grego
Pronuncia: [ˈgɾɛ.ɣʊ] (AFI)
- (Linguas do mundo) Lingua ou conxunto lingüístico da familia indoeuropea, da póla das linguas helénicas, da que existen diferentes variedades e dialectos, falada principalmente en Grecia, Chipre e Albania, e minoritariamente noutros países da rexión do mar Negro como Turquía e Bulgaria.
- Hipónimos: tsakonio, grego capadocio, grego chipriota, grego demótico, póntico, ievánico, greco-calabrés, grego de Mariupol.
- Variedade estándar moderna do conxunto anterior, oficial en Chipre, Grecia e a Unión Europea.
- Sinónimos: grego demótico.
- Variedade clásica do conxunto anterior.
- Sinónimos: grego antigo, grego clásico.
- Hipónimos: grego micénico, grego xónico, grego ático, grego dórico, grego eólico.
- Pobo indoeuropeo nativo das actuais Grecia, Chipre, Albania meridional, Italia, Turquía e Exipto e, en menor medida, doutros países do mar Mediterráneo, e cunha diáspora significativa.
Traducións
Lingua
- (Xentilicio) Individuo de dito pobo.
- (Xentilicio) Cidadán de Grecia.
Traducións
Traducións
- Pertencente ou relativo a Grecia.