Tony Aubin
Tony Aubin | |
---|---|
Bizitza | |
Jaiotzako izen-deiturak | Tony Louis Alexandre Aubin |
Jaiotza | Parisko 9. barrutia, 1907ko abenduaren 8a |
Herrialdea | |
Heriotza | Parisko 12. barrutia, 1981eko irailaren 21a (73 urte) |
Hobiratze lekua | Père Lachaise hilerria Grave of Aubin-Aubert (en) |
Familia | |
Ezkontidea(k) | Francine Aubin (1975 - |
Hezkuntza | |
Heziketa | Parisko Kontserbatorioa |
Hizkuntzak | frantsesa |
Irakaslea(k) | Samuel Rousseau (en) Noël Gallon Philippe Gaubert (en) Paul Dukas |
Ikaslea(k) | |
Jarduerak | |
Jarduerak | orkestra zuzendaria, musikagilea eta unibertsitateko irakaslea |
Enplegatzailea(k) | Parisko Kontserbatorioa |
Jasotako sariak | ikusi
|
Kidetza | Arte Ederren Akademia (Frantzia) |
Mugimendua | musika klasikoa |
Genero artistikoa | sinfonia |
Tony Louis Alexandre Aubin (Paris, 1907ko abenduaren 8a - ib., 1981eko irailaren 21a) Frantziako konpositorea izan zen.
1925tik 30era Aubinek Parisko Kontserbatorioan ikasi zuen hauekin: Samuel Rousseau (musika teoria), Noel Gallon (kontrapuntua), Philippe Gaubert (orkestrazioa eta konposizioa) eta Paul Dukas (konposizioa). 1930ean, Erromako Prix saria jaso zuen Actaeon kantatarekin.
1937-44an, Paris-Mondialeko zuzendari artistikoa izan zen, eta 1944-77an, Parisko Kontserbatorioan irakaslea. Frantziako irratirako ere zuzendu zituen lan batzuk 1945 eta 1960. urteen artean. Bere lanek, Ravel eta Dukas-en inpresionismoari zor zaizkionek, zinemako partitura kopuru handi bat hartzen dute barne.
Bere ikasleen artean hauek daude: Olivier Alain, Garbis Aprikian, Raynald Arseneault, Jocelyne Binet, Jacques Castérède, Pierre Cochereau, Marius Constant, Ginette Keller, Talivaldis Kenins, Yüksel Koptagel, Ron Nelson eta Makoto Shinohara.
Lanak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Piano Sonata, 1930
- Quatuor à cordes, 1930/1933
- Prélude, Récitatif et Finale pianorako, 1930/1933
- Sei poèmes de Verlaine, 1932/1933
- Cressida, Melodrama, 1934
- 1. Sinfonie "Romantique", 1935/1937
- Le sommeil d'Iskender, 1936
- Cantilène variée biolontxelo eta pianorako, 1937
- La Chasse infernale (Le knight Pécopin), Scherzo Symphonique, 1941/1942
- Jeanne d'Arc à Orléans, Oratorio, 1942
- Suite danoise, 1942/1945
- Athalie, 1943
- Symphony No. 2, 1944
- François Villon, 1945
- Fourberies, Ballet, 1950/1952
- Franz Schubert-en gai bati buruzko bariazioak, Balleta, 1953
- Johannes Brahms-en gai bati buruzko Grand pas, Balleta, 1953,
- Suite éolienne flauta, klarinete, eta orkestrarako 1956
- Périls, drama Lirikoa, 1956/1958
- La Source, 1960
- Hymne à d'espérance, 1961
- Concertinetto fagon eta pianorako, 1964
- Concertinetto del amicizia flauta eta pianorako, 1965
- Concertino della Brughiera fagot eta pianorako, 1966/1975
- Divertimento del incertezza klarinete eta piano edo orkestrarako, 1967/ 1973
- La jeunesse de Goya, Opera, 1968/1970
- Concertino delle scoiattolo oboe, piano eta harirako, 1970
- Au fil de l ' eau, 1970
- Toccatrotta, 1972
- Hidalgoyas gitarrarako, 1975
- Passacaglia dell'addio biola eta pianorako (1977)
Filmografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 1941 : Pabiloian Erretzen (Jacques de Baroncelli)
- 1942 : À l'assaut des Aiguilles du Diable (Marcel Ichac)
- 1943 : Les Ailes blanches
- 1943 : Le Corbeau (Henri-Georges Clouzot)
- 1943 : Sondeurs d'abîmes (Marcel Ichac)
- 1943 : Ceux du rivage
- 1944 : La Collection Ménard
- 1952 : Groenland, 20 000 lieues sur les glaces (Marcel Ichac/Jean-Jacques Languepin)
- 1952 : Victoire sur l'Annapurna (Marcel Ichac)
- 1966 : Ilusio perdues
Iturria
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Don Randel. The Harvard Biographical Dictionary of Music. Harvard, 1996, 31. or.