Συνθήκη του Κρεπί
Η Συνθήκη του Κρεπί υπεγράφη στις 18 Σεπτεμβρίου 1544 μεταξύ του Φραγκίσκου Α' της Γαλλίας και του Καρόλου Α΄ της Ισπανίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, σηματοδότησε την αποχώρηση του Καρόλου από τον ιταλικό πόλεμο του 1542-1546. Η ειρήνη ήταν βραχύβια, καθώς το 1551 οι εχθροπραξίες μεταξύ των δύο συμβαλλομένων δυνάμεων ξέσπασαν ξανά.[1]
Η συνθήκη υπογράφηκε από εκπροσώπους των μοναρχών στο Κρεπί ή Κρεπί-αν-Λανουά, εκείνη την εποχή οχυρωμένο χωριό στην Πικαρδία, 9 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Λαν.
Η συνθήκη
Οι όροι της συμφωνίας περιελάμβαναν:
- Ο Κάρολος και ο Φραγκίσκος θα έπαυαν τις εχθροπραξίες αποκαθιστώντας το status quo ante bellum του 1538, έτος υπογραφής της Ειρήνης της Νίκαιας.[2]
- Ο Κάρολος παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του στο δουκάτο της Βουργουνδίας.
- Ο Φραγκίσκος παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του επί του βασιλείου της Νάπολης, του δουκάτου του Μιλάνου και των εδαφών της Φλάνδρας και του Αρτουά, καθώς και από τη Σαβοΐα και το Πεδεμόντιο.[3]
- Ο τρίτος γιος του Φραγκίσκου Α’, ο Κάρολος Β' της Ορλεάνης, θα παντρευόταν την κόρη του Καρόλου Ε' Μαρία ή την κόρη του αδελφού του Φερδινάνδου, Άννα. Στον Κάρολο δόθηκε προθεσμία τεσσάρων μηνών για να αποφασίσει ποια από τις δύο περιπτώσεις θα δεχόταν. Στην πρώτη περίπτωση, η νύφη θα λάμβανε ως προίκα τις Κάτω Χώρες και τη Φρανς-Κοντέ. Στο δεύτερη, το δουκάτο του Μιλάνου. Αλλά ο θάνατος του Καρόλου Β' τον επόμενο χρόνο, έκανε τη συνθήκη άχρηστη.
- Και τα δύο συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν να παρέχουν αμοιβαία βοήθεια εναντίον των Οθωμανών.[4]
Υπογράφηκε επίσης μια δεύτερη, μυστική συμφωνία. Σύμφωνα με τους όρους της, ο Φραγκίσκος θα βοηθούσε τον Κάρολο στη μεταρρύθμιση της εκκλησίας και στην καταστολή του Προτεσταντισμού - με βία εάν χρειαζόταν.[5]
Παραπομπές
- ↑ . «herodote.net/18 septembre 1544/Traité de Crépy-en-Laonnois».
- ↑ Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα, τομ. 25, σελ. 191
- ↑ . «larousse.fr/encyclopedie/traité de Crépy-en-Laonnois (18 septembre 1544)».
- ↑ . «cosmovisions.com/monuCrepy.htm».
- ↑ Ο Φραγκίσκος υποσχέθηκε να συμβάλλει με 10.000 πεζικό και 400 ιππικό στον Κάρολο για τον αγώνα του εναντίον των προτεσταντών. Wim Blockmans,Emperor Charles V ,1500–1558, New York, Oxford University Press, 2002 (ISBN 0-340-73110-9), σελ.74