راضی (خلیفه)
ظاهر
(تغییرمسیر از الراضی بالله)
راضی (خلیفه) | |
---|---|
راضی (خلیفه) | |
دینار طلا (ساسانیان) ضرب شده در زمان الراضی | |
۲۰مین خلیفه عباسی | |
سلطنت | ۹۳۴ – ۲۳ دسامبر ۹۴۰ |
پیشین | قاهر |
جانشین | متقی |
زاده | ۹۰۷ |
درگذشته | ۲۳ دسامبر ۹۴۰ |
ابوالعباس محمد راضی(نام کامل وی: أبو العباس محمد بن المقتدر بالله ابن المعتضد بالله ابن طلحة بن المتوکل علیالله، الراضی بالله) به معنی «خشنود به خدا» از خلفای عباسی در بغداد بود که از سال ۹۳۴ تا زمان مرگش در سن سی و سه سالگی، در سال ۹۴۰ بر سرزمینهای اسلامی فرمان میراند؛ هفت سال فرمانروایی راضی، پسر ابوالفضل جعفر مقتدر به آرامی گذشت. او آخرین خلیفهای است که دفتر و دیوان مدون شعر داشت. او جلساتی با فلاسفه تشکیل میداد و در باب مسائل دینی با ایشان مذاکره میکرد و خود به نماز جمعه میایستاد و خطبه میخواند. مهتمرین رخداد در دورهٔ خلافت وی، پدید آمدن منصب امیرالامرایی بود که نمایان گر برتری سرداران نظامی بر تشکیلات حکومت عباسی و کاهش اقتدار خلیفه و دیوانسالاران به شمار میآید. در سال ۳۲۹ هجری/۹۴۰ میلادی بر اثر بیماری درگذشت.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- سبیب رحیم (۱۹۷۱)، اخبار الدوله العباسیه و فیه اخبار العباس و اولاده، ترجمهٔ عبدالعزیز دوری، به کوشش عبدالجبار مطلبی.، قاهره: دارالطلیعه، ص. ۲۶۵
- محمد خضری (۱۴۱۹)، الدولة العباسیة، ترجمهٔ عبدالعزیز دوری، به کوشش محمد ضناری.، قاهره: دارالکتب العلمیه، ص. ۱۴۴
- فاروق عمر (۱۴۲۱)، الخلافة العباسیه فی عصر الفوضی العسکریه ۲۴۷/۳۳۹ه - ۸۶۱/۹۴۶م: دراسة تاریخیة لبوادر التسلط العسکری علی الخلافة العباسیة، به کوشش سعید شورایی.، قاهره: دارالإحسان، ص. ۸۸
- رسول جعفریان (۱۳۷۸)، تاریخ اسلام از پیدایش تا ایران اسلامی، به کوشش مرتضی رحیمی.، قم: انتشارات حوزه علمیه، ص. ۸۸