Narada
Narada, Narada muni (Sanskryt: नारद मुनी, nārada munī) – inkarnacja, awatara Wisznu[1], wędrowny mędrzec (ryszi), asceta, syn Brahmy, wieczny brahmaćarin. Zaliczany jest do grupy dewarszich[2]. Podróżując z wynalezionym przez siebie instrumentem - winą - po całym wszechświecie naucza bhaktijogi.
Dzieła
edytujNarada jest autorem Naradapanćaratry, która jest zbiorem pouczeń wedyjskich odnoszących się specyficznie do służby oddania dla Wisznu.
Jest autorytetem w dyskusjach na temat wedanty, Upaniszadów i innej literatury wedyjskiej, wymieniany obok Śrila Wjasadewy[3]
Recepcja w pismach hinduistycznych
edytuj- Jego imię jest wielokrotnie wspominane w :
- Jest postacią, która bardzo często występuje w Bhagawatapuranie[4].
Wjasadewa, który zapisał Bhagawatapuranie jest jego uczniem.
Znani uczniowie
edytujOd niego bierze swój początek sampradaja w linii od Brahmy. Inicjował wielu sławnych bhaktów Wisznu, w tym :
Przypisy
edytuj- ↑ Narada. W: Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red.nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 82, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-370-0.
- ↑ Poroszuram (tł. Elżbieta Walter): Starość Jajatiego. W: Taniec siedmiu zasłon. Opowiadania. T. Rutkowska (wybór i wstęp). Wyd. 1. Warszawa: "Czytelnik", 1977, s. 207.
- ↑ Stotraratna, 12
- ↑ Bhagawatapurana
- ↑ Bhagawatapurana 01.09.06-07