Ляхаўскія астравы
Ляхаўскія астравы | |
---|---|
як. Ляхов арыылара, руск. Ляховские острова | |
Характарыстыкі | |
Колькасць астравоў | 5 |
Найбуйнейшы востраў | Вялікі Ляхаўскі |
Агульная плошча | 6 100[1] км² |
Найвышэйшы пункт | 270 (293[1]) м |
Насельніцтва |
|
Размяшчэнне | |
74°39′36″ пн. ш. 141°59′14″ у. д.HGЯO | |
Архіпелаг | Новасібірскія астравы |
Акваторыя | Паўночны Ледавіты акіян |
Краіна | |
Ля́хаўскія астравы (якуцк.: Ляхов арыылара, руск.: Ляховские острова) — група астравоў у складзе архіпелага Новасібірскія астравы. Тэрыторыя Расіі, Рэспубліка Саха (Якуція).
У склад Ляхаўскіх астравоў уваходзяць астравы Вялікі Ляхаўскі (раней — Бліжні[2], плошча 4600[3] км²), Малы Ляхаўскі (раней — Малы або Бліжні[2], плошча 1325[2] км²), Стаўбавы (170[3] км²) і дзве банкі на месцы былых астравоў Сямёнаўскі і Васільеўскі, дзе пасля размыву ў 2013 годзе быў знойдзены новы востраў Яя плошчай каля 500 км². Агульная плошча Ляхаўскіх астравоў 6100[1] км². Ад мацерыка астравы аддзяляе праліў Дзмітрыя Лапцева, ад вострава Фадзееўскі — праліў Саннікава. Вышыні да 270 м (293 м, гара Эмій-Тас на востраве Вялікі Ляхаўскі[1]).
Астравы складзены з мезазойскіх сланцаў і пясчанікаў, прарваных гранітоідамі, азёрнымі і дэлювіяльнымі суглінкамі са слаямі выкапнёвага лёду[2]. Маюцца азёры тэрмакарставага паходжання і рэкі (Этэрыкан і Блудная на востраве Ляхаўскі[1]). Расліннасць — асакова-злакавая тундра. Жывёльны свет прадстаўляюць пясец і белы мядзведзь[2].
Гістарычныя звесткі
[правіць | правіць зыходнік]Група астравоў адкрыта ў 1712 годзе і названа ў гонар рускага прамыслоўца Івана Ляхава. З 1941 года на астравах дзейнічала палярная станцыя[3].
Зноскі
- ↑ а б в г д Новосибирские острова // Сайт «Планета Земля» Geosfera.Org (руск.)
- ↑ а б в г д Ляховские острова // Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия (руск.)
- ↑ а б в Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — 538 с. — 100 000 экз. (руск.)
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Ляхаўскія астравы // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 9: Кулібін — Малаіта / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1999. — Т. 9. — С. 437. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0155-9 (т. 9).
- Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — 538 с. — 100 000 экз. (руск.)
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Новосибирские острова // Сайт «Планета Земля» Geosfera.Org (руск.)
- Геологическое строение Ляховских островов // Государственный океанографический институт. Единая система информации об обстановке в Мировом океане (ЕСИМО) (руск.)
- Ляховские острова // Портал "География" проекта «Электронная Земля: научные информационные ресурсы и информационно-коммуникационные технологии» Архівавана 17 мая 2018. (руск.)
- Ляховские острова // Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия (руск.)