Maria Dolors Renau
Maria Dolors Renau | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
1989ko azaroaren 14a - 1993ko apirilaren 13a Barrutia: Bartzelona Hautetsia: 1989ko Espainiako hauteskunde orokorrak
1986ko urtarrilaren 1a - 1987ko uztailaren 5a Barrutia: Espainia Hautetsia: Second European Parliament (en)
1982ko azaroaren 10a - 1986ko apirilaren 23a Barrutia: Bartzelona Hautetsia: 1982ko Espainiako hauteskunde orokorrak | |||||||
Bizitza | |||||||
Jaiotzako izen-deiturak | Maria Dolors Renau i Manén | ||||||
Jaiotza | Bartzelona, 1936ko azaroaren 15a | ||||||
Herrialdea | |||||||
Heriotza | Sant Cugat del Vallès, 2019ko abuztuaren 29a (82 urte) | ||||||
Hezkuntza | |||||||
Heziketa | Bartzelonako Unibertsitatea | ||||||
Hizkuntzak | gaztelania katalana | ||||||
Jarduerak | |||||||
Jarduerak | psikologoa, katedraduna, politikaria, pedagogoa eta idazlea | ||||||
Lantokia(k) | Estrasburgo Brusela eta Madril | ||||||
Jasotako sariak | ikusi
| ||||||
Sinesmenak eta ideologia | |||||||
Alderdi politikoa |
Maria Dolors Renau i Manén (Bartzelona, 1936ko azaroaren 15a – San Cugat del Vallés, 2019ko abuztuaren 29a) psikologoa, pedagogoa eta politikaria izan zen.[1][2] Bereziki eskola- eta gizarte-egokitzapeneko arazoak zituzten haur eta nerabeekin lan egin zuen. Kongresuko diputatu (1982) eta Eurodiputatua (1986-1987) izan zen. 1999tik 2003ra bitartean, Emakumeen Nazioarteko Sozialistaren lehendakari izan zen. Bere argitalpenetan psikopedagogia-lanak eta emakumeei eta botereari buruzko gogoetak nabarmentzen dira.
Biografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Psikologian eta Pedagogian lizentziatu zen Bartzelonako Unibertsitatean, eta Psikologian diplomatu zen Parisko Unibertsitateko Psikologia Institutuan.
Ibilbidea
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Haurrentzako psikologo gisa hasi zen lanean Bartzelonako Sant Joan de Déu ospitaleko Psikiatria Zerbitzuan, eta, ondoren, psikologo kliniko gisa Bartzelonako Nen Déu ospitaleko Institutu Ortopedagogikoan.
Cornellá de Llobregateko Udaleko talde soziopsikopedagogikoaren sortzailea eta koordinatzailea izan zen. Rosa Sensat maisu-maistren taldean lan egin zuen, eta Bartzelonako Diputazioko Flor de Maig Hezitzaile Espezializatuen Eskolaren sortzaile eta zuzendaria izan zen. Gero Bartzelonako Unibertsitateko Gizarte Hezitzaileen Eskola izan da.
Kataluniako Sozialisten Alderdiko kide (PSC), 1982an Kongresuko diputatu hautatu zuten Bartzelonako hauteskunde-barrutian 1982ko hauteskunde orokorretan, eta aulkiari eutsi zion 1989ra arte.
1986tik 1988ra Adingabeen Babes Juridikoko zuzendari nagusia izan zen Justizia Ministerioan.
Justizia Ministerioko adingabeen babes juridikoaren zuzendari nagusia ere izan zen, Gorte Nagusiek izendatuta Europako Parlamentuko kidea (1986-1987), eta Osasunaren, Kontsumoaren, Ingurumenaren eta Emakumearen Eskubideen batzordeetako kide izan zen.[3]
1999ko urrian, Emakumeen Nazioarteko Sozialista[4] izendatu zuten, 2003ko urrira arte bere gain hartu zuen erantzukizuna.[5][6] Karguan egin zuen lehen hitzaldian nabarmendu zuen beharrezkoa zela "politika, alderdiak feminizatzea, beren funtzio soziala bete ahal izateko eta gehiengo-proiektuak abian jartzeko" alderdi sozialisten, sozialdemokraten eta 96 herrialdetako lan-munduko emakumeen aurrean.[7]
1993tik 2003ra, Bartzelonako Diputazioko Nazioarteko Harremanen Kabineteko zuzendaria ere izan zen, eta, ondoren, Berdintasunerako eta Herritartasunerako Nazioarteko Sareetarako Lehendakaritzako ordezkaria.
