Κλοντ Σοτέ
Κλοντ Σοτέ | |
---|---|
Γενικές πληροφορίες | |
Όνομα στη μητρική γλώσσα | Claude Sautet (Γαλλικά) |
Γέννηση | 23 Φεβρουαρίου 1924[1][2][3] Μονρούζ[4][3][5] |
Θάνατος | 22 Ιουλίου 2000[1][2][6] 14ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού[7] |
Αιτία θανάτου | καρκίνος του ήπατος |
Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
Τόπος ταφής | Κοιμητήριο του Μονπαρνάς |
Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά[8] |
Σπουδές | Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών Κινηματογράφου La Fémis |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | σεναριογράφος σκηνοθέτης κινηματογράφου δημιουργός γραπτών έργων[9] τηλεοπτικός παραγωγός |
Αξιοσημείωτο έργο | Τα γεγονότα της ζωής Max et les Ferrailleurs Vincent, François, Paul and the Others Μια καρδιά τον χειμώνα Nelly and Mr. Arnaud |
Οικογένεια | |
Σύζυγος | Graziella Sautet |
Τέκνα | Yves Sautet |
Αξιώματα και βραβεύσεις | |
Βραβεύσεις | βραβείο Λουί Ντελούκ (1969) βραβείο Σεζάρ καλύτερου σκηνοθέτη (1993) βραβείο Λουί Ντελούκ (1995) βραβείο Σεζάρ καλύτερου σκηνοθέτη (1996) Αργυρός Λέων (1992) Jean-Le-Duc award |
Ο Κλοντ Σοτέ (γαλλικά: Claude Sautet) (23 Φεβρουαρίου 1924 - 22 Ιουλίου 2000) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος.[10]
Πρώτα χρόνια και καριέρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννημένος στο Μοντρούζ της Γαλλίας, Ο Σοτέ σπούδασε αρχικά ζωγραφική και γλυπτική πριν παρακολουθήσει μαθήματα κινηματογράφου στο πανεπιστήμιο στο Παρίσι όπου ξεκίνησε την καριέρα του και αργότερα έγινε τηλεοπτικός παραγωγός.
Σκηνοθετησε την πρώτη του ταινία, Bonjour Sourire, το 1955. Έλαβε διεθνή αναγνώριση με την ταινία Τα γεγονότα της ζωής, την οποία έγραψε και σκηνοθέτησε, όπως και οι υπόλοιπες ταινίες του. Παρουσιάστηκε στο διαγωνισμό στο Φεστιβάλ των Καννών του 1970, όπου ήταν και υποψήφια. Η ταινία αναβίωσε επίσης την καριέρα της Ρόμι Σνάιντερ με την οποία ο Σοτέ συνεργαστηκε σε αρκετές από τις μεταγενέστερες ταινίες του. Στην επόμενη ταινία Max et les Ferrailleurs (1971) η Σνάιντερ έπαιξε την πόρνη, ενώ στην César et Rosalie (1972) υποδύθηκε μια παντρεμένη γυναίκα που αντιμετωπίζει την επανεμφάνιση ενός παλιού της έρωτα.
Η ταινία του Vincent, Paul, François, et les Autres (1974) είναι μία από τις πιο αναγνωρισμένες ταινίες του. Τέσσερις φίλοι της μεσαίας τάξης συναντώνται κάθε Σαββατοκύριακο κυρίως για να συζητήσουν τη ζωή τους. Η ταινία χαρακτήρισε ένα cast μεγάλων αστέρων του Γαλλικού κινηματογράφου:Μισέλ Πικολί, Υβ Μοντάν, Ζεράρ Ντεπαρντιέ και Στεφάν Οντράν. Έκανε ακόμα πιο μεγάλη επιτυχία με το Mado (1976).
Η ταινία του 1978 Μια απλή ιστορία προτάθηκε για το βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Στην ταινία πρωταγωνίστησε ξανά η Σνάιντερ, αυτή τη φορά ως δυσαρεστημένη γυναίκα που εργάζεται στα 40 της, η οποία κέρδισε το βραβείο Σεζάρ καλύτερης ηθοποιού για την ερμηνεία της. Στη δεκαετία του '80, Ο Σοτέ έκανε μόνο δύο ταινίες το Garçon ! (1983), ένα δράμα με πρωταγωνιστή τον Υβ Μοντάν και την κωμωδία Quelques Jours Avec Moi (1988).
Το 1993, ο Κλοντ Σιτε κέρδισε τον Αργυρό Λέοντα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και το Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Σκηνοθέτη για την ταινία Μια καρδιά τον χειμώνα (που θεωρείται από πολλούς ότι είναι το αριστούργημά του) και πάλι τρία χρόνια αργότερα κέρδισε το Σεζάρ για την ταινία Nelly et Monsieur Arnaud. Και στις δύο ταινίες πρωταγωνίστησε η Εμμανουέλ Μπεάρ. Ο Σοτέ εκτός από τις δικές του ταινίες έγραψε και σενάρια και για άλλους σκηνοθέτες.
Φιλμογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σκηνοθεσία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Bonjour sourire (1955)
- Προσοχή! Δημόσιος κίνδυνος! (1960)
- L'arme à gauche (1965)
- Τα γεγονότα της ζωής (1970)
- Max et les ferrailleurs (1971)
- César et Rosalie (1972)
- Vincent, François, Paul et les autres (1974)
- Mado (1976)
- A Simple Story (1978)
- Un mauvais fils (1980)
- Garçon! (1983)
- Quelques jours avec moi (1988)
- Μια καρδιά τον χειμώνα (1992)
- Nelly et Monsieur Arnaud (1995)
Σενάρια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Eyes Without a Face (1959), σε σκηνοθεσία Georges Franju (Επίσης πρώτος βοηθός σκηνοθέτη)
- Symphonie pour un massacre (1963), σε σκηνοθεσία Ζακ Ντερέ
- Peau de banane (1963), σε σκηνοθεσία Marcel Ophüls
- L'Âge ingrat (1964), σε σκηνοθεσία Ζιλ Γκρέιντζερ
- Échappement libre (1964), σε σκηνοθεσία Ζακ Μπεκέρ
- La Vie de château (1965), σε σκηνοθεσία Jean-Paul Rappeneau
- Mise à sac (1967), σε σκηνοθεσία Αλέν Καβαλιέ
- Μπορσαλίνο (1970), σε σκηνοθεσία Ζακ Ντερέ
- Les Mariés de l'an II (1971), σε σκηνοθεσία Jean-Paul Rappeneau
- Mon ami le traître (1988), σε σκηνοθεσία Ζοζέ Ζιοβανί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Κλοντ Σοτέ στην IMDb
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ 1,0 1,1 1,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά) Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2014.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data
.bnf .fr /ark: /12148 /cb11923798g. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015. - ↑ 3,0 3,1 3,2 www
.fandango .com /claudesautet /filmography /p109984. - ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά) Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2014.
- ↑ «Fichier des personnes décédées». Fichier des personnes décédées. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2024.
- ↑ sensesofcinema
.com /2003 /great-directors /sautet /. - ↑ «Fichier des personnes décédées». Fichier des personnes décédées. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2021.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data
.bnf .fr /ark: /12148 /cb11923798g. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015. - ↑ www
.ajaykamalakaran .com /2011 _06 _01 _archive .html. - ↑ Κλοντ Σοτέ, βιογραφία και καριέρα frenchfilms.org ανακτήθηκε 5 Μαρτίου 2020 (Αγγλικά)
|