليم حسـبي | |
إنـي امرؤ ذو مـرة وعصب | ولـست بالخوار عند الـنكـب | |
إنــي زعــيـم لــك أم وهـــب | بالطعن فيهما مقدما والضرب |
عبد اللہ بن عمير (ابو وہب) اصحاب حسين وچوں مسلم بن عوسجہ دے بعد شہید ہوݨ والے دوسرے جانثار سن ۔ زیارت رجبیہ تے زیارت ناحیہ مقدسہ وچ آپ اُتے سلام بھیجیا گیا اے۔ «السَّلامُ عَلى عَبدِ اللَّهِ بنِ عُمَيرٍ الكَلبِيِّ»۔
کچھ معلومات
[سودھو]مشہور ایہ اے جناب ابو وہب نصرانی المذہب سن اوہ اپنی والدہ تے بیوی دے نال سرکار سید الشہداءؑ دے دست حق پرست اُتے اسلام لیائے سن جداں کہ روضہ الواعظین نیشاپوری ص224 عاشر بحار بحار ص 196۔۔۔ وغیرہ کتاباں توں ظاہر اے صاحب فرسان الہیجاء صفحہ 137 اُتے لکھیا اے کہابو وہب مذکورہ دی تازہ شادی ہوئی سی روز عاشور زفاف نوں حالے ستاراں روز توں ودھ عرصہ نئيں گزریا سی جدوں انہاں نے نصرت فرزند رسولؐ وچ جام حق پیݨ دا ارادہ کيتا تاں انہاں دی زوجہ انہاں نوں خدمت امامؑ وچ لاواں تے عرض کيتا ! فرزند رسولؐ دو گلاں عرض کرنا چاہندی ہاں اک ایہ کہ میرا شوہر تاں عنقریب نیزہ و تلوار دے وار توں رہسپار جنت ہو جائے گا تے چونکہ میرا ایتھے کوئی مونس و غم گسار نئيں اے اس لئی مینوں اپنے اہل حرم دے حوالے کے دیجیے دوسرے ایہ کہ ابو وہب توں وعدہ لیجیے کہ فروائے قیامت مینوں فراموش نہ کرن امام علیہ السلام اس معظمہ دی انہاں گلاں توں بہت متأثر ہوئے تے گریہ کردے ہوئے فرمایا تیری ہر دو گلاں منظور نيں۔
بہر حال والدہ ابو وہب نے حکم دتا کہ ‘‘ قم یا بنی و انصر ابن بنت رسول اللہ ’’ پُتر اٹھو تے دختر رسول دے بیٹے دی نصرت دا حق ادا کرو ابو وہب نے کہیا ‘‘ افعل و لا اقصر ’’ مادر گرامی وچ ایسا ہی کراں گا تے کوئی کوتاہی نہ ہوئے گی چنانچہ اس دے بعد ایہ رجز پڑھدے ہوئے میدان وغا وچ قدم رکھا۔
اس دے بعد خوب جانفشانی توں لڑے تے اک جماعت نوں واصل جہنم کرنے دے بعد اپنی ماں تے زوجہ دے پاس آ گئے تے والدہ توں پُچھیا ‘‘ یا اماہ ا رضیت ’’ اے مادر گرامی ! کیہ تسيں میری کار کردگی توں خوش نيں ؟ ماں نے فرمایا ‘‘ ما رضیت اما تقتل بین یدی الحسینؑ ’’ وچ اودوں تک ہر گز نہ راضی ہوݨ گیاں جداں تک تسيں امام دے سامنے جام شہادت نہ نوش کر لو ایہ سن کر زوجہ وہب نے کہیا ‘‘ باللہ لا تفجعنی فی نفسک ’’ خدا دے لئی مینوں اپنا دکھ نہ پہنچایئے مادر وہب نے کہیا ‘‘ یا بنی لاتپہلے قولھا و ارجع و قاتل بین یدی ابن رسول اللہ فیکون غدا فی یوم القیامۃ شفیعا لک بین یدی اللہ’’ پُتر اس دی گلاں اُتے توجہ نہ دو تے میدان وچ جا کے فرزند رسولؐ دی نصرت وچ جہاد کرو تاکہ بروز قیامت جناب رسول خدا بارگاہ ایزدی وچ تواڈی شفاعت کرن چنانچہ جناابو وہب ایہ رجز پڑھدے ہوئے فیر میدان کارزار وچ داخل ہوئے۔
انی زعیم لک یا ام وہب
بالطعن فیہم تارۃ و الضرب
ضرب غلام مومن بالرب
حتی یذیق القوم مر الحرب
فیر ودھ ودھ کے حملے کيتے ایتھے تک کہ انیس سواراں تے بارہ پیاداں تے بروایاندے چوویہہ سواراں تے بارہ پیاداں نوں واصل جہنم کيتا لڑدے لڑدے اَگڑ پِچھڑ انہاں دے دونے ہتھ قلم ہو گئے ایہ کیفیت دیکھ کے انہاں دی زوجہ اک گرز لے کے میدان وچ نکل آئی وہب نے کہیا یا تاں تو مینوں رکدی سی یا ہن ایہ کیفیت ؟ کہنے لگی میرے توں آل رسول دی مظلومیت نئيں دیکھی جاندی ابو وہب نے اسنوں واپس کرنا چاہیا مگر اوہ کنيز خدا جوش شہادت وچ نہ منی تے جام حق نوش کرنے دی ٹھان لی ابو وہب نے امامؑ توں استغاثہ کيتا امام علیہ السلام تشریف لیائے تے سمجھیا بجھا کر اسنوں واپس خیمہ وچ لے گئے بروائتے شہادت ابو وہب دے بعد اس دی زوجہ ام وہب اس دی لاش اُتے پہنچی تے انہاں دے چہرہ توں گرد و خاک صاف کرنا شروع دی اس موقع اُتے شمر بن ذوالجوشن دے غلام یسار نے اس دے حکم توں اسنوں گرز مار دے شہید کر دتا ( بحار ج 10 ص 196 ) تے بالآخر جناب ابو وہب درجہ شہادت اُتے فائز ہوئے بروایندے انہاں نوں زندہ پھڑ کر پسر سعد دے پاس لے جایا گیا پسر سعد نے کہیا ‘‘ ما اشد صولتک ‘‘ اے جوان تیرا حملہ کس قدر سخت اے فیر انہاں نوں شہید کر دتا گیا تے ظالماں نے انہاں دا سر قلم کر کے سپاہ حسینیؑ دی طرف سُٹ دتا ابو وہب دی والدہ نے اوہ سر چُکیا اسنوں بوسہ دتا تے فیر خبرے ایہ سمجھ کر کہ جو چیز راہ خدا وچ دے دتی جائے اوہ واپس نئيں لی جا سکدی اسنوں اٹھا کے لشکر ابن سعد دی طرف زور توں سُٹ دتا اتفاق توں اوہ اک شریر نوں لگیا ( بروائتے اوہی وہب دا قاتل سی ) تے اوہ ايسے توں واصل جہنم ہو گیا فیر گرز لے کے میدانِ جنگ وچ نکل پئی تے دو سپاہیاں نوں جہنم رسید کيتا امام علیہ السلام نے فرمایا ‘‘ ارجعی یا ام ابی وہب انت و ابنک مع رسول اللہ فان الجھاد مرفوع عن النساء ’’ اے ام ابی وہب ! واپس پلٹ آؤ ! کیونجے عورتاں اُتے جہاد واجب نئيں اے ام ابی وہب ! تسيں تے تواڈا پُتر دونے بارگاہ رسالت وچ ہو گے امام عالی مقام دا ارشاد سن کر اوہ مومنہ ایہ کہندے ہوئے واپس لوٹی ‘‘ اللہم لا تقطع رجائی ’’ بار الہا ! میری امید قطع نہ کرنا امام علیہ السلام نے فرمایا ‘‘ یا ام ابی وہب لا تقطع اللہ رجاک یا ام ابی وہب ’’ اے ام ابی وہب خدا تیری امید نوں ہر گز قطع نئيں کرے گا۔
ہور ویکھو
[سودھو]
حوالے
[سودھو]- ↑ Lua error in ماڈیول:Citation/CS1/ar at line 3438: attempt to call field 'set_selected_modules' (a nil value).
- ↑ یاران امام حسین(ع)
- ↑ Lua error in ماڈیول:Citation/CS1/ar at line 3438: attempt to call field 'set_selected_modules' (a nil value).
- ↑ ۴.۰ ۴.۱ Lua error in ماڈیول:Citation/CS1/ar at line 3438: attempt to call field 'set_selected_modules' (a nil value).
- ↑ ۵.۰ ۵.۱ Manfarid, Ali Nazari. The story of Karbala, translated from Persian by Sayid Husain Alamdar.
- ↑ ۶.۰ ۶.۱ Naqvi, Sayed Mohsin. The tragedy of Karbala.
- ↑ ۷.۰ ۷.۱ (پاییز ۱۳۸۷) {{{کتاب }}}, {{{edition}}}. {{{ناشر }}}, ۱۲۴. ISBN {{{شابک }}}.">
- ↑ ۸.۰ ۸.۱ ۸.۲ ۸.۳ ۸.۴ ۸.۵ {{cite book|last=Al Muqarram | first=Abd al Razzaq | title= Maqtal Al Husayn: Martyrdom Epic of Imam al Husain [as] | chapter= The First Campaign| pages=190–191
- ↑ سائیٹ غلطی:نا منیا جان والا
<ref>
ٹیگ کوئی لکھت نئیں دتی گئی اتے پتےرافد
لئی۔ - ↑ (پاییز ۱۳۸۷) {{{کتاب }}}, {{{edition}}}. {{{ناشر }}}, ۱۲۵. ISBN {{{شابک }}}.">
- ↑ Ashub, Ibn Shahr. Al Manaqib 02, 217.
- ↑ Al Athir, Ibn. Maqtal al Husayn 02, 013.
- ↑ ۱۳.۰ ۱۳.۱ Al Muqarram, Abd al Razzaq. "The Left Wing", Maqtal Al Husayn: Martyrdom Epic of Imam al Husain [as], 194.
- ↑ Al Qazwini, Radiyy Al Deen. Tazallum Al Zahra, 113.
- ↑ پایگاه اطلاع رسانی استاد حسین انصاریان
- ↑ حق نمیراست
- ↑ بخشی از كتاب نامیرا به انتخاب نویسنده
- ↑ نامیرا کتابی که خواننده می خواهد هیچ وقت به انتهایش کتاب نرسد....
- ↑ البلاذري، أنساب الأشراف، الجزء الثالث صفحة 398.
سانچے
[سودھو]
|
|
|
|
|