HMS Anson (1940)
Historia | |
Stocznia | |
---|---|
Położenie stępki |
20 lipca 1937 |
Wodowanie | |
Wejście do służby |
22 czerwca 1942 |
Wycofanie ze służby |
listopad 1951 |
Los okrętu |
złomowany w 1957 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność |
standardowa - 36 727 ton |
Długość |
227,1 m |
Szerokość |
31,4 m |
Zanurzenie |
10,5 m |
Napęd | |
turbiny Parsonsa o mocy 110 000 KM napędzające 3 śruby | |
Prędkość |
29,25 węzłów |
Zasięg |
6000 mil morskich |
Uzbrojenie | |
10 x 356 mm (1xII i 2xIV) 16 x 133 mm (8xII) 64 x 40 mm ppl (8xVIII) 24 x 40 mm (6xIV) 8 x 40 mm Bofors 40 mm ppl (2xIV) 16 x 20 mm Oerlikon 20 mm ppl (8xII) 39 x 20 mm ppl (39xI) | |
Załoga |
1900 osób |
HMS Anson – pancernik typu King George V służący w Royal Navy. Nazwa pancernika wzięła się od nazwiska admirała George’a Ansona. Pancernik został zbudowany w stoczni Swan Hunter w Wallsend i włączony do służby jako HMS „Jellicoe” w imię zasług dowódcy Grand Fleet podczas bitwy jutlandzkiej Johna Jellicoe. Nazwa okrętu została zmieniona w lutym 1940 r. Okręt, mimo że służył w trakcie II wojny światowej, nie oddał ani jednego strzału w kierunku wrogich jednostek. W 1946 r. „Anson” odbył podróż z Sydney do Hobart w celu odebrania księcia Henryka Windsora oraz księżnej Alicji i bezpiecznego powrotu do Sydney. W 1957 r. zezłomowany wraz z trzema okrętami tej samej klasy.