Gaillac
Galjak
Galhac (Ocitanisht) Gaillac (Frëngjisht) | |
---|---|
Komunë | |
Place du Griffoul në Galjak | |
Vendi | Franca |
Rajoni | Occitania |
Departamenti | Tarn |
Qarku | Albi |
Kantoni | Gaillac |
Ndërkomunalitet | CA Gaillac-Graulhet |
Qeveria | |
• Kryetari (2020–2026) | Martine Souquet[1] |
Sipërfaqja 1 | 50.930 km2 (19.664 sq mi) |
Popullsia (Janar 2020) | 15.245 |
• Dendësia | 300/km2 (780/sq mi) |
Zona kohore | UTC+01:00 (CET) |
• Verës (DST) | UTC+02:00 (CEST) |
INSEE/Kodi postar | 81099 /81600 |
Lartësia | 105–288 m (344–945 ft) (avg. 140 m or 460 ft) |
1 French Land Register data, which excludes lakes, ponds, glaciers > 1 km2 (0.386 sq mi or 247 acres) and river estuaries. |
Gaillac ( shqiptimi frëngjisht: [ɡajak] ; Ocitanisht: Galhac ; Shqip: Galjaku) është një komunë në departamentin Tarn në Francën jugore. Ajo kishte në vitin 2013 një popullsi prej 14,334 banorësh.
Gjeografia
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Galjaku është një qytet i vendosur midis Tuluzës, Albit dhe Montaubanit . Ai ka fituar shumë njohje për shkak të verërave që mbajnë emrin e qytetit. Lumi Tarn rrjedh përgjatë kufirit të qytetit nga jugu, lindja dhe perëndimi. Është 50 km në veri-lindje të Tuluzës. Është një qytet tregu dhe është qendra tregtare e veriperëndimit të Tarnit.
Vera lokale e Galjakut, e prodhuar për herë të parë pothuajse dy mijë vjet më parë, është e dy emërtimeve zyrtare (AOC). Terroiri përbëhet nga dhera balte, gëlqerore, rëre dhe sileks. Galjaku merr më shumë orë dielli se Bordoja dhe është zbukuruar nga një klimë e ftohtë detare. Duras është emri i rrushit që është vendas në këtë zonë dhe i një AOC dhe qyteti në veriperëndim të dy emërtimeve "Gaillac".
Historia
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Qyteti u themelua në shekullin e dytë të erës sonë nga Galët të cilët krijuan një port lumi nga ku mund të eksportonin verën e tyre në provincën Gallia Narbonensis . Kur Aquitania u pushtua nga Roma, Galjaku lulëzoi prej verës së tij. Megjithatë, pushtimet barbare e asgjësuan qytetin dhe nuk lanë asgjë pas. Vetëm kur murgjit e Saint-Michel fituan privilegjet e vreshtarisë nga peshkopi i Albit, në vitin 972, popullsia u stabilizua dhe Galjaku filloi të bëhej përsëri një qytet. Verërat e tyre fillimisht u dërguan në Bordo ku më pas do të eksportoheshin në Angli. Abacia e Shën Michelit u ndërtua në shekullin e X-të dhe u rindërtua në 1271. Në 1524 abacia u laicizua, por titulli i abacisë u ruajt.
Gjatë luftërave fetare, Galjakasit refuzuan të ndryshojnë fenë e tyre dhe mbetën katolikë dhe u përzunë nga qyteti nga protestantët. Ata u strehuan në Castelnau-de-Montmiral . Pas masakrës së Ditës së Shën Bartolomeut më 24 gusht 1572, në Paris, Galjakasit masakruan 74 nga 90 Huguenotë e qytetit. Abacia u rindërtua edhe një herë midis 1572-1620. Në shekullin e shtatëmbëdhjetë u ngrit Kështjella Foucaud.
Ishte nga qyteti Galjak që Louis-Philippe I drejtoi fjalët:
Nous chercherons à nous tenir dans un juste miieu, également éloigné des excès du pouvoir populaire et des abus du pouvoir royal.
E cila mund të përkthehet: "Ne kërkojmë të mbajmë veten në gjendjen e duhur, të larguar nga teprimet e pushtetit popullor dhe nga abuzimet e pushtetit mbretëror". Kjo fjali do të përcaktonte Monarkinë e Korrikut .
Popullsia
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]
|
Transporti
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Stacioni Gaillac ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Arijakun, Albin dhe Rodezin. Stacioni Tessonnières është në linjën për në Albi.
Referime
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]- ^ "Répertoire national des élus: les maires" (në frëngjisht). data.gouv.fr, Plateforme ouverte des données publiques françaises. 13 shtator 2022.