ผลต่างระหว่างรุ่นของ "เอสเอส เพนเดิลตัน"
Mr.BuriramCN (คุย | ส่วนร่วม) หน้าใหม่: {|{{Infobox ship begin |infobox caption= |italic title=}} <!-- commercial vessels --><!----> {{Infobox ship image |Ship image=ไฟล์:Pendleton Sinking Ship.jpg|2... |
Mr.BuriramCN (คุย | ส่วนร่วม) ล Mr.BuriramCN ย้ายหน้า เอสเอส เพินเดิลตัน ไปยัง เอสเอส เพนเดิลตัน |
(ไม่แตกต่าง)
|
รุ่นแก้ไขเมื่อ 15:16, 27 เมษายน 2563
ซากเรือ เพินเดิลตัน บริเวณประภาคารพอลล็อกริป
| |
ประวัติ | |
---|---|
ชื่อ | เพินเดิลตัน |
เจ้าของ |
|
ผู้ให้บริการ |
|
ท่าเรือจดทะเบียน | |
อู่เรือ | อู่เรือเคย์เซอร์ พอร์ตแลนด์ ออริกอน |
Yard number | 49 |
เดินเรือแรก | 21 มกราคม ค.ศ. 1944 |
สร้างเสร็จ | กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944 |
หยุดให้บริการ | 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1952 |
รหัสระบุ | |
ความเป็นไป | เรือแตกเป็นสองท่อน |
ลักษณะเฉพาะ | |
ประเภท: | ที2-เอสอี-เอ1 แท็งเกอร์ |
ขนาด (ตัน): |
|
ความยาว: | 504 ฟุต 0 นิ้ว (153.62 เมตร) |
ความกว้าง: | 68 ฟุต 2 นิ้ว (20.78 เมตร) |
ความลึก: | 39 ฟุต 2 นิ้ว (11.94 เมตร) |
ระบบพลังงาน: | 6,000 แรงม้า (Steam turbine) |
ระบบขับเคลื่อน: | Single-screw propeller |
ความเร็ว: | 16 นอต (30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) |
ลูกเรือ: | 41 |
เอสเอส เพินเดิลตัน เป็นเรือประเภทที2-เอสอี-เอ1 แท็งเกอร์ สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1944 ที่พอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน สหรัฐ โดยมีองค์การเรือรบเป็นเจ้าของ เรือถูกขายให้กับบริษัทเนชันแนลบัลค์แคริเออส์ใน ค.ศ. 1948 โดยได้ใช้งานจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1952 ซึ่งเรือได้แตกหักเป็นสองท่อนในพายุ และพลิกคว่ำในน้ำท่ามกลางสภาพอากาศที่หนาวเย็น เรื่องราวการจมของเรือ และการช่วยชีวิตของลูกเรือ ถุกนำไปเขียนในหนังสือปี 2009 ที่ชื่อว่า The Finest Hours: The True Story Behind the US Coast Guard's Most Daring Rescue ซึ่งเขียนโดย ไมเคิล ทูเจียส ต่อมาหนังสือเล่มนี้ก็เป็นแรงบันดาลใจแก่ภาพยนตร์ของดิสนีย์ที่ชื่อว่า เดอะไฟเนสต์อาเวอส์ เข้าฉายใน ค.ศ. 2016 ซึ่งเน้นเรื่องราวเกี่ยวกับการเอาชีวิตจากเรือ เพินเดิลตัน
ประวัติ
เพินเดิลตัน ถูกปล่อยลงน้ำเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1944 และสร้างเสร็จในเดือนถัดมา เรือลำนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้งานในคณะกรรมการการเดินเรือสหรัฐ[1] โดยมีองค์การเรือรบเป็นเจ้าของ ท่าเรือที่ขึ้นทะเบียคือพอร์ตแลนด์ในรัฐออริกอน เรือถูกระบุด้วยหมายเลข 245142 และรหัส KWAA[2] ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เรือเพินเดิลตัน เป็นหนึ่งในขบวนเรือสินค้า โอเอ็น 249 ซึ่งออกจากลิเวอร์พูลในมณฑลแลงคาสเชอร์ สหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1944 และได้มาถึงนิวยอร์กในวันที่ 2 กันยายน[3]
เพินเดิลตัน ถูกโอนให้กับบริษัทเนชันแนลบัลค์แคริเออส์ในวิลมิงตัน รัฐเดลาแวร์ ใน ค.ศ. 1948[1] ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1951 เพินเดิลตัน ได้ล่องไปในแม่น้ำฮัดสันในรัฐนิวยอร์ก โดยเรือได้รับความเสียหายส่วนหนึ่ง[4]
ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1952 ขณะอยู่ในเส้นทางจากนิวออร์ลีนส์ไปยังบอสตัน เรือเพินเดิลตันได้แตกหักเป็นสองท่อนเนื่องจากพายุ บริเวณทางใต้ของเคปค้อด รัฐแมสซาชูเซตส์[1]
อ้างอิง
- ↑ 1.0 1.1 1.2 Visser, Auke. "Pendleton". Auke Visser's Famous T – Tankers Pages. Auke Visser. สืบค้นเมื่อ September 30, 2014.
- ↑ Lloyd's of London (1945). "Lloyd's Register Steamers and Motorships" (PDF). Plimsoll Ship Data. สืบค้นเมื่อ September 30, 2014.
- ↑ "Convoy ON.249". Convoyweb. สืบค้นเมื่อ October 1, 2014.
- ↑ Visser, Auke. "Pendleton Wreck". Auke Visser's Famous T – Tankers Pages. Auke Visser. สืบค้นเมื่อ September 30, 2014.
หนังสือ
- Marquard, Bryan (December 4, 2018). "Andy Fitzgerald, last surviving rescuer of 32 men off oil tanker, dies at 87". The Boston Globe. สืบค้นเมื่อ December 4, 2018.