Avdo Humo
AVDO HUMO | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Datum rođenja | 1. 2. 1914. | |||||||
Mesto rođenja | Mostar | |||||||
Datum smrti | 24. 1. 1983. (dob: 68) | |||||||
Mesto smrti | Opatija, | |||||||
Supruga | Olga Humo | |||||||
Profesija | društveno-politički radnik | |||||||
Član KPJ od | 1935. | |||||||
Učešće u ratovima | Narodnooslobodilačka borba | |||||||
Služba | ||||||||
Čin | ||||||||
Narodni heroj od | 27. novembra 1953. | |||||||
Odlikovanja |
|
Avdo Humo (1914 — 1983) je bio društveno-politički radnik SFR Jugoslavije i SR Bosne i Hercegovine i narodni heroj Jugoslavije.
Rođen je 1. 2. 1914. godine u Mostaru. Osnovnu školu završio je u rodnom mestu. Revolucionarnom pokretu pristupio je već u gimnaziji u Mostaru. Školovanje je, zbog isključenja, nastavio u Bihaću. Filološki fakultet, studije svetske i jugoslovenske književnosti, završio je u Beogradu, gde je bio jedan od organizatora i učesnika u akcijama socijalističi orijentisanih progresivnih studenata. Član SKOJ-a je bio od 1934, a Komunističke partije Jugoslavije od 1935. godine.
Organizovao je studente iz Bosne i Hercegovine u omladinsko društvo „Petar Kočić“ i u sekciju „Neretva“ u kojima su politički delovali članovi KPJ.
Humo je jedan od istaknutijih aktivista KPJ pred Drugi svetski rat. Godine 1940. izabran je u Pokrajinski komitet KPJ za BiH. Kao član PK KPJ i GŠ NOP-a za BiH deluje 1941. godine u Hercegovini na organizovanju oružane borbe i učvršćenju partijske organizacije. Po zadatku prelazi u Sarajevo i organizuje ilagalni rad. Bio je jedan od organizatora održavanja, većnik i član ZAVNOBiH-a od Prvog zasedanja, član Predsedništva i potpredsednik ZAVNOBiH-a i član Oblasne narodnooslobodilačke skupštine za Hercegovinu. Biran je za većnika AVNOJ-a.
Godine 1943, bio je jedan od pokretača lista „Oslobođenje“.
Bio je član jugoslovenske delegacije na mirovnoj konferenciji u Parizu 1946. godine.
Humo je obavljao najodgovornije partijske i državne funkcije:
- organizacioni sekretar Pokrajinskog komiteta KPJ za BiH od 1946. do 1948. godine
- član Politbiroa i Izvršnog komiteta CK Saveza komunista BiH
- član Centralnog komiteta SKJ od Petog do Osmog kongresa SKJ
- član Stalnog dela Konferencije SKJ od Devetog kongresa SKJ
- ministar i potpredsednik Vlade NR BIH od 1945. do 1948. godine
- predsednik Izvršnog veća Narodne skupštine NR BiH od 1953. do 1956. godine
- državni sekretar za finansije FNRJ od 1956. do 1958. godine
- potpredsednik Saveznog veća Savezne skupštine SFRJ
- predsednik Savezne komisije za nuklearnu energiju
- predsednik Saveznog saveta za koordinaciju naučnih delatnosti
- predsednik Komisije Predsedništva SKJ za kulturu
- član Glavnog odbora SUBNOR-a Jugoslavije
- član Predsedništva Glavnog odbora SSRN BiH
- član Centralnog odbora SSRN Jugoslavije
- član Saveta federacije
Od 1945. do 1963. godine, neprekidno je bio biran za republičkog i saveznog poslanika.
Bio je general-major JNA u rezervi.
Njegova supruga Olga, bila je ćerka ministra inostranih poslova Kraljevine Jugoslavije Momčila Ninčića, a tokom NOB-a jedna od sekretarica Josipa Broza Tita. Njegov stric Hamza bio je poznati bosansko-hercegovački pisac.
Umro je 24. 1. 1983. godine u Opatiji. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i ostalih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja Jugoslavije odlikovan je 27. 11. 1953. godine.
- Svetozar Marković, Beograd 1975;
- Godine iskušenja i podviga, Beograd 1977;
- Moja generacija, Beograd i Sarajevo 1984 (posle smrti)
- Narodni heroji Jugoslavije, „Mladost“, Beograd, 1975. godina.
- Tekst Muhameda Grebe, člana Saveta republike BiH, Enciklopedija Jugoslavije, „JLZ“ Zagreb 1988. godina.