Σκάκι του Βερολίνου
Το σκάκι του Βερολίνου (διεθνώς: Berolina chess) είναι παραλλαγή του σκακιού, που ακολουθεί τους ίδιους κανόνες με το συμβατικό σκάκι, συμπεριλαμβανομένων των ροκέ, με εξαίρεση το ότι όλα τα πιόνια στην σκακιέρα έχουν αντικατασταθεί με μια παραλλαγή τους, η οποία είναι γνωστή με το όνομα πιόνι Βερολίνου.
Πιόνι Βερολίνου
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το πιόνι Βερολίνου (Berlin pawn ή Berolina pawn) είναι ανορθόδοξος πεσσός στο σκάκι, τον οποίο εφηύρε ο Έντμουντ Χέμπερμαν το 1926[1] και έχει βρει συχνή χρήση στα σκακιστικά προβλήματα. Το πιόνι Βερολίνου εμφανίζεται επίσημα στα σκακιστικά διαγράμματα ως ανεστραμμένο πιόνι.
Το πιόνι Βερολίνου κινείται, χωρίς να συλλαμβάνει, ένα τετράγωνο διαγωνίως προς τα εμπρός, ενώ συλλαμβάνει ένα τετράγωνο καθέτως προς τα εμπρός. Έτσι, είναι αντίστροφο του πιονιού στο συμβατικό σκάκι, που κινείται καθέτως προς τα εμπρός και συλλαμβάνει διαγωνίως προς τα εμπρός. Για τον λόγο αυτό είναι γνωστό και ως αντιπιόνι (anti-pawn).
Όπως και το κανονικό πιόνι, έχει τη δυνατότητα να κινηθεί δύο τετράγωνα προς τα εμπρός στην πρώτη του κίνηση, αλλά το πιόνι Βερολίνου κινείται δύο τετράγωνα διαγωνίως προς τα εμπρός. Το πάρσιμο εν διελεύσει είναι επίσης δυνατόν, με τη διαφορά ότι το πιόνι που συλλαμβάνεται υποχρεώνεται να κινηθεί ένα τετράγωνο διαγωνίως προς τα πίσω και το επιτιθέμενο πιόνι το συλλαμβάνει κινούμενο καθέτως. Όπως και στο συμβατικό σκάκι, το πιόνι Βερολίνου προάγεται, όταν φτάσει στην τελευταία γραμμή της σκακιέρας.
Σχετικά πιόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Δύο διάσημα πιόνια που χρησιμοποιούνται επίσης σε συνθέσεις σκακιστικών προβλημάτων είναι το πιόνι Βερολίνου πλας (Berolina plus pawn) και ο λοχίας (sergeant).
- Το πιόνι Βερολίνου πλας κινείται και συλλαμβάνει όπως και το πιόνι Βερολίνου, αλλά μπορεί επιπλέον να συλλάβει ένα τετράγωνο οριζοντίως.
- Ο λοχίας συνδυάζει το κανονικό πιόνι στο σκάκι με το πιόνι Βερολίνου, δηλαδή, μπορεί να κινηθεί ή να συλλάβει ένα τετράγωνο προς τα εμπρός, καθέτως ή διαγωνίως.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Edmund Hebermann (Αύγουστος 1926), Funkschach.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Pritchard, David B. (1994). The Encyclopedia of Chess Variants. Games & Puzzles Publications. σελίδες 21–22. ISBN 0-9524142-0-1.
- Pritchard, David B. (2007). Beasley, John, επιμ. The Classified Encyclopedia of Chess Variants. John Beasley. σελίδες 58–59. ISBN 978-0-9555168-0-1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Bodlaender, Hans. Berolina Chess. Chess Variants Org. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2016.
|