Emakumeen ahots publikoa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Zenbait artikulu argitaratu zituen Cuadernos de Pedagogia eta Leviatan aldizkarietan. 2006an erretiratu ondoren, bereziki emakume politikoen prestakuntzan aritu zen.[8] 2009an, "La voz pública de las mujeres" liburua argitaratu zuen. Bertan, emakumeak bizitza publikoan ez egoteak giza garapenean izan dituen ondorioak azaldu zituen, eta agerian utzi zuen emakumeak bizi-puntu berri batetik lanean ari direla "bizitza publikoa zibilizatzeko eta indarkeria erauzteko".
2008an, Medalla al treball President Macià[9] Domina jaso zuen eta 2011n, Kataluniako Generalitateko Sant Jordi Gurutzea, Europako Parlamentuko lehen diputatu katalanen lana aitortzeko.[10]
Lanak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Els Inicis del llenguatge i la comunicació en l'infant : de 0 a 3 anys : bases per ajudar al seu desenvolupament (1980)
- Maternidad, infancia, feminismo (1990) Revista de ciencias socialesen [11]
- Abráceme un rato, por favor (1997) El Clavell
- ¿Otra psicología en la escuela? Un enfoque institucional y comunitario (1998) Paidos ISBN 9788449305528
- Feminismo y progreso global (1999) Leviatan[12][13]
- La voz pública de las mujeres. Contra la "naturalidad" de la violencia, feminizar la política (2009) Icaria argitaletxea ISBN 9788498880755
Kondekorazioak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 2008an Macià presidentearen lanaren domina
- 2011n Kataluniako Generalitateko Cruz de Sant Jordi saria
- 2015ean Bartzelonako Ohorezko Domina
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Muñoz, lourdes. (2019T11:28). «Nos ha dejado Dolors Renau, maestra feminismo socialista. Feminismo socialista / Socialismo feminista. Ella me enseño que la formacion clave politicas igualdad. Fotos Curso nuevas Regidoras Dones. Escola Dones del PSC (Octubre 2006). Junto Dolors & Sara organizamos formacionpic.twitter.com/e4a6Le0EBm» @lourdesmunoz.
- ↑ «Mor Maria Dolors Renau, expresidenta de la Internacional Socialista de les Dones» www.cugat.cat.
- ↑ «Elección de diputados al Parlamento Europeo 1986» www.historiaelectoral.com.
- ↑ «Internacional Socialista - Políticas Progresistas Para un Mundo Más Justo» www.internacionalsocialista.org 10 de noviembre de 1999.
- ↑ Mª Dolors Renau - Currículum. .
- ↑ Ficha de Renau i Manén, María Dolores. .
- ↑ «La nueva presidenta de la Internacional Socialista de Mujeres asume el reto de "feminizar" feminizar la política.» Mujeres en Red 1999.
- ↑ «UGT: Escuela de Mujeres Dirigentes» portal.ugt.org.
- ↑ ACORD GOV/188/2008, d'11 de novembre, de concessió dels guardons Medalla al treball President Macià i Placa al treball President Macià 2008. .
- ↑ El Govern distingeix amb la Creu de Sant Jordi 29 personalitats i 15 entitats. 12 de abril de 2011.
- ↑ Manén, María Dolors Renau i. (1 de enero de 1990). «Maternidad, infancia, feminismo» Sistema: Revista de ciencias sociales (98): 127–134..
- ↑ «Biblioteca Virtual de Prensa Historica > Feminismo y progreso global» prensahistorica.mcu.es.
- ↑ «Feminismo y progreso global» www.europeana.eu.
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Maria Dolors Renau-ren artikuluak El País egunkarian.
- Sarajevoa