Новавалынск
Выгляд
Новавалынск | |||||
Нововолинськ | |||||
| |||||
Першыя згадкі: | 1951 | ||||
Вобласьць: | Валынская | ||||
Плошча: | 17 км² | ||||
Насельніцтва: | 49 700 (2022) | ||||
Тэлефонны код: | +380-3344 | ||||
Паштовы індэкс: | 45400-45489 | ||||
Геаграфічныя каардынаты: | 50°44′08″ пн. ш. 24°09′45″ у. д. / 50.73556° пн. ш. 24.1625° у. д.Каардынаты: 50°44′08″ пн. ш. 24°09′45″ у. д. / 50.73556° пн. ш. 24.1625° у. д. | ||||
Новавалынск на мапе Ўкраіны Новавалынск | |||||
Новавалынская меская рада |
Новавалы́нск (па-ўкраінску: Нововолинськ) — места абласнога падпарадкаваньня ў Валынскай вобласьці Ўкраіны. Плошча 17 км². Насельніцтва 49 700 чал. (2022).
Знаходзіцца за 81 км ад Луцку, за 18 км ад чыгуначнай станцыі Іванічы.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]Места ўзьнікла ў 1951 року на землях вёсак Нізкінічы, Дарагінічы, Будзятычы і Русовічы Іваніцкага раёну.
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]Эканоміка
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]Здабыча каменнага вугля.
Месты-сябры
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]- ^ Нововолынск // Большая советская энциклопедия, 3-е изд.: в 30 т. / Гл. ред. А.М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1969—1978.
- ^ Нововолынск // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.