Kaukaz Południowy
Kaukaz Południowy, Zakaukazie, Zakaukazja, Transkaukazja – nazwa stosowana w odniesieniu do trzech państw[1] położonych na południe od głównego pasma Kaukazu, tzw. Wielkiego Kaukazu, na pograniczu euro-azjatyckim: Gruzji, Azerbejdżanu i Armenii. Współcześnie istniejące państwa powstały lub odzyskały niepodległość w wyniku rozpadu ZSRR. Południowa część regionu Kaukaz.
Region ten obejmuje powierzchnię 186 100 km² z liczbą ludności wynoszącą 16 mln mieszkańców w 2003.
Historia
[edytuj | edytuj kod]
|
Ta sekcja wymaga uzupełnienia informacji. |
Po zdobyciu Kaukazu przez Rosję Radziecką w latach 1920-1921, władze utworzyły w 1922 Zakaukaską Socjalistyczną Federacyjną Republikę Rad. Republika istniała od 12 marca 1922 do 5 grudnia 1936. W jej skład wchodziły republiki: Gruzińska SRR, Armeńska SRR i Azerbejdżańska SRR.
W tych republikach były także republiki i okręgi autonomiczne:
- w Gruzji – Abchaska ASRR (obecnie Abchazja), Adżarska ASRR (obecnie Adżaria) i Południowoosetyjski OA (Osetia Południowa),
- w Azerbejdżanie – Nachiczewańska ASRR (Nachiczewan) i Nagorno-Karabachski OA (Górski Karabach).
Stolicą ZSFRR był Tyflis (Tbilisi).
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Aneks VI.. W: Wojciech Górecki: Planeta Kaukaz. Wyd. 1. Warszawa-Poznań: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 187. ISBN 83-01-13695-2.