Venerino udubljenje
Venerine rupice Bočna slabinska udubljenja | |
---|---|
Venerina udubljenja kod žene u sjedećem položaju, označena su strelicama. | |
Venerine rupice su često naglašene i u slikarstvu (autor: Gustave Courbet) | |
Identifikatori | |
FMA | 20209 |
Anatomska terminologija |
Venerina udubljenja ili Venerine rupice, poznate i kao leđne rupice ili stražnjične rupice su pirodna simetrična, leđna udubljenja na donjem dijelu leđa. Nalaze se iznad stražnjeg rascjepa, ondje gdje se leđa nastavljaju u zadnjicu. Na anatomskoj su lokaciji dva sakroilijačna spoja, mjestima gdje se, u karličnom pojasu, spajaju trtična kost i ilium.
Izraz "Venerine rupice", iako neformalno, historijski je prihvaćen u medicinskoj struci za topografsku površnu sakroilijačnih zglobova. Latinski naziv im je fossae lumbales laterales ("bočna slabinska udubljenja"). Udubljenja stvaraju istezanjem kratkog ligamena između zadnjeg gornjeg (bodljastog) nastavka kičmenog pršljena i kože. Misli se da su genetički kontrolirani.
Postoje i drugi duboko-površnski ligamenati kože, kao što su Cooperovi, koje su prisutni u dojci, a nalaze se između mišićnog omotača pectoralis major (veliki grudni) i kože.
Termin Venerine rupice se koristi i u hirurškoj anatomiji. To su dva simetrična udubljenja na površini trtice, u kojima je također i venske kanal. Oni služe kao orijentir za pronalaženje gornje zglobne površine sakruma, kao vodiča za stavnjanje peteljke sakralnih vijaka u operaciji kičme.[2]
Ponegdje se vjeruje da su ova udubljenja znak ljepote, aludirajući na porijeklo njihovog imena od Venere, rimske boginje ljepote.
Također pogledajte
[uredi | uredi izvor]Reference
[uredi | uredi izvor]- ^ Kollmann, D. Julius (1910). Plastische anatomie des menschlichen körpers für künstler und freunde der kunst. Leipzig,: Veit & Comp. str. 50, 398.CS1 održavanje: dodatna interpunkcija (link)
- ^ Youmans Neurological Surgery, 5th ed., 2004