Juan Fernández Latorre
Juan Fernández Latorre, nado na Coruña o 8 de outubro de 1848[1] e finado en Madrid o 14 de marzo de 1912, foi un empresario e político galego, fundador do xornal La Voz de Galicia.
Biografía | |
---|---|
Nacemento | 8 de agosto de 1848 A Coruña, España |
Morte | 14 de marzo de 1912 |
1911 – 14 de marzo de 1912 | |
7 de novembro de 1910 – 14 de marzo de 1912 ← Luis Canalejas – Demetrio Alonso Castrillo (pt) | |
24 de febreiro de 1891 – 14 de marzo de 1912 ← Vicente Donato Villarnovo – José Sánchez Anido → Circunscrición electoral: Ortigueira | |
6 de xuño de 1873 – 8 de xaneiro de 1874 ← Robert Robert i Casacuberta (pt) Circunscrición electoral: Districte electoral de Granollers (en) | |
Undersecretary of the Ministry of the Interior (en) | |
decembro de 1905 – Federico Requejo Avedillo (en) | |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | España |
Actividade | |
Lugar de traballo | Madrid |
Ocupación | político , emprendedor |
Membro de | |
Lingua | Lingua castelá, lingua catalá e lingua galega |
Familia | |
Fillos | María Victoria Fernández-Latorre, Felisa |
Traxectoria
editarIngresou no Exército, onde chegou a sarxento de artillaría e participou na rebelión do cuartel de San Gil, un golpe de Estado progresista que tivo lugar contra a raíña Isabel II en xuño de 1866 en Madrid. En 1869 redactou unha proclama, pola que foi condenado á morte, pena que lle foi conmutada pola de cadea perpetua. Fuxiu a Francia, de onde volveu a España con ocasión da amnistía de 1870.
Foi secretario do concello de Granollers e deputado a Cortes na Primeira República. Tralo golpe do xeneral Pavía, Latorre exiliouse de novo a Francia.
De volta a Galicia, a canda Antonio Prieto Puga e José Manuel Martínez Pérez fundou La Voz de Galicia en 1882. En 1885 disolveuse a sociedade fundacional e Latorre converteuse en propietario único do diario.
Nas eleccións lexislativas de 1891 obtivo acta de deputado republicano por Ortigueira, e en 1910 conseguiu escano pola Coruña. Ademais de deputado a Cortes, tamén foi subsecretario de Gobernación en 1905 e en 1910. En 1911 nomeárono gobernador civil de Madrid, cargo que desempeñou ata o día da súa morte en 1912.
Vida persoal
editarCasou con Felisa Ozores de Prado, e foi pai de María Victoria Fernández-Latorre.[2]
Recoñecementos
editarNa cidade da Coruña está o CEIP Juan Fernández Latorre, e en 1906 púxoselle o seu nome a unha avenida.[3] En 2004 bautizouse co seu nome a biblioteca municipal de Ortigueira,[4] localidade onde unha das súas rúas preserva tamén a súa memoria.
Notas
editar- ↑ "Muerto ilustre: Fernández Latorre". Gaceta de Galicia. 16 de marzo de 1912.
- ↑ "Falleció la hija del fundador de La Voz", La Voz de Galicia, 20 de decembro de 2000 (en castelán).
- ↑ García López, Alfonso. Calles con historia (en castelán). Espacio Cultura.
- ↑ "Ortigueira dedica su nueva biblioteca municipal a Juan Fernández Latorre". La Voz de Galicia (en castelán). 14-1-2004. Arquivado dende o orixinal o 25-08-2016. Consultado o 9-8-2016.
Véxase tamén
editarWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Juan Fernández Latorre |