Kairouan
A cidade de Kairouan[1] (القيروان, a "cidade fortificada" en árabe), a 160 km ao sur de Tunes, tamén coñecida como "a cidade das 50 mesquitas", fundada en 670, floreceu durante a dinastía Aghlábida no século IX. O seu rico patrimonio arquitectónico inclúe a Gran Mesquita, con belas portas talladas en madeira e arabescos de estuco e as 400 columnas de mármore e pórfiro da sala de oracións, con inscricións fenicias, romanas e árabes e a Mesquita das Tres Portas, entre outras. A pesar da transferencia da capital política para Tunes no século XII, Kairouan permaneceu como capital espiritual do Magreb e en certa forma continúa a selo despois de 13 séculos de cultura islámica, sendo a terceira cidade de pelegrinaxe do islam tras Meca e Medina[2]. A cidade foi inscrita pola UNESCO en 1988 na lista dos lugares Patrimonio da Humanidade.
القيروان (ar) رابعة الثلاث (ar) | ||||
Localización | ||||
---|---|---|---|---|
| ||||
País | Tunisia | |||
Subdivisões da Tunísia (pt) | Kairouan (província) (pt) | |||
Capital de | ||||
Poboación | ||||
Poboación | 186.653 (2014) | |||
Xeografía | ||||
Superficie | 68,02 ha | |||
Altitude | 68 m | |||
Datos históricos | ||||
Fundador | Uqba ibn Nafi al-Fihri (pt) | |||
Creación | 670 | |||
Evento clave | ||||
Organización política | ||||
Membro de | ||||
Identificador descritivo | ||||
Código postal | 3100 | |||
Fuso horario | ||||
Outro | ||||
Irmandado con | ||||
Patrimonio da Humanidade | ||||
Tipo | Patrimonio cultural → Mundo árabe | |||
Data | 1988 (12ª Sesión), Criterios de Patrimonio da Humanidade: (i), (ii), (iii), (v) e (vi) | |||
Extensión dun sitio Patrimonio da Humanidade | 2010 | |||
Identificador | 499 | |||
Páxina web | commune-kairouan.gov.tn | |||
A medina, coas súas murallas impoñentes e portas monumentais, alberga belas mesquitas, un antigo pozo e centenas de tendas onde as famosas alfombras de Kairouan, de pura lá, son tecidas e vendidas, así como o artesanado en cobre, latón e dos traxes tradicionais, a “jebba” e o “burnous”, ornamentados ou naturais.
O deseño típico das alfombras de Kairouan chámase “Alloucha” e faise coas cores naturais da lá, cunha bordadura de raias paralelas en padróns xeométricos. A avaliación das alfombras faise segundo a espesura do fío usado e polo número de nós por metro cadrado, sendo o “normal” de 10 a 40 mil nós, “fino” de 65 a 90 mil e “extra fino” de 160 a 500 mil. As alfombras de seda poden ter máis de 500 mil nós por metro cadrado.
En Kairouan tamén se produce unha alfombra tecida, sen nós, a “margoum”, cos típicos deseños xeométricos da cultura bérber, máis leves e nunha multitude de cores.
Galería de imaxes
editarNotas
editar- ↑ "Kairouan". Diciopedia do século 21 2. Edicións do Cumio, Galaxia e do Castro. 2006. p. 1164.
- ↑ Hutchinson Encyclopedia 1996 Edition. Helicon Publishing Ltd, Oxford. 1996. p. páx.572. ISBN 1-85986-107-5.
Véxase tamén
editarCommons ten máis contidos multimedia sobre: Kairouan